Berlin-Athen.           Η στραβός ειναι ο γυαλός η στραβά  αρμενίζουμε του Εμμανουήλ Σαρίδη.

Οχι ΠΑΣΟΚ, οχι νεα κομματα   Απειλειται η Ελλαδα απο την παγκοσμια χρηματοπιστωτικη και οικονομικη κριση; Διαπιστωνουν οι Ελληνες, οτι ο τοπος εχει πλεον αποσταθεροποιηθει και οτι υπαρχει μια εξαρση της τρομοκρατιας και της εγκληματικοτητας; Διαφθορα απο πανω μεχρι κατω; Για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδιοκτητη του Γιωργακη ψιλα γραμματα. Αυτος ζηταει „εκλογες, εδω και τωρα“ και υποσχεται πρασινη αναπτυξη. Και αυτο το ανωριμο ατομο θελει να κυβερνησει και το κομμα του βρισκεται πρωτο στις δημοσκοπησεις; Ασφαλως κατι δεν παει καλα στην Ελλαδα[Photo]Εμμανουηλ Σαριδης
Κλικ για μεγενθυνσητου Εμμανουηλ Σαριδη Συναινεση: Για την αντιπολιτευση μια αγνωστη λεξη Κατω απο το αγχος της παγκοσμιας χρηματοπιστωτικης και οικονομικης κρισης, που προβλεπεται μαλιστα να χειροτερεψει, ο Πρωθυπουργος, Κωστας Καραμανλης, καλεσε στις αρχες Μαρτιου 2009 τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης για σκεφθουν, με ποιο τροπο θα μπορουσε να αντιμετωπισθει η κριση αλλα και τα χρονια προβληματα που ταλανιζουν την χωρα. Και ιδιαιτερα το βαρεως ασθενουν δημοσιο χρεος, οι υπερβολικες δημοσιες δαπανες και τα αδιεξοδα που δημιουργει η ενθαρρυνση υπερβολικών διεκδικήσεων και παροχών για μικροκομματικους λογους. Η προσπαθεια απετειχε, η συναινεση που ζητουσε ο Καραμανλης επετευχθη μονο στην διαφωνια (1). „Ακόμα κι αν είχες σχέδιο, δεν έχεις την αξιοπιστία να το φέρεις σε πέρας“, ηταν η απαντηση του προεδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιωργου Παπανδρεου, κοινως Γιωργακη, „η μονη λυση ειναι οι εκλογες“. Αλεκος Αλαβανος (ΣΥΡΙΖΑ): „Η κυβέρνηση θέλει συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων. Τι είδους συναίνεση όμως; Συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων που εκφράζουν ολιγαρχίες και κατεστημένα ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων“;. Αλεκα Παπαρήγα (ΚΚΕ): „Οχι, δεν θα βάλουμε πλάτη σε μία αντιλαϊκή πολιτική”. Ο μονος που ταχθηκε υπέρ μιας συνεννόησης, ηταν ο προεδρος του ΛΑΟΣ, Γιωργος Καρατζαφέρης. „Δεν υπήρξε συνεννόηση ούτε στα αυτονόητα“, ειπε απογοητευμενος ο Κωστας Καραμανλής. Κατι, που προφητικα ειχε προβλεψει μερες πριν η Eλλη Tριανταφυλλου σ’ενα αρθρο της στην „Καθημερινη“ (2). Φαινεται οτι το μονο σταθερο και προβλεψιμο στην πολιτικη της αποσταθεροποιημενης και παραπαιουσας Ελλαδας ειναι η αρνηση και η μικροκομματικη εκμεταλλευση ακομη και των ζωτικης σημασιας προβληματων του τοπου. Σε αρθρο μου, που δημοσιευθηκε στις 22.02.2009 σ’ αυτη την ιστοσελιδα (3), εγραφα για την αρνηση των κομματων της αντιπολιτευσης να συνενοηθουν με την κυβερνηση στο προβλημα της χρηματοπιστωτικης και οικονομικης κρισης που ξεσπασε στον κοσμο και απειλει και την Ελλαδα. Και οτι ειναι παραδοξο, οταν κυβερνηση και αντιπολιτευση ακομη και οικονομικα και πολιτικα ισχυρων κρατων, προσπαθουν απο κοινου να βρουν καποια λυση στα ενσκηψαντα προβληματα, στην Ελλαδα η αντιπολιτευση να αρνειται καθε διαλογο επι του θεματος. Με τον αρχηγο του ΠΑΣΟΚ να ισχυριζεται, οτι εχει ενα δικο του σχεδιο εξοδου της χωρας απο την κριση, που στηρίζεται στην πράσινη ανάπτυξη (η στα πρασινα αλογα, οπως ειπαν μερικοι), που θα προωθησει αμεσως μολις κανει κυβερνηση και  γι’ αυτο ζητα, επιτακτικα μαλιστα, να γινουν εκλογες, εδω και τωρα. Εκλογες ζηταει ο Γιωργακης ακομη απο την πρωτη ημερα που ανελαβε την διακυβερνηση της χωρας η Νεα Δημοκρατια, τελευταια στο Ζάππειο Μέγαρο στις 05.02.2009 και την ιδια μερα κατα την συναντηση του με τον Καραμανλη στο Μεγαρο Μαξιμου. „Ειναι μονότονο θέμα και κουραστικό να καταφεύγετε σε ακατάσχετη εκλογολογία“, ειπε μετα την συναντηση ο μπαφιασμενος πια Καραμανλής. „Το έχουμε κλείσει το θέμα, δεν σκέφτομαι εκλογές και σενάρια εκλογών“. Ομως ο Γιωργακης τον χαβα του: „Αμεση προσφυγή στις κάλπες“, ζητησε παλι, στις 12.03.2009, κατά την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για την εξωτερική πολιτική στη Βουλή. Καραμανλης: Η εκλογολογια και οι „συνεχείς αναφορές για εκλογές σε τελική ανάλυση βλάπτουν το συμφέρον της χώρας“. Γιωργακης: „Δεν κάνουμε εκλογολογία. Ζητούμε ευθέως εκλογές. Εσείς κάνετε εκλογολογία“!! Η ψυχολογια του „οχι“ Αν έχετε βαρεθεί να ακούτε τη λέξη „εκλογες“ και „οχι“ απο τον Γιωργακη σε οποιοδηποτε νομοσχεδιο εφερε μεχρι σημερα η κυβερνηση της Νεας Δημοκρατιας προς ψηφιση στη Βουλη, μάθετε, ότι δεν είστε οι μόνοι που υφιστανται αυτό το ...μαρτύριο. Σε ενα αρθρο με τον τιτλο „Γιατι τα παιδια λενε παντα οχι“, διαβαζω, οτι „τα παιδιά στην ηλικία των 2-3 ετών αρχίζουν να επαναλαμβάνουν τη λέξη όχι προσπαθώντας να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση - για να δουν μέχρι που περνάει το δικό τους απέναντι στην εξουσία των γονιών. Έτσι, το μοναδικό που μπορούν να κάνουν, είναι να ασκήσουν έναν είδους έλεγχο απέναντι στους γονείς τους“ (4). Το φαινομενο στην Ελλαδα δεν ειναι αγνωστο, το μη ειναι στην ημερησια διαταξη: „Μη βγεις εξω“, „μην πας εκει“, „μην κανεις αυτο“, „Γιωργακη, το κακαο σου“. Και η απαντηση: „οχι δεν το θέλω“, „δεν το θελω σου ειπα“ κλπ. Διαδεδομενη ειναι η αρνηση αυτη και στην Γερμανια, οπου γνωστοτατη ειναι η ιστορια του Suppen-Kaspar, που απαντα στους γονεις του "Ich esse keine Suppe! Nein! Ich esse meine Suppe nicht! Nein, meine Suppe ess ich nicht!". Τα αποτελεσματα της υπερπρονοιας των γονιων και της αρνησης των παιδιων εκδηλωνονται στην γκρινια που επικρατει σε πολλες οικογενειες, το αργοτερο ομως, οταν το παιδι ενηλικιωθει και ο ελεγχος των γονιων ειναι για διαφορους λογους αδυνατος. Το κακο ομως εχει γινει. Το παιδι στις περισσοτερες περιπτωσεις δεν αποκτησε μια στοιχειωδη αυτοπεποιθηση και μια υγιη προσωπικοτητα, εγινε ενα μαμοθρεφτο, και σαν ενηλικας ειναι ενα προβατο, που παει οπου το οδηγησει ο αλφα τραγος, που δαγκανει ομως σαν μαντροσκυλο, μολις βρει την πρωτη ευκαιρια. Ειτε απεκτησε τον εξουσιαστικο χαρακτηρα των γονιων του και εγινε ενα αυταρχικο ατομο, συγχρονως ομως και ανελεύθερο, ακοινώνητο καί φυλακισμενο στο συπλεγμα του εγω και του οχι, αδιαφορο στην συλλογικοτητα και τους κανονες που (θα επρεπε) να διεπουν την κοινωνια. Η, οπερ και εξ ισου κακο, ενα ατομο που απεκτησε μια ροπη προς την αναρχια και την καταλυση καθε ειδους ταξεως.   „Κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα“ Πολυ ενδιαφερουσα θα ηταν εδω μια αναλυση της προσωπικοτητας του Γιωργακη, του Αλεκου η της Αλεκας σε σχεση με την θεση που κατεχουν στο κομμα τους και τις αρχες που πρεσβευει το κομμα. Πολυ πιθανον, να προκειται για μια κλασσικη περιπτωση ενηλικιωθεντων „παιδιων“, που βρισκονται ακομη στην - παιδικη - φαση της αντιθεσης και της απειθαρχιας, ατομα που δεν ανεχονται την συλλογικη λειτουργια ουτε του κομματος που προιστανται, ουτε την συλλογικοτητα της κοινωνιας, ατομα, που στην παιδικη τους ηλικια δεν μπορεσαν να συννενοηθουν με τους γονεις τους, που λογω της αυταρχικοτητας των γονιων τους δεν ειχαν την δυνατοτητα να εκφερουν την δικη τους γνωμη, η που η γνωμη τους δεν εγινε δεκτη απο τους γονεις τους, τελος ατομα, που δεν ενοιωσαν, οτι εκαναν με τους γονεις τους κατι το σημαντικο, που ικανοποιησε ολους.  „Κανένα μωρό δεν γεννιέται με το γονίδιο του ’όχι’“, .γραφει η παραπανω αναφερθεισα ιστοσελιδα. Τα περισσοτερα κουσουρια που εχουμε τα αποκτησαμε κατα την προσχολικη μας ηλικια, δηλαδη στην οικογενεια, μετα στο σχολειο και αργοτερα κατα την εφηβεια.
              
Ας παραμεινουμε στον Γιωργακη. Δεν ειναι μονο το „οχι σε ολα“ και η εκλογολογια, εκει που κολλησε πια η βελονα και που αρχισαν να πριζουν τον ελληνα πολιτη (5). Ειναι και η μανια που εχει με το πρωθυπουργιλικη, και η οποια μαλλον θα εχει να κανει με τις σχεσεις του με τον μακαριτη Ανδρεα, η αλαζονεια, η υπεροψια και η με καθε τροπο και μεσο κατακτηση της εξουσιας του οποιου ειναι γενικα γνωστη. „Κληρονομικες“ φαινεται να ειναι και οι προσβασεις στις πρεσβειες και στις ειδικες Υπηρεσιες των Μεγαλων, που πηγαν απο τον παππου Γεωργιο στον πατερα Ανδρεα και απο τον πατερα Ανδρεα στον Γιωρακη. Ελλειματικη προσωπικοτητα δειχνουν και οι διαφορες κοτσανες που πεταει ο ανθρωπος αυτος και που μονο θυμηδια προκαλουν. Οπως εκεινο το „κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας“, που αναφωνησε απο του βηματος της Βουλης στην προ Ημερησίας Διατάξεως συζήτηση για την Οικονομία στις 12.02.2009. Και το επανελαβε στις 08.03.2009 στα Ιωαννινα: „Step aside... Get out of my way... Κάντε τόπο“, γραφει ο Μανος Οικονομιδης στα http://parapolitika.gr/node/4134 της 09.03.2009. „Να περάσει ο Γιώργος... Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, που επιμένει να θέλει να μας κυβερνήσει…Ποιά... Ελλάδα να περάσει, κ. Παπανδρέου; Εσείς και η παρέα σας; Η Λούκα; Ο Ραγκούσης; Ο Χρυσοχοϊδης; Σεβαστή η επιθυμία σας, μονάχα αν επιβαίνετε στο γνωστό ποδήλατο, οπότε μας ζητάτε να κάνουμε πέρα, για να μην πέσετε πάνω μας“ (6). Και στο http://exastal.blogspot.com/2009/03/blog-post_2944.html της 08.03.2009 διαβαζουμε: „Στη συνήθη αλαζονεία του επέστρεψε ο πρόεδρος Γιώργος. Κάνε τόπο Καραμανλή να περάσει η Ελλάδα…Δεν καταλαβαίνουν οι 60 συμβουλάτορες τι έχει πάει στραβά στο πρότζεκτ "ο Γιώργος πρωθυπουργός" και επεξεργάζονται "plan B". Η παρένθεση της ΝΔ έπρεπε να βρίσκεται διπλοκλειδωμένη στα χρονοντούλαπα της Ιπποκράτους. Τα μεγαλοστελέχη, οι εργατοπατέρες και οι καναλάρχες ανησυχούν ιδιαίτερα και δεν ξέρουν πως ακριβώς τους την έχει φέρει ο Κωστάκης μέχρι στιγμής. Μόνο τα λιβάνια λείπουν από τις πορείες προς το λαό, του "μέχρις δακρύων", προέδρου Γιώργου. Και ο λαός το κακό του το κεφάλι. Ούτε επαναστάσεις, ούτε ξεσηκωμοί δεν τον ρίχνουν τον αχαΐρευτο της Ραφήνας και της Νατάσας! «Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, ψήφισε Γιωργάκη να φάει το κανάλι…“.
Δηκτικος και ενας Blogger στο http://newsontherocks.blogspot.com/2008/04/blog-post_21.html που ρωταει: „Αλήθεια Γιωργάκη....μεταξύ μας....μπορείς να κυβερνήσεις αυτή τη χώρα....ή πρέπει να περιμενουμε να μεγαλώσεις“; Η κληρονομια του Γιωργακη, το ΠΑΣΟΚ Μηπως ξεθυμανε το Παπανδρεικο; Επι αυτοκρατοριας Ανδρεα θα ηταν αδυνατο να συμβει κατι τετοιο. Του σοφου εκεινου οικονομολογου, που σε μια ψηφοφορια που διοργανωσε πριν μηνες ο τηλεοπτικος σταθμος ΣΚΑΙ μαζι με το BBC (ουτε μια ψηφοφορια δεν μπορουμε να κανουμε χωρις ξενη βοηθεια η τι αλλο να σημαινει μια τετοια συνεργασια;), θεωρηθηκε σαν ενας απο τους σημαντικοτερους Ελληνες ολων των εποχων. Μαζι με τον Στελιο Καζαντζιδη και τον Λακη Λαζοπουλο. Αλλα και διπλα στον Πλατωνα και τον Μεγα Αλεξανδρο.
 
Για ποιον λογο ομως συγκατελεγη ο Ανδρεας στους „Μεγαλους Ελληνες“ (η ερωτηση θα μπορουσε να αφορα βεβαια και τους Καζαντζιδη, Λαζοπουλο και καποιους αλλους ακομη, αλλα αυτο ειναι ενα αλλο θεμα); Για την επιτυχημενη επιχειρηση ΠΑΣΟΚ που ιδρυσε, με συνταγες που δανειστηκε απο τον πατερα του Γεωργιο Παπανδρεου και εξακολουθει να παραμενει „προσοδοφορα“ παρα την οικονομικη κριση που πληττει την αγορα; Για την «Αλλαγη» (πολυ πριν απο το Change του Obama), που συνιστατο στην κομματικοποιηση του κρατους σε στυλ σοσιαλιστικης Δημοκρατιας της Σοβιετικης Ενωσεως; Για την γκαγκστεροποιηση των συνδικατων, που απο τοτε καθησαν στον σβερκο της ελληνικης οικονομιας και την πηγαν στον πατο; Για τον Τριτο Δρομο που εψαχνε να βρει μαζι με τον Κανταφι; Για την αντιθεση του στην ΕΟΚ (που ηταν το ιδιο συνδικατο με το ΝΑΤΟ), οχι ομως και στους πορους και τις επιδοτησεις της, τις οποιες ευχαριστως δεχθηκε, για να τις κατασπαταλησει ομως τζαμπα και βερεσε; Για την διαπλοκη και την διαφθορα, που στις μερες του γιγαντωθηκαν; Η για την αποβιομηχανηση της χωρας; 39 σκάνδαλα, που αποκαλουνται „εγκλήματα του ΠΑΣΟΚ που δεν πρέπει να ξεχνάμε“! βρηκα στην ιστοσελιδα http://antiaristera.pblogs.gr/2009/01/39-skandala-pasok.html. Αναμεσα τους: Τα εξοπλιστικά προγράμματα και οι σπαταλες για την δηθεν άμυνα (με πρωταγωνιστη τον λωποδυτη Ακη, που κατα την διαρκεια της στρατιωτικης χουντας εκανε αντιδικτατορικο αγωνα ...στις χαρτοπαικτικες λεσχες του Μοναχου), η „νύχτα των Ιμίων“, η επαισχυντη συλληψη του Öcalan (με πρωταγωνιστη το παχυσαρκο που ακουει στο ονομα Θεοδωρος Παγκαλος), η συναίνεση Σημίτη - Παπανδρέου στον βομβαρδισμό Σερβίας-Κοσσυφοπεδίου, το σκανδαλο του Εθνικου Κτηματολογιου, το σκανδαλο της δηθεν αναδιαρθρωσης της αγροτικης παραγωγης με τα τρισεκατομμυρια που δοθηκαν για τον σκοπο αυτο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατασπαταληθηκαν ομως σε ψηφοθηρικες επιδοτησεις (και αποτελουν σημερα τροχοπεδη σε καθε ιδεα εκσυγχρονισμου των αγροτικων καλλιεργειων), οι επιδοτησεις της Ολυμπιακής αεροπορίας, το σκανδαλο του 1 δις ευρω στην ΕΑΒ, η λεηλασια των ταμείων. Και το σκανδαλο των σκανδαλων, το δημοσιο χρεος, την δαμοκλειο αυτη σπαθη, που ειναι ετοιμη να πεσει στην Ελλαδα επι δικαιους και αδικους.  „Εμείς παραδώσαμε καθαρά βιβλία κι εσείς για μικροκομματικούς σκοπούς βάλατε την Ελλάδα στην απογραφή“, ειπε ο παρλαπιπας Γιωργακης στις 12.03.2009 στην Βουλη. Δεν μας τα λεει καλα. „Καθαρα“ ηταν μονο τα βιβλια που  παρελαβε το ΠΑΣΟΚ απο την …επαρατο χουντα και αυτο τα γεμισε με τεραστια ποσα, που δανειστικε απο τις εβραιοκρατουμενες διεθνεις τραπεζες (διεθνές νομισματικό ταμείο, διεθνής τράπεζα κ.α.π.). Ετσι το δημοσιο χρεος, που το 1974 αντιπροσωπευε το 22% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ), ανεβηκε ηδη κατα την πρώτη πασοκικη περιοδο στο 86% του ΑΕΠ, για να εκτιναχθει το 1997 στο 104,1% του ΑΕΠ. Το 1981 η „ευημερουσα“ αυτη Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ χρωστουσε στις διεθνεις τραπεζες, που σημερα μας κρατανε απ’ το λαιμο και μας κανουν (πολιτικα) οτι θελουν, 4,6 δις δολλάρια, το 1989 26 δις δολάρια και το 2004 198,8 δις ευρω. Να σημειωθει επισης, ότι κατα την ίδια περίοδο ο Ανδρεας είχε εισπράξει απο κοινοτικες επιδοτησεις 16 δις δολλάρια (7).
 
Που πηγαν ολα αυτα τα λεφτα; Κατα κυριο λογο στις τσεπες των πολιτικαντηδων του κομματος και των νομεων της πασοκικης διαπλοκης. Και (προς μεγαλην χαραν των υποστηρικτων του Ανδρεα στο εξωτερικο) στην καταναλωση εισαγομενων προιοντων. Μαζι με τους καθε ειδους ιδεολογικους νεωτερισμους που εισηγαγε, η αλλη – καταστροφικη -μεταρρυθμιση του Μεγαλου αυτου Ελληνα. Ετσι, η πασοκικη Ελλαδα αρχισε να γεμιζει: Απο εισαγομενα σοσιαλιστικα και εθνικοαπελευθερωρικα συνθηματα και απο συνθηματα για ανθρωπινα δικαιωματα, για δικαιη κοινωνια και αλλα τετοια κουροφεξαλα. Απο αφισες με συνθηματα σε τοιχους κτιριων, ιδιως στα πανεπιστημια. Απο καταληψεις πανεπιστημιων και καταστροφες της δημοσιας και ιδιωτικης περιουσιας. Απο κατεστραμμενες πινακιδες στους δημοσιους δρομους. Απο  συνδικαλιστες και αλλους διαμαρτυρομενους σε καθημερινες πορειες. Και απο κοστουμια και επιπλα Ιταλιας, αυτοκινητα Γερμανιας και Γαλλιας, τροφιμα και ποτα πολυτελειας και ολα τα καλουδια …του καταναλωτισμου (θα θυμαστε εκεινο το διαφημιστικο: „ειναι εισαγωγης“!). Κατα το ιδιο χρονικο διαστημα η βιομηχανικη παραγωγη στην Ελλαδα συρρικνωθηκε και πηγε στον πατο: Μονο κατα τα τελευταια δεκα χρονια διακυβερνησης της χωρας απο το ΠΑΣΟΚ χαθηκαν στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας 44.000 θέσεις εργασίας. Μεταξύ 1997 και 2004 το ποσοστό των ελληνικών επιχειρήσεων που πραγματοποιούσαν εξαγωγές σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μειώθηκε από 74% σε 43%. Το ποσοστό των ελληνικών ανταγωνιστικών εταιριών από 21% που ηταν την περίοδο 1998-2000, έπεσε στο 15% το 2000-2004 (8). Σημερα η Ελλαδα εχει τελειως αποβιομηχανοποιηθει. Ο Τουρισμος δεν ειναι βιομηχανια, οπως λενε μερικοι ανοητοι. Ο Γιωργακης και η πρασινη αναπτυξη Ομως η προιστορια αυτη ποσως ενδιαφερει τον Γιωργακη. Που υποσχεται στους Ελληνες που θα τον εκλεξουν την πρασινη αναπτυξη (9). Για την οποια η Μαρία Σεφέρου γραφει, οτι „τείνει να εκφυλιστεί σε μονομανία, προκαλεί θυμηδία στους χειμαζόμενους από τη φτώχεια πολίτες. Κυρίως όμως προκαλεί ανησυχία η προοπτική, στον πρωθυπουργικό θώκο ν’ ανεβεί σύντομα ένας αιθεροβάμων πολιτικός που πετάει σε πράσινα σύννεφα. Καλή είναι η πράσινη ανάπτυξη για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών, αλλά τα αποτελέσματά της, ακόμη κι αν άρχιζε, και πρέπει ν’ αρχίσει, αύριο το πρωί, είναι μακροπρόθεσμα, και πάντως μόνη της δε θα γεμίσει τα άδεια ταμεία του κράτους, που είναι το άμεσο φλέγον ζήτημα. Το πρόβλημα είναι αλλού και ο κ. Παπανδρέου ή δεν το έχει συνειδητοποιήσει ή το αποκρύπτει για ν’ αποπροσανατολίσει τους πολίτες και να υφαρπάξει την ψήφο τους“. Και συνεχιζει: „Επειδή, λοιπόν, ζητείται ελπίδα και έχω αρχίσει πολύ ν’ ανησυχώ με την πρασινολογία του Γιώργου Παπανδρέου, θα παραθέσω εδώ μερικά πράσινα αποσπάσματα από την πρόσφατη πράσινη ομιλία του στο Ζάππειο…(που δειχνει), ότι έχουμε να κάνουμε με κάποιον αιθεροβάμονα πολιτικό που οραματίζεται πράσινους λαγούς με καταπράσινα πετραχήλια…Έχουμε και λέμε λοιπόν: • «Γιατί θα ωφεληθεί η Ελλάδα με το πράσινο πρότυπο ανάπτυξης; Απαντάμε απλά: η κρίση αποτελεί για μας ευκαιρία.»
• «Ή θα παραμείνουμε στο δρόμο της αδράνειας, ή αλλάζουμε πορεία και ξεκινούμε σήμερα την στροφή μας στην πράσινη ανάπτυξη.»
• «Για εμάς, η πράσινη ανάπτυξη είναι αυτό το αναπτυξιακό στίγμα. Σημαίνει επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας σε τομείς που είναι το μέλλον της χώρας μας.»
• «Την κρίση και την ασφυξία στην αγορά θα αντιμετωπίσουμε με ένα μεγάλο πρόγραμμα “πράσινων δημόσιων επενδύσεων”, που θα πυροδοτήσει την ανάπτυξη και θα κατευθύνει, σχεδιασμένα και συγκεκριμένα, στοχευμένα παιδεία.»
• «Μαζί με τον τεχνικό κόσμο, θα προχωρήσουμε στην εφαρμογή της πράσινης γνώσης, στα έργα του αύριο και στο “πρασίνισμα” των έργων του χθες.»
• «Τώρα που όλοι προσπαθούν να προσαρμόσουν τις βιομηχανίες τους -ιδιαίτερα τις αυτοκινητοβιομηχανίες- σε πιο πράσινες με πολύ υψηλό κόστος, εμείς μπορούμε να κάνουμε το μεγάλο άλμα. Γιατί εμείς δεν έχουμε να περάσουμε από τη διαδικασία, και τη δοκιμασία αν θέλετε, της προσαρμογής. Μπορούμε άμεσα να περάσουμε στη δημιουργία μιας νέας εγχώριας πράσινης βιομηχανίας.»
• «Η πράσινη ανάπτυξη είναι και μια ευκαιρία αλλαγής του σημερινού ελληνικού κράτους, ένας μοχλός αλλαγής. Από τον πελατειακό σχεδιασμό στον πράσινο σχεδιασμό, στη συμμετοχική παραγωγή ενέργειας, στη συμμετοχική οικονομία, στη συμμετοχική Δημοκρατία.»
• «Η πράσινη ανάπτυξη είναι και μια ευκαιρία αλλαγής του σημερινού ελληνικού κράτους, ένας μοχλός αλλαγής. Από τον πελατειακό σχεδιασμό στον πράσινο σχεδιασμό, στη συμμετοχική παραγωγή ενέργειας, στη συμμετοχική οικονομία, στη συμμετοχική Δημοκρατία.»
• «Πώς θα τα πετύχουμε όλα αυτά; Για να πάρει σάρκα και οστά το «πράσινο» αναπτυξιακό μας σχέδιο, χρειαζόμαστε και οικονομικά και θεσμικά εργαλεία: Πράσινη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, που συμπεριλαμβάνει και το θέμα των επιδοτήσεων.»
• «Δημιουργία “Πράσινου” Ταμείου, με τη συμμετοχή τόσο του δημόσιου, όσο και του ιδιωτικού τομέα, που θα χρηματοδοτεί τη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος, την ανάπτυξη “πράσινων” τεχνολογιών και προϊόντων, την ενίσχυση της διάχυσής τους και την προώθηση της εξαγωγής τους.»
• «Τέλος, η “πράσινη ανάπτυξη” δεν είναι ένας στόχος που θα πετύχει το κράτος, από μόνο του, χωρίς την κοινωνία, έξω και πάνω από αυτήν. Μια τέτοια αντίληψη θα ήταν καταστροφική και θα έλεγα και αλαζονική ουτοπία. Η “πράσινη ανάπτυξη”, με καθαρό και κοινό εθνικό στόχο, είναι υπόθεση όλων μας: της Πολιτείας, των επιχειρήσεων, των καταναλωτών, της Αυτοδιοίκησης, όλων των πολιτών, του καθενός από μας. Με το Δημόσιο, βέβαια, να δίνει το παράδειγμα με τις πράσινες προμήθειες, μεταφορές, έργα, ενεργειακά αποδοτικά κτίρια.» Και η Μαρια Σεφερου συμπληρωνει: „Αυτά τα λίγα περί της πράσινης ανάπτυξης του Γ. Παπανδρέου που θα μας βγάλει, λέει, από την κρίση! Κάτι τέτοιες εκθέσεις ιδεών έγραφα κι εγώ όταν ήμουνα μικρή. Κάτι παρόμοια, αν δεν απατώμαι, γράφει και η Σκοπιά των Μαρτύρων του Ιεχωβά για τον παράδεισο της Χιλιετούς Βασιλείας του Μεσσία (εξού και Χιλιαστές). Για ν’ ανακεφαλαιώνουμε λοιπόν, η “πράσινη ανάπτυξη” του Γιωργάκη είναι η θεραπεία δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν που δέρνει διαχρονικά τους Έλληνες!...Κοντολογίς, όλα τα στραβά, κακά κι ανάποδα της μοίρας μας θα εξαφανιστούν με το μαγικό ραβδί της πράσινης ανάπτυξης του πράσινου ΠΑΣΟΚ, και η κρίση θα παρέλθει σαν κακό όνειρο, ενώ η τρύπα του δημόσιου ελλείμματος θα βουλώσει με πράσινο χορτάρι. Και θα ζήσουμε εμείς καλά και τα παιδιά μας καλύτερα στον πράσινο παράδεισο που μας υπόσχεται ο Γιωργάκης, καλή του ώρα!“ (10). Οι αλλες προτασεις: Ιδρυση νεων πολιτικων κομματων, συμπραξεις πολιτων „Κάποιος πρέπει να πει στους Eλληνες πολίτες την αλήθεια για την κατάσταση της χώρας και μετά να τους ζητήσει θυσίες“, γραφει ο Αλεξης Παπαχελας στην „Καθημερινη“ της 11.03.2009 („Πολιτικοί που θα τολμήσουν“). Και συνεχιζει: „Ο κ. Καραμανλής διαπιστώνει το πρόβλημα, αλλά – ακόμη – δεν τολμά να πάρει τα ρίσκα του προτείνοντας κάποια γενναία μεταρρυθμιστικά μέτρα... Οσο για τον κ. Παπανδρέου, θα πρέπει να αντιληφθεί ότι αυτή η χώρα δύσκολα κυβερνάται στη σημερινή συγκυρία, αλλά ακόμη πιο δύσκολα αν δεν έχεις πει στον κόσμο όλη την αλήθεια με το όνομά της από πριν. Αναζητούνται συνεπώς ακόμη οι πολιτικοί που θα τολμήσουν να πουν στους Ελληνες πολίτες πως το νεοελληνικό κακομαθημένο σύστημα καταρρέει, αλλά και να προτείνουν πώς θα αλλάξει“. Τα προσωπα και οι τροποι βρεθηκαν. Ηδη στις 05.09.08 ο Στέφανος Μάνος και ο Θεόδωρος Πάγκαλος μιλουσαν σε μια ραδιοφωνικη εκπομπη για την ανάγκη ιδρυσεως ενος νέου κόμματος, „από ανθρώπους που θέλουν να λύσουν τα προβλήματα του τόπου, και όχι τα δικά τους“. Και για το οτι το νεο αυτο κομμα θα πρεπει να βρισκεται στον χώρο του κέντρου και να καλύπτει τους δυσαρεστημένους από τα δύο μεγάλα κόμματα. Και στις αρχες Φεβρουαριου 2009 οι πρώην υπουργοί, Στέφανος Μάνος και Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, μαζι με τον δημοτικό σύμβουλο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, εξεφραζαν με επιστολη/αρθρο τους στην εφημεριδα „Καθημερινη“ την αγωνία τους για την συγκυρία και την λυτρωση με ενα νεο πολιτικο κομμα: „Χώρος για ένα νέο κόμμα ή γενικότερα νέες αντιλήψεις υπάρχει. ..Το ζητούμενο είναι να εκφραστεί“. Οπερ και εγενετο. Στις 17.03.2009 οι τρεις αυτες προσωπικοτητες ανακοινωναν την ιδρυση ενος νέου πολιτικού σχηματισμού, που θα ακουει στο ονομα „Δράση“,  τις αρχες και θέσεις που θα το διεπουν και οτι το νέο κόμμα θα κάνει το ντεμπούτο του στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου. (11). Γιαννης Μπουταρης: „Ιδρύουμε κόμμα καταλύτη που θα επιδιώξει να επιβάλλει την αλήθεια και την κοινή λογική στην πολιτική μας ζωή“. Ολοι οι προοδευτικοι πολίτες, οι κεντροαριστεροι, οι κεντροδεξιοι, οι σοσιαλδημοκράτες και οι φιλελεύθεροι, εκσυγχρονιστές και πραγματιστές καλουνται να συνεργασθούν, ώστε „να ανατραπεί η ακάθεκτη πορεία μας προς την παρακμή“. Ενω το στελεχος του νεου κομματος, Θανος Βερέμης, σημείωνε, ότι το νέο κόμμα θα στηρίζεται στην „κοινωνία των πολιτών“, η οποία „λανθάνει στη χώρα μας“. Λαθος, κυριε Βερεμη. Το Copyright της κοινωνιας των πολιτων το εχει απο χρονια τωρα ο Γιωργακης. Ενδοιασμοι προυπηρχαν. „Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα αποκαλυπτήρια της «Δράσης», όπως θα ονομάζεται το νέο κόμμα, θα γίνουν στις 17 Μαρτίου, στο Μουσείο Μπενάκη. Προφανώς εκεί, μαζί με τα υπόλοιπα μουσειακού χαρακτήρα εκθέματα, ο Στέφανος Μάνος, ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος και οι υπόλοιποι εμπνευστές του εγχειρήματος, που συμμετέχουν στα κοινά εδώ και πολλές δεκαετίες, θα αισθάνονται... σαν στο σπίτι τους. Μαζί με τις υπόλοιπες αρχαιότητες. Μόνο που ακόμη και οι τελευταίες... κουράστηκαν να βλέπουν τους ίδιους πολιτικούς να αλλάζουν κόμματα σαν τα πουκάμισα (Κωστας Ιορδανιδης: „Ανώριμοι και ιδιόρρυθμοι“, „Καθημερινη“, 08.03.2009). Ενδοιασμους εχει και ο Παπαχελας της „Καθημερινης“, που γραφει, οτι δεν ειναι „καθόλου βέβαιο αν το εγχείρημα θα πετύχει, αλλά ίσως δεν έχει και μεγάλη σημασία. Ο κίνδυνος είναι προφανής: να μετατραπεί το νέο κόμμα στο αγαπημένο σχήμα ενδιαφερουσών παρεών, να μοιάζει με παρέα Λευκορώσων που κλαίει τη μοίρα της για το πού πάει ο τόπος τους („Το καμίνι της πολιτικής“, „Καθημερινη“, 18.03.2009). Και ενας „αφελης“ ρωταει στα ΤΑ ΝΕΑ της 18.03.2009: „Χρήματα που θα βρούν“ ; Ε, αν και κει μιμηθουν το ΠΑΣΟΚ, τοτε μονο μια ειναι η λυση, η προσφυγη στις μεγαλες εβραιοκρατουμενες τραπεζες. Ενα αλλο κομμα, που θελει, κι’ αυτο, να διορθωσει τα κακως κειμενα, ειναι η „Φιλελεύθερη Συμμαχία“. Η οποια „θα παρέμβει στην κοινωνία στα πλαίσια που ορίζουν το Σύνταγμα και οι Νόμοι διατυπώνοντας με όρους πολιτικούς τις θέσεις της που πηγάζουν από τις αρχές του Φιλελευθερισμού“. Η „Φιλελεύθερη Συμμαχία“ καλει λοιπον „τους συμπολίτες μας να συμμαχήσουν μαζί μας για τη δημοκρατία, την ισονομία, την ατομικότητα, την ευημερία και την ανατροπή του καθεστώτος των λίγων παρασιτικών ομάδων που αντιστρατεύονται στα συμφέροντα των πολλών: δηλαδή όλων εμάς“. Ετσι „οι πολίτες που συγκροτούν τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, ώριμοι λόγω των εμπειριών που αποκόμισαν από το παρελθόν απευθύνονται στους συμπολίτες τους ζητώντας τους να στηρίξουν τη δημιουργία πολιτικού σχηματισμού με την πεποίθηση πως, αυτή τη φορά, είναι οι πολίτες που δεν έχουν εμπλακεί στη διαχείριση της εξουσίας οι οποίοι μπορούν να παρουσιάσουν τη θέση τη στιγμή που οι υπόλοιποι ασχολούνται με την άρνηση“ (12). Μια αλλη κινηση πολιτων ειναι η „Συμπραξη Πολιτων“. Η οποια τον Νοεμβρίου του 2008 εστειλε με E-mail μια „Επιστολή Γνωριμίας“, οπου διαπιστωνετο, „ότι τά κόμματα, όπως είναι οργανωμένα και με τον τρόπο που λειτουργούν, είναι απόλυτα και σφαιρικά υπεύθυνα για την κατάντια που βρισκόμαστε. Αν δεν υπάρξει εκ βάθρων διαγραφή – σβήσιμο όλων των παραμέτρων που τα προσδιορίζουν και ριζική ανανέωση νοοτροπίας, λειτουργίας, συμπεριφοράς κλπ, αδυνατούμε να σκεφτούμε έστω το ενδεχόμενο να ασχοληθούμε μ’ αυτά“. Και απο τοτε στελνει „Δελτια“ – μεχρι σημερα 17 – που περιεχουν τις απόψεις των μελων της, οπου τονιζεται ιδιαιτερα „η αναγκαιότητα ύπαρξης ισχυρών οργανώσεων Πολιτών έξω απ’ τα κόμματα“ (http://sibraxipoliton.wordpress.com/). Και αν αυτα δεν φτανουν, εχουμε και μια αλλη προταση για την λυση του ελληνικου προβληματος, την αποχη. Που προερχεται απο τον ιεροκηρυκα του κυριακατικου αμβωνα της „Καθημερινης“, Χρηστο Γιανναρα, και την δικαιολογει ως εξης: „Σε αυτό το τέλειο αδιέξοδο, όπου μας έχουν οδηγήσει τα κόμματα, δεν έχει πια σημασία ποιοι θα μας εκπροσωπήσουν στο Ευρωκοινοβούλιο. Ενώ, τα λευκά ψηφοδέλτια σε ποσοστό 60 ή 70 ή 80% θα μπορούσαν να ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό, να εξοστρακίσουν την εγκληματική ιδιοτέλεια“ („Να λειτουργήσει κρίση και αυτοάμυνα“, „Καθημερινη“, 08.03.2009). Αποχη λοιπον. Και μετα; Ε, μετα βλεπει ο Θεος! Τι δεον γενεσθαι; Πριν περιπου μισο ετος, ο ιδιος αρθρογραφος ονειρευοταν εναν „ονειρικο έλληνα Πούτιν“, „που να καταφέρει όσα κατάφερε ο Ρώσος: Μέσα σε δύο τετραετίες να αναστήσει (κυριολεκτικά) μια κοινωνία πεθαμένη, αποσυντεθειμένη, ώς το μεδούλι διεφθαρμένη και ξεπουλημένη από τον Ηρόστρατο που λεγόταν Γιέλτσιν – παραλίγο να γράψω συνειρμικά: Ανδρέας Παπανδρέου!“ (13). Λιγες βδομαδες αργοτερα εψαχνε παλι για εναν „εγχωριο Ομπαμα“ („Εγχώριος Ομπάμα, πώς να προκύψει“; „Καθημερινη“, 16.11.2008). Ναι, κυριε Γιανναρα. Εδω ομως ειναι Βαλκανια, και μαλιστα το πιο δυσκολο τμημα τους, η Ελλαδα. Στριμοκωλα τα πραγματα, οπως αφησαμε να μας τα κανουν οι δυναστειες των Παπανδρεου και Καραμανλη και τα κομματα των υποδεεστερων, το ΚΚΕ και των „επαναστατημενων“ του ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ. Με τις ιδεολογιες περι ανθρωπινων δικαιωματων, περι της κοινωνιας των πολιτων, περι αυταρχικων και διεφθαρμενων αρχηγων κρατων και υπερ της καταργησεως της κρατικης εξουσιας, που πρεπει, λεει, να περιελθει στα χερια του οχλου, που μετεφεραν στην Ελλαδα απο τα διεθνως δρωντα οργανα του George Soros και των αλλων Εβραιων.     Ετσι η σωτηρια της Ελλαδος η - κατα Γιανναραν - η σωτηρια των ψυχων ημων, δεν θα προελθει απο την επανεκλογη του ΠΑΣΟΚ, που απατεωνες δημοσκοποι το βαζουν πρωτο στην προτιμηση του Ελληνα. Ουτε απο ενα αλλο κομμα, απ’ αυτα που βρισκονται υπο ιδρυσην. Ουτε και απο οσες κινησεις πολιτων δεν ξεκαθαριζουν, σε τι τελικα, εκτος απο την ρητορεια της καταπολεμησεως των σκανδαλων, αποβλεπει η κινηση τους καθως και ποιος φορεας και πως θα αναλαβει να φερει εις περας το βαρυτατο εργο της καθαρσης της κοπρου απο τον σταυλο του Αυγεια, τουτεστιν απο το ελληνικο αχουρι. Και βεβαια ουτε και με την αποχη, που στο συγκεκριμμενο πολιτικο συστημα, θα αφησει ενα κενο εξουσιας, που θα σπευσουν να καταλαβουν αμεσως τα υπαρχοντα πολιτικα κομματα. Και ουτως εχοντων των πραγματων, η λυση ειναι μονο η παραμονη του Καραμανλη στην εξουσια και η συστηματικη υποστηριξη του απο τους πολιτες, για να μπορεσει να φερει εις περας αυτα που θελει να κανει και μεχρι σημερα μπλοκαρονται απο τα ΜΜΕ και τα αλλα κομματα. Διοτι ειναι, κατα την γνωμη μου, ο μονος ηγετης ενος μεγαλου κομματος, που αντιληφθηκε το βαθος και το ευρος του ελληνικου προβληματος και ο μονος που δεν φλυαρει κοροιδευοντας και ξεγελωντας τον κοσμο με ψεμματα και αρλουμπες, οπως οι εξυπνακηδες, που υποσχονται λαγους με πετραχιλια: Πρασινη αναπτυξη ο ενας, εναν καποιο μακρινο κομμουνιστικο παραδεισο ο αλλος, παιδικους σταθμους, οπου η νεολαια θα μπορει να παιζει ξενοιαστα, καιοντας, καταστρεφοντας και καταλυοντας τα παντα ο παραλλος. Ο Καραμανλης χρειαζεται σημερα την υποστηριξη των πολιτων, για να μπορεσει να αντισταθει στις κακοβουλες και ενορχηστρωμενες επιθεσεις των ΜΜΕ και των κομματων της αντιπολιτευσεως. Με μια κυβερνηση σαν εναν βραχο, πανω στον οποιο θα σκαζουν τα αφρισμενα κυματα των ΜΜΕ, οι επιθεσεις της αντιπολιτευσης, η οχλοβοη των γκαγκστεροποιημενων συνδικαλιστων και φοιτητων και οι δρασεις των αντικρατιστων, των θορυβοποιων και των καθε λογης ταραχοποιων. Δινοντας τους ετσι την δυνατοτητα νε μετρησουν τις δυναμεις τους και να σταματησουν τις ασυδοσιες τους, διαπιστωνοντας οτι εχουν απεναντι τους εναν ισχυρο αντιπαλο, το ελληνικο κρατος. Με προτυπο την Γερμανια, οπου η Αστυνομια ουδεποτε υποχωρησε μπροστα σε εκδηλωσεις διαμαρτυρομενων και ταραχοποιων, οσοιδηποτε και αν ειναι αυτοι και οποιαδηποτε „πολεμικα μεσα“ και αν κουβαλαν μαζι τους. Ουτε τους επετρεψε ποτε να καταλαβουν καποιο δημοσιο κτιριο, διοτι τριγυρω τους ισχυει η λεγομενη Bannmeile, μια ζωνη, την οποια κανεις διαμαρτυρομενος δεν επιτρεπεται να παραβιασει. Και οι διαμαρτυρομενοι εμαθαν οτι δεν γινεται ετσι τιποτε και το σκεφτονται παρα πολυ, προτου κανουν κατι. Ομως και ο ελληνας πολιτης θα πρεπει να παψει να κοροιδευει τον εαυτο του, να σταθει ενεργητικα απεναντι σ’ αυτους που τον κοροιδευουν και τον ζαλιζουν με πρασινα αλογα και κοκκινα ονειρα και να υποστηριξει την κυβερνηση που ο ιδιος εξελεξε. Διοτι τα στραβα και αναποδα της Ελλαδος δεν λυνονται με τις ρητορειες της αντιπολιτευσης, γιατι ειναι, δυστυχως, δομικης μορφης: Οσο και αν δεν θελουμε η δεν μπορουμε να το καταλαβουμε, η Ελλαδα εγινε, για να ειναι αυτο που ειναι σημερα. Και ολοι, οσοι την κυβερνησαν μεχρι σημερα και - εστω και ειλικρινα - προσπαθησαν να διορθωσουν τα στραβα με ημιμετρα, τα στραβωσαν ακομη περισσοτερο. Για να ισιωσει, χρειαζεται μια κυβερνηση πυγμης, αρκετο κακο εκανε μεχρι σημερα η σοσιαλιζουσα διανοηση του μπλα μπλα, που αναπτυχθηκε και θεριωσε μεταπολεμικα και γεμισε την Ελλαδα με θεωριες που περιεχουν μονο αερα κοπανιστο. Στο προηγουμενο αρθρο μου ειχα προτεινει μια τετοια ενεργοποιηση των πολιτων (βλεπε και την υποσημειωση υπ’ αριθμον 3). Με γραμματα που θα απευθυνουν στους πολιτικους αρχηγους, στα οποια θα εκφραζονται οι ανησυχιες που τους διακατεχουν οχι μονο για τις τελευταιες εξελιξεις στον πολιτικο, κοινωνικο και οικονομικο τομεα, αλλα και γενικοτερα. Και θα ζητειται επιτακτικα η συνεννοηση των πολιτικων κομματων σ’ ενα στρογγυλο τραπεζι. Για το καλο της Ελλαδος και οχι του κομματος τους. Στον Καραμανλη να τονιζεται η εμπιστοσυνη του πολιτη στο προσωπο και στο κομμα του και η ενθαρυνση του να συνεχισει το εργο που ανελαβε. Στους αλλους δε να εκφραστει η δυσαρεσκεια του για την στειρα αρνηση τους να συνεργαστουν με την κυβερνηση και να ζητηθει η συναινεση τους για μια λυση στα ανακυψαντα αλλα και στα χρονιζοντα προβληματα του τοπου. 
  
Οι ηλεκτρονικες διευθυνσεις τους ειναι: Πρωθυπουργος Κωστας Καραμανλης kkaramanlis@nd.grΠΑΣΟΚ Γιωργος Παπανδρεου democracy@pasok.grΚΚΕ Αλεκα Παπαρηγα mailbox@kke.grΣΥΝ Αλεκος Αλαβανος alavanos@syn.grΣΥΝ Αλεξης Tsipraς tsipraw@syn.grΛΑΟΣ Γιωργος Καρατζαφερης proedros@karatzaferis.gr  Υποσημειωσεις (1) Βλεπε και Παναγης Γαλιατσατος: „Καθένας μόνος του, μετά το ναυάγιο στις συναντήσεις Καραμανλή με τους πολιτικούς αρχηγούς. Τορπίλη Παπανδρέου στην προσπάθεια σύγκλισης“ στον „Ελευθερο Τυπο“ της 06.03.09, 
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=79041
(2) Βλεπε και Eλλη Tριανταφυλλου: „Μετά τις συναντήσεις...“, Καθημερινη 04.03.2009 
http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_12_04/03/2009_305523
(3) Εμμανουηλ Σαριδης „Εδω ο κοσμος καιγεται, και …η αντιπολιτευση χτενιζεται“ 
(4) „Γιατι τα παιδια λενε παντα οχι;“ στο 
http://www.entercity.gr/content/view/6820/306/
(5) Βλεπε και: Π. Μπουκαλα „Καντε τοπο να περασει…“, „Καθημερινη“, 10.03.2009 
(6) Βλεπε και το σχολιο του Γιώργου Σκαμπαρδώνης: "Υπέρ άλλων τo γκολ", στην „Μακεδονια“ της 12.03.09  
(7) Βλεπε και „Μια βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας“, http://www.apogevmatini.gr/?p=15523 καθως και „Τα "δωρα" του Ανδρεα στις νεες γενιες – το Δημοσιο Χρεος“,http://blogs.sansimera.gr/leon120ph/42/2008/03/14/349 
(8) Για τα καταστροφικα αποτελεσματα που επεφερε στην οικονομια η κυβερνηση του ΠΑΣΟΚ μεταξυ 1983 και 2003 βλεπε και την αναλυση της Δημοκρατικης Κινησης Μηχανικων ΤΕΕ, για το δημοσιο χρεος στο http://www.nectos.gr/?q=node/1150/results
(9) Για την πρασινη αναπτυξη του Γιωργακη βλεπε και το Δελτιο Νο 1 του ΠΑΣΟΚ  
(10) Βλεπε και Μαρία Σεφέρου: „Γιώργος Παπανδρέου: Η λύση για την κρίση είναι ΠΡΑΣΙΝΗ!“, 07.03.2009, καθως και το „34 χρονια ΠΑΣΟΚ και δεν μπορω να ξεχασω“, 01.10.2008
(11) Βλεπε και Στεφανος Μανος: „Πως οραματίζομαι την ‚τρίτη λύση’“ στο 
http://www.bulls.gr/read_op.php?oid=1556, 15.09.2008 
(12) Βλεπε και Φιλελευθερη Συμμαχια“ 
(13) Βλεπε και Χρηστος Γιανναρας: „Ο ονειρικός έλληνας Πούτιν“, στο 
http://giannaras.wordpress.com/2008/09/14/putin_14-9-08/Rubrik: Meinung/Γνωμη23.03.09 von Εμμανουηλ Σαριδης<- Zurück zu: Meinung/Γνωμη