Επισκόπηση τύπου | 28.12.2009

Ελλάδα: «Το παντοδύναμο φακελάκι»

Με την Ελλάδα και το 'φακελάκι' ασχολείται σήμερα εκτενές ρεπορτάζ του περιοδικού Der Spiegel.

Στο σημερινό τεύχος του περιοδικού Der Spiegel δημοσιεύεται άρθρο για την Ελλάδα με τίτλο «Το παντοδύναμο φακελάκι».

Στο ρεπορτάζ αναφέρονται όχι μόνον τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και οι φόβοι της ΕΕ και των επενδυτών για την κατάσταση στην Ελλάδα, αλλά και η πολιτική νεποτισμού των τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων: «Οι Έλληνες κατάφεραν να φθάσουν στο χείλος του γκρεμού, λίγο πριν από τη χρεοκοπία. Το σοκ έχει προκαλέσει αναστάτωση στη χώρα, αλλά η ελίτ πιστεύει ότι οι εταίροι της Ελλάδας στην ευρωζώνη, όπως π.χ. οι Γερμανοί, θα πληρώσουν για τη διαφθορά.»

Η κυβέρνηση Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι το έλλειμμα είναι διπλάσιο«..Μόλις ξέσπασε η κρίση φάνηκε ότι η Ελλάδα εκτός από τη ναυτιλία και τον τουρισμό έχει ελάχιστες πλουτοπαραγωγικές πηγές, τα έσοδα από τους φόρους μειώθηκαν δραστικά και η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το έλλειμμα είναι διπλάσιο από όσο κατ’ αρχήν υπολογιζόταν…»

«Επί χρόνια οι συντηρητικές και σοσιαλιστικές κυβερνήσεις εναλλάσσονταν στην εξουσία και δανείζονταν σαν να μην υπήρχε το αύριο.

Η κακοδιαχείριση και το πελατειακό σύστημα οδήγησαν τελικά τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και οι πολίτες αντέδρασαν με το δικό τους τρόπο, με διαφθορά και απάτες….»

Το ρεπορτάζ επικαλείται τις μαρτυρίες ειδικών και δημοσιογράφων, όπως του Γιώργιου Κύρτζου, του Μπάμπη Παπαδημητρίου και του επικεφαλής του ελληνικού παραρτήματος της Διεθνούς Διαφάνειας Κώστα Μπακούρη, για το ύψος της φοροδιαφυγής. Στην Ελλάδα αγγίζει το 30% του ΦΠΑ, ενώ σε ολόκληρη την Ευρώπη φθάνει μόλις το 10%. Εκτενής αναφορά τέλος στο σύστημα με το φακελάκι που κυριαρχεί στην ελληνική καθημερινότητα, από τον έλεγχο του αυτοκινήτου στα ΚΤΕΟ, τους γιατρούς, τους δικηγόρους μέχρι και τους κάθε είδους υπαλλήλους του δημοσίου. Το ρεπορτάζ καταλήγει με τις δηλώσεις του επικεφαλής της Διεθνούς Διαφάνειας Κώστα Μπακούρη: «Εάν δεν αλλάξει η κοινωνία μας, είμαστε χαμένοι.»

«Λανθάνουσα επανάσταση» στο Ιράν;

Οι βίαιες διαμαρτυρίες στο Ιράν απασχολούν σήμερα τα πρωτοσέλιδα πολλών ευρωπαϊκών εφημερίδων. Διαδηλώσεις στην Τεχεράνη

Η ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera: «Οι διαμαρτυρίες κατά του καθεστώτος στην Τεχεράνη έγιναν πραγματικά μαζικό κίνημα, ένα κίνημα, στο οποίο φαίνεται να δραστηριοποιούνται οι νέοι και αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο, διότι στο Ιράν 48 εκατομμύρια των κατοίκων είναι κάτω των 30 ετών. Επιπλέον οι διαμαρτυρίες επεκτάθηκαν και σε άλλες πόλεις, αλλά και στη συνοικία της σιιτικής νομενκλατούρας στην Τεχεράνη. Η πρόκληση είναι ξεκάθαρη, αυτό που συμβαίνει στο Ιράν δεν είναι απλώς ταραχές, αλλά μια λανθάνουσα επανάσταση.»

Η γαλλική Le Figaro σημειώνει: «Στην Τεχεράνη συμβαίνει αυτό που συνέβη πριν από 30 χρόνια κατά την ανατροπή του Σάχη, οι μάζες ξεχύθηκαν στους δρόμους. Αλλά αυτή τη φορά οι μάζες στρέφονται κατά των κληρονόμων του Χομεϊνί…και μάλλον δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να πετύχει η επανάσταση εναντίον των μουλάδων πριν από την κατασκευή της πυρηνικής βόμβας που ονειρεύεται το καθεστώς.»

Τέλος η γερμανική Süddeutsche Zeitung: «Οι μάζες φαίνεται να ξεπέρασαν τις προσδοκίες των αρχηγών της αντιπολίτευσης Μουσαβί και Καρουμπί. Έτσι, αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουν και οι δύο ένα δίλημμα: ή παραμένουν πιστοί στο κατεστημένο και απαιτούν απλώς αλλαγή στην κυβερνητική εξουσία ή ακολουθούν τις μάζες. Διότι αυτή τη στιγμή η πλειοψηφία εκείνων που στηρίζουν την αντιπολίτευση άρχισε να απαιτεί κάτι άλλο: αλλαγή του καθεστώτος.»

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

FROM DW

SECURITY | 28.12.2009

Key German politicians express caution about new airport security measures

Passengers go through a number of checks already

In the wake of the recent transatlantic airplane bombing attempt, members of parliament both in and out of government are warning that Germany shouldn’t panic and impose new security measures.

Wolfgang Bosbach, the chairman of the parliamentary Internal Affairs Committee told the Berliner Zeitung daily on Monday that the recent attempt to blow up a Northwest/KLM flight from Amsterdam to Detroit should not result in the introduction of new security procedures at German airports.

“The attempted attack is not a reason for us to change the security laws,” said Bosbach.

He said that in recent years many loopholes in security had been closed, but that legislation could not eliminate human error.

Bosbach said, however, that European Union plans to relax certain restrictions, such as on bringing liquids onto aircraft, should probably be put on hold.

Speaking to the Hamburger Abendblatt newspaper, he said “the searches we have now are not a result of security hysteria, rather a necessary step.”

Other voices

A key opposition figure, the Green Party's Hans-Christian Stroebele, echoed Bosbach's assessment. He said that last week's attempted attack was made possible by a failure to correctly assess existing intelligence, not a lack of security.

The failed bomber, Umar Farouk Abdulmutallab, was on a US watch list of people with extremist ties, and his father, a prominent Nigerian banker, had contacted US authorities to say that his son may have travelled to Yemen to meet with Islamists.

The police presence at German airports has more visible

The head of a German police union, Rainer Wendt, also said it would be a mistake to adopt new, more intrusive search methods like the much-debated full-body or “nude” scanner.

That device would allow security personnel to observe a computer-generated reproduction of the contours of a passenger's body, where well-hidden weapons or explosives might be visible.

That would go “too far” in invading people's privacy, he told the Berliner Zeitung, and called instead for a heightened police presence at German airports.

At the same time, Wendt called for an increased in staffing for security checks at German airports. The passenger checks are the "most important part of ensuring flight security," he said, "and therefore they need to have "optimal" resources. "We musn't be taken in by the illusion that security doesn't cost money."

Since the attempted bombing of the transatlantic flight, security has been stepped up at German airports, using the means already at the authorities' disposal. Over the weekend Germany's Federal Police warned passengers that they could expect longer waits to get through airport security. from DW

mrh/dpa/APD
Editor: Chuck Penfold

Το λάθος του Τ. Ερντογάν περί 130.000 ομοεθνών του στην Ελλάδα

Πηγή: Express.gr 25/12/09-07:00

Η ΠPOΣΦATH αναφορά του κ. Ερντογάν στην Ουάσιγκτον σχετικά με την ύπαρξη «130.000 Τούρκων» στη Θράκη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν φαίνεται να λαμβάνει υπ'Α όψιν τα όσα ορίζει το… Σύνταγμα της χώρας του, αναφορικά με το ποιος είναι ή δεν είναι «Τούρκος»! Το παράδοξο ότι η πολυετής προσπάθεια της Aγκυρας για «εκτουρκισμό» των Ελλήνων μουσουλμάνων αντιτείνεται στον επίσημο ορισμό του «τι εστί Τούρκος» από το Σύνταγμα της Τουρκίας, αποκαλύπτεται μέσω των επίσημων τοποθετήσεων της Τουρκικής Δημοκρατίας επί της πρόσφατης έκθεσης του επιτρόπου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Τhomas Hammarberg για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων στη γείτονα.* Στην έκθεση αυτή, που δημοσιεύτηκε την 01/09/09, και στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά σε πληθώρα ζητημάτων που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, ο Σουηδός επίτροπος μεταξύ άλλων ζητά να ενημερωθεί και για την έκβαση της ποινικής δίωξης για «αντεθνική δράση» που είχε ασκηθεί το 2007 εναντίον ομάδας δασκάλων που ζητούσαν να καταργηθεί η υποχρεωτική απαγγελία του όρκου «Τι χαρούμενος που είμαι Τούρκος!» ("Νe mutlu Türküm diyene!") από τους μαθητές όλων των δημοτικών σχολείων της χώρας, συμπεριλαμβανομένων και των μειονοτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Στο τελικό, δημοσιευθέν κείμενο της έκθεσης Hammarberg, επισυνάπτονται τα επίσημα «σχόλια και παρατηρήσεις» της Τουρκικής Δημοκρατίας για μία σειρά από θέματα που εγείρει ο επίτροπος, συμπεριλαμβανομένου κι αυτού που έχει προκύψει σχετικά με την υποχρεωτική απαγγελία του όρκου από μειονοτικούς μαθητές. Αφού λοιπόν σημειώνεται ότι οι δάσκαλοι εναντίον των οποίων είχε ασκηθεί η δίωξη έχουν αθωωθεί πρωτοδίκως και ότι η ελλιπής μετάφραση από τα τουρκικά ευθύνεται για την… παρανόηση της πραγματικής σημασίας του όρκου, φτάνουμε και στη διατύπωση ενός αρκετά σαφούς προσδιορισμού, εκ μέρους της επίσημης πολιτείας, του ποιος τελικά θεωρείται «Τούρκος» βάσει των όσων αναφέρονται στο άρθρο 66, παρ. 1 του τουρκικού Συντάγματος: «Ο όρος “Τούρκος” παραπέμπει στη δέσμευση της υπηκοότητας (bond of citizenship), χωρίς καμία αναφορά σε εθνική, γλωσσική ή θρησκευτική καταγωγή. Αντανακλά, δε, την εθνική ταυτότητα (της Τουρκίας) και συμπεριλαμβάνει όλους τους (Τούρκους) υπηκόους, ασχέτως καταγωγής. Αυτή η ερμηνεία προσδιορίζεται με σαφήνεια στο άρθρο 66 του Συντάγματος, που ορίζει ότι «όλοι όσοι συνδέονται με το τουρκικό κράτος χάριν υπηκοότητας είναι Τούρκοι». Παρομοίως με τα όσα ορίζει το Σύνταγμα, αυτός ο όρκος δεν ορίζει ή υπονοεί οποιαδήποτε φυλετική ή εθνική σχέση για να είναι κάποιος «Τούρκος». Βλέπουμε λοιπόν, ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η τουρκική πολιτεία για τον ορισμό του «Τούρκου» βασίζονται, όπως και θα ήταν αναμενόμενο, στα όσα αναφέρει το τουρκικό Σύνταγμα – ότι δηλαδή «Τούρκος» είναι μονάχα αυτός που διαθέτει την τουρκική υπηκοότητα, ασχέτως εθνικής, γλωσσικής ή θρησκευτικής καταγωγής. Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα προστάζει το Σύνταγμα της Τουρκίας, ο όρος «Τούρκος» είναι εξ ορισμού αδύνατον να χρησιμοποιηθεί για οποιονδήποτε γηγενή πληθυσμό εκτός της τουρκικής επικράτειας. Με άλλα λόγια, και βάσει των όσων ορίζει το Σύνταγμα της Τουρκίας, η ελληνορθόδοξη γιαγιά από την Πόλη που ζει στη Νέα Σμύρνη αλλά διατηρεί την τουρκική υπηκοότητα έχει κάθε δικαίωμα να θεωρείται «Τουρκάλα», αλλά το ίδιο δεν ισχύει για τη γηγενή Ελληνίδα μουσουλμάνα της Κομοτηνής, αφού η περιοχή της Δυτικής Θράκης ουδέποτε υπήρξε μέρος της τουρκικής επικράτειας. Μήπως λοιπόν ο κ. Ερντογάν, αναφερόμενος στους «Τούρκους που υποφέρουν» στην Ελλάδα, εννοούσε τους Eλληνορθόδοξους κατόχους τουρκικών διαβατηρίων που διαβιούν εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, επειδή για… «άγνωστους λόγους» αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες και να μετοικήσουν προς δυσμάς; Πολύ σωστά λοιπόν –και κινούμενος εντός του πλαισίου που θέτει το… τουρκικό Σύνταγμα (!)– ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών κ. Δρούτσας έδωσε τη δέουσα απάντηση στη δήλωση του κ. Ερντογάν περί «Τούρκων» της Ελλάδας, λέγοντας πολύ απλά ότι «Δεν συζητούμε θέματα μουσουλμανικής μειονότητας, άρα θέματα Eλλήνων πολιτών» με τρίτες χώρες. Τώρα το μόνο που μένει είναι να καταλάβουμε κι εμείς με τη σειρά μας, ότι οι συμπολίτες μας στη Θράκη που τυγχάνει να είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα δικαιούνται την αμέριστη και ενεργό στήριξη της ελληνικής πολιτείας, ώστε να μην καταντήσουν έρμαια των γεωπολιτικών «αγοραπωλησιών» στις οποίες ειδικεύεται η γειτονική μας χώρα. Και εν όψει των εξελίξεων που προμηνύονται σε μια σειρά από θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος των δύο κρατών, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει γηγενείς Eλληνες πολίτες να καταστούν «διαπραγματευτικά χαρτιά» ή «πιόνια» της εξωτερικής μας πολιτικής, με την ελπίδα ότι μια quid pro quo διαδικασία θα «πείσει» την Aγκυρα να πράξει επιτέλους τα αυτονόητα αναφορικά με τα δίκαια του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τη Χάλκη και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των μη-μουσουλμανικών της μειονοτήτων. • Ολόκληρο το κείμενο της έκθεσης Hammarberg βρίσκεται αναρτημένο στην ιστοσελίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης, στα αγγλικά: https://wcd.coe.int/ViewDoc.jsp?id=1511197

H αρχή του τέλους της διαπλοκής;

Αυλαία τέλους για τον Χρήστο Λαμπράκη

Από το www.antinews.gr

Ο πανδαμάτωρ χρόνος

Εμείς δεν πάμε Μέγαρο. Οπότε αφήνουμε σε άλλους να εκτιμήσουν την προσφορά του εκλιπόντος Χρήστου Λαμπράκη στα πολιτιστικά πράγματα της χώρας μας. Εμείς γνωρίζουμε το Μέγαρο Μουσικής κυρίως από τα μεγάλα πανώ των χορηγών (Ιντρακόμ κ.α.) που κοσμούν κάθε φορά την είσοδό του καθώς και από το γεγονός ότι βρίσκεται στην συμβολή των οδών Βασιλίσσης Σοφίας και Πέτρου Κόκκαλη, δίπλα ακριβώς από την αμερικανική πρεσβεία. Δεν γνωρίζουμε επίσης αν όπως είπε κάποτε ο Kωνσταντίνος Mητσοτάκης, η ιστορία της ζωής του Xρήστου Λαμπράκη είναι συνυφασμένη με την ιστορία της Eλλάδας όσο κανενός άλλου Έλληνα. Αυτός θα ξέρει καλύτερα. Γνωρίζουμε όμως ότι το σημερινό σύστημα επιχειρηματικής και εκδοτικής διαπλοκής που είναι συνυπεύθυνο για την οικονομική χρεωκοπία της χώρας με τις πολιτικές ηγεσίες, άρχισε να εγκαθιδρύεται στα χρόνια της μεγάλης πορείας του ΠΑΣΟΚ προς τον Τρίτο Δρόμο και τον Σοσιαλισμό με τον Ανδρέα Παπανδρέου επικεφαλής. Μια πορεία στην οποία ως γνωστόν πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραμάτισε το συγκρότημα Λαμπράκη εφοδιάζοντας την Αλλαγή όχι μόνο με δημοσιογραφικές πένες και ποτάμια πρωτοσέλιδων τίτλων, αλλά και με βουλευτές, υπουργούς, ακόμα και πρωθυπουργούς (όπως λένε οι γνωρίζοντες) Αυτό το σύστημα επιχειρηματικής - εκδοτικής - πολιτικής διαπλοκής παγιώθηκε τότε που το εκδοτικό κατεστημένο (Λαμπράκης, Μπόμπολας, Τεγόπουλος, Αλαφούζος ) εστράφη εναντίον του Ανδρέα Παπανδρέου, επειδή προσπάθησε να το διεμβολίσει με το συγκρότημα Κοσκωτά. Έκτοτε κυριαρχεί στις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, με το αζημίωτο βέβαια. Τα ΜΜΕ μεταλλάχθηκαν από μηχανισμοί ελέγχου της εξουσίας προς όφελος του πολίτη σε παντοδύναμη εξωθεσμική εξουσία που διαφθείρει τον πολίτη και εκμαυλίζει συνειδήσεις για να διαιωνίζει την εξουσία της και τα συμφέροντά της. Έγιναν επιχειρήσεις μίζας, πιέσεων και εκβιασμών. Η κοινωνία του άκρατου καταναλωτισμού, της κοινωνικής προβολής και της γκλαμουριάς, η κοινωνία της αρπαχτής, των «κολλητών» κυριάρχησε στην κοινωνία των πολιτών, υπό τους ήχους των παιάνων που αναπέμπονταν καθημερινά από το Μέγαρο Μουσικής. Φτάσαμε έτσι ως έθνος και ως λαός, εν έτει 2010, αλλά αυτό σύστημα κρατάει ακόμα αλυσοδεμένη τη χώρα στη σήψη και τη διαφθορά. Περάσαμε από τον Ανδρέα Παπανδρέου, στον Κώστα Μητσοτάκη κι από εκεί στον Κώστα Σημίτη και τον Κώστα Καραμανλή, χωρίς να μειωθεί στο ελάχιστο η κυριαρχία αυτής της παρακμιακής διαπλοκής. Μόνο ο πανδαμάτωρ χρόνος επενέβη τελικά. Μετά τον Κίτσο Τεγόπουλο αποχώρησε και ο Χρήστος Λαμπράκης, ενώ η αναπότρεπτη φθορά του χρόνου κυριαρχεί και στα υπόλοιπα ανώτατα κλιμάκια της διαπλοκής. Προσφέρεται λοιπόν στην σημερινή πολιτική ηγεσία και κυρίως στον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αντώνη Σαμαρά μια μοναδική ευκαιρία να επαναφέρουν την χαμένη τιμή της πολιτικής. Και μαζί της θα επανέλθει και η χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας. Θα το κάνουν;

TERRORISM | 27.12.2009

Abdulmutallab's father warned US of his "extreme views"

The plane was quickly isolated after landing in Detroit

The father of 23-year-old Umar Farouk Abdulmutallab, the Nigerian man charged with attempting to bomb a US passenger plane, previously warned US and Nigerian authorities of his son's extremist views.

The father of Umar Farouk Abdulmutallab, the 23-year-old charged with attempting to bomb a US passenger plane en route to Detroit from Amsterdam, says he informed the US embassy in Nigeria as well as the Nigerian Intelligence Agency of his son's extremist views.

According to a cousin of Abdulmutallab, Abdulmutallab's father Umaru Mutallab offered approval for his son's desire to study Arabic in Yemen over the summer. Prior to the trip, Abdulmutallab had a good reputation among relatives as "a very religious, polite and studious fellow."

However, Mutallab and other members of the family became worried when Abdulmutallab said he was dropping his post-graduate program in business administration and was pursuing another course in Yemen which he did not disclose.

Mutallab finally decided to tell authorities about his son when Abdulmutallab sent a text message informing his family that he was severing all contact. Upon hearing of his attempted attack, Abdulmutallab's family said they were completely stunned.

"He was such a brilliant boy and nobody in the family had the slightest thought he could do something as insane as this," one relative told AFP.

Reported links to al-Qaeda

As the case against Abdulmutallab builds, there was speculation that the 23-year-old had ties to al-Qaeda in Yemen. Abdulmutallab allegedly told investigators that he acquired his explosives, and instructions on how to use them, from the terrorist group's operatives there.

However, US Homeland Security Secretary Janet Napolitano warned it would be "inappropriate" to speculate his links to al-Qaeda, since the investigation is ongoing.

A US official said Abdulmutallab was entered into an intelligence database of known and suspected terrorists last month, but added that there was not enough data on him at the time to put him on a "no-fly" list.

A "sophisticated" device

Families and friends faced an anxious wait

Abdulmutallab's suspected explosive device has been described as "fairly sophisticated" and included a powdered substance located in his underwear, as well as liquid contained in a syringe.

An initial FBI analysis revealed traces of one of the same substances used by the so-called "shoe bomber," Richard Reid, in his failed attempt to blow up a US passenger jet days before Christmas in 2001.

Referring to the latest incident, US Attorney General Eric Holder said in a statement that had "this alleged plot to destroy an airplane been successful, scores of innocent people would have been killed or injured."

Abdulmutallab was overpowered by other passengers after they heard a pop and saw flames as the plane made its approach to land. Two passengers were injured and the suspect suffered serious burns. Airline officials described the explosives as resembling firecrackers.

The fire was put out with blankets and fire extinguishers and the man was dragged to the front of the plane. The Northwest Airlines flight, operated by Delta, made a safe landing and all 278 passengers were escorted to safety.

EU examines its end

Amsterdam's Schiphol airport will need to review its security procedures

The US has called on airlines and airports worldwide to implement tighter security measures, including frisks for all passengers headed to the US, and extra checks for carry-on luggage.

Authorities in London have been searching buildings where Abdulmutallab was believed to have stayed while studying engineering there.

"We are in liaison with the US authorities and searches in London are being conducted as part of ongoing enquiries," a police spokeswoman in the British capital said.

The European Commission said on Saturday that it was investigating whether proper security measures had been followed at Amsterdam's Schiphol airport, where the Delta flight originated.

"I am horrified by the attempted terrorist attack," Jacques Barrot, vice president of the Commission said in a statement. "The European Commission is in contact with the relevant authorities to make sure that all rules and procedures were followed in Europe. We are in touch with our Dutch and US counterparts."

Dutch counter-terrorism authorities said Abdulmutallab transited at Schiphol after arriving on a KLM flight from Lagos, Nigeria. Although he went through a security checkpoint at Schiphol, transit passengers generally face looser checks than other departure passengers.

mk/AFP/AP/dpa/Reuters
Editor: Andreas Illmer

from DW

Μια καλύτερη Ελλάδα, η μόνη διέξοδος

Tου Νικου ΚωνστανταραΟι αποφάσεις που θα ληφθούν το 2010 και οι αντιδράσεις που αυτές θα προκαλέσουν θα καθορίσουν την πορεία της χώρας για πολλά χρόνια. Η επιλογή δεν είναι ανάμεσα σε δύο δρόμους -ο ένας εύκολος και ο άλλος δύσκολος- επειδή μόνο δύσκολα μας περιμένουν. Η επιλογή είναι αν θα μείνουμε ακίνητοι ή αν θα κάνουμε προσπάθεια να ξεφύγουμε.Η νωθρή, κοντόφθαλμη πολιτική και συνδικαλιστική ελίτ οδήγησε τη χώρα στο τέλμα, όπου καταναλώνουμε περισσότερα απ’ ό, τι παράγουμε, δανειζόμαστε περισσότερα απ’ ό, τι μπορούμε να αποπληρώσουμε, όπου γερνάμε χωρίς να γεννάμε, όπου η ισονομία και η δικαιοσύνη έχουν καταργηθεί χάριν των ισχυρών και πιο οργανωμένων. Ολα αυτά τελείωσαν. Το οικονομικό μοντέλο μας κατέρρευσε και, μέσω της αυξανόμενης ανεργίας, κινδυνεύει να υπονομεύσει την ίδια την κοινωνία μας. Πρέπει να ληφθούν μέτρα για να ανακτήσει η χώρα την αξιοπιστία της σε διεθνείς οργανισμούς και αγορές και για να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, το οποίο, από μόνο του, είναι ικανό να βουλιάξει τη χώρα. Η αξιοπιστία και η βιωσιμότητα, όμως, μπορούν να εξασφαλιστούν μόνο αν οι πολιτικοί μας δείξουν τη γενναιότητα που απουσίαζε έως σήμερα. Ακόμη υπερισχύει μια νοοτροπία, κατά την οποία το κράτος μπορεί να εξασφαλίσει πλούσια ζωή σε όλους, αρκεί αυτοί που κυβερνούν να το θέλουν. Αν αυτό ήταν ποτέ εφικτό σίγουρα δεν είναι πια - η κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος και τα πολλά καταναλωτικά δάνεια μας έχουν οδηγήσει στο να πληρώνουμε όλο και πιο ακριβά νέα δάνεια για να αντεπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας. Ξεκινάμε το νέο έτος με την αγωνία για το πώς θα βρούμε χρήματα -και με ποιο κόστος- για να καλύψουμε άμεσες ανάγκες.Διαδοχικές κυβερνήσεις φόρτωσαν τη δημόσια διοίκηση με υπεράριθμους υπαλλήλους, οι οποίοι δεν αξιολογούνται, δεν ελέγχονται και δεν κινδυνεύουν με απόλυση. Ενώ ο δημόσιος τομέας γίνεται όλο και πιο ακριβός, δεν μπορεί να παράγει, όσες προσπάθειες και αν κάνουν οι πιο συνεπείς υπάλληλοι. Αυτή είναι η τραγωδία της Ελλάδας: όποιος θέλει να δημιουργήσει, να είναι χρήσιμος, βρίσκει ανυπέρβλητα εμπόδια, λόγω της μακρόχρονης εγκατάλειψης. Αυτό ισχύει για το Δημόσιο, τα πανεπιστήμια, τα ασφαλιστικά ταμεία, την τοπική αυτοδιοίκηση, τις πολεοδομικές υπηρεσίες και όπου αλλού κοιτάξουμε. Εως σήμερα, οι κυβερνήσεις έλεγαν στον λαό: «Δεν θέλετε καμία αλλαγή; Ωραία, θα δείτε τι θα πάθετε». Τώρα το βλέπουμε το πάθημα.Στο ασφαλιστικό σύστημα, η αποφυγή πολιτικού κόστους από τους κυβερνώντες και η απόλυτη άρνηση των υπολοίπων να συζητήσουν μεταρρυθμίσεις οδηγούν σε έγκλημα. Αν το σύστημα αφεθεί όπως είναι θα καταρρεύσει και σε λίγα χρόνια κανείς δεν θα έχει σύνταξη - ούτε οι σημερινοί συνταξιούχοι ούτε οι μελλοντικοί. Οι περισσότεροι πολιτικοί και τα συνδικάτα, όμως, φαίνεται ότι πασχίζουν για έναν κόσμο ο οποίος υπάρχει μόνο στη φαντασία τους. Ολοι ζητούν το τέλειο, το ιδανικό και λίγοι δείχνουν να νοιάζονται για τους υπαρκτούς και άμεσους κινδύνους που υπονομεύουν το ασφαλιστικό σύστημα και την οικονομία.Ισως υπάρχει ένας δρόμος που θα συνδυάζει τα καλά των ονείρων μας με τις αναγκαίες αλλαγές που θα κάνουν τη χώρα πιο λειτουργική. Η Ελλάδα έχει ακόμη μεγάλα αποθέματα σε ανθρώπινο δυναμικό και φυσικό πλούτο και μπορεί να κάνει το άλμα προς το μέλλον. Οι επιλογές μας δεν είναι μόνο ανάμεσα σε περικοπές εξόδων και αύξηση εσόδων: πρέπει να φανταστούμε μια κοινωνία που θα αξιοποιεί τον τόπο και τον λαό -με όλες τις ιδιαιτερότητες και δυσκολίες τους- με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς σπατάλη και αδικία. Αρκεί να τη φανταστούμε.Για να πετύχει όποια μεταρρύθμιση, πρέπει να αναπτυχθεί το όραμα μιας καλύτερης Ελλάδας - να κερδηθεί η εμπιστοσύνη του λαού, να πειστεί ότι αξίζουν οι θυσίες, ότι θα οδηγήσουν σε ανάπτυξη, ευημερία και μεγαλύτερη δικαιοσύνη. Τότε τα κόμματα και τα συνδικάτα δεν θα μπορούν να κρύβονται πια. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν με ειλικρίνεια αν θα αντιμετωπίσουν τις πραγματικές προκλήσεις ή αν το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η οπισθοδρόμηση προς ένα ανύπαρκτο χθες και η καθήλωση σε ένα αδιέξοδο παρόν.]kathimerini

Το ξεχασμένο «άθλημα αληθείας»

Tου Χρηστου Γιανναρα

Ετι κι έτι το ερώτημα: Πώς γεννιέται, πώς προκύπτει μια Γιορτή; Το καταγωγικό γεγονός πρέπει να είναι έκρηξη συλλογικής χαράς και η χαρά να αναβιώνει, πάντοτε εκρηκτική, σε κάθε επέτειο της πρώτης έκπληξης. Σήμερα στην Ελλάδα θα στήναμε Γιορτή, αν κάπου στο υπέδαφος της γης μας εντοπιζόταν κοίτασμα πετρελαίου ή φλέβα χρυσού. Το χρήμα μάς δίνει χαρά, το χρήμα θα γιορτάζαμε.

Κάποτε ο ελληνικός ή εξελληνισμένος κόσμος, γύρω από τη Μεσόγειο, κυνηγούσε άλλες χαρές: Πάλευε να βεβαιωθεί αν και κατά πόσο ενδέχεται «αθανατίζειν το θνητόν», «μετασχείν αθανασίας το ανθρώπινον γένος», «της αθανασίας μεταλαμβάνειν». Και «αθανασία» δεν σήμαινε απεριόριστη παράταση του βίου ή κάποιαν άσαρκη συνέχιση της ύπαρξης στον εφιάλτη ενός γραμμικά ατέλειωτου χρόνου. Αθανασία σήμαινε ελευθερία της ύπαρξης από τις αναγκαιότητες που επιβάλλει η προκαθορισμένη «φύση» ή «ουσία» του κάθε υπαρκτού, ελευθερία από τον χρόνο, τον χώρο, τη φθορά, τον θάνατο.

Σε αυτό τον κόσμο κατέφθασε άγγελμα χαράς, ευ-αγγέλιο, πρόξενος Γιορτής: Τα πάντα ξεκινάνε να υπάρχουν όχι από ανερμήνευτη αναγκαιότητα, αλλά από την ελευθερία μιας αυτοσυνείδητης έλλογης θέλησης. Σε φάτνη αλόγων, στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, η Αιτιώδης Αρχή των υπαρκτών, ο Θεός, φανερώνει την ελευθερία του από τη θεότητά του: Είναι Θεός, όχι επειδή υποχρεώνεται «εκ προηγουμένου λόγου» της θείας φύσης ή ουσίας του να είναι αυτό που είναι. Είναι Θεός επειδή είναι αγάπη, κορύφωμα ελευθερίας – η αγάπη - ελευθερία καθορίζει αυτό που είναι ο Θεός, όχι η θεότητά του. Γι’ αυτό και γίνεται άνθρωπος, χωρίς να πάψει να είναι ελευθερία αγάπης, δηλαδή υπαρκτικά απεριόριστος. Ανθρωπος, Χριστός Ιησούς, ελεύθερος από τις αναγκαιότητες και της ανθρώπινης φύσης ή ουσίας: ανασταίνεται από τους νεκρούς.

Αυτό το άγγελμα το προσλαμβάνει ο Ελληνας όχι σαν μια ακόμη επινόηση ερμηνευτική του οντολογικού αινίγματος, σπουδαιότερη επινόηση από την πλωτινική τριάδα (Εν-Νους-Ψυχή), τις πλατωνικές «Ιδέες», το αριστοτελικό «Πρώτον Κινούν – ταυτότητα νου και νοητού». Προσλαμβάνει το χριστιανικό ευ-αγγέλιο ο Ελληνας και γιορτάζει, σημαδεύει τη διαδοχή των αιώνων η συλλογική έκρηξη της χαράς – δεν συστήνεται ποτέ Γιορτή για φιλοσοφικές επινοήσεις. Το ευ-αγγέλιο είναι μαρτυρία μιας ανοιχτής σε επαλήθευση ιστορικής εμπειρίας: Επώνυμα πρόσωπα, με συγκεκριμένο σε τόπο και χρόνο εντοπισμό, «επόπται γεννηθέντες» των γεγονότων για τα οποία μαρτυρούν, αναλαμβάνουν να καταγράψουν τα όσα είδαν με τα μάτια τους και άκουσαν με τα αφτιά τους και ψηλάφησαν τα χέρια τους.

Δεν καταπίνεις εύκολα οποιοδήποτε θρησκευτικό ιδεολόγημα όταν έχεις πίσω σου (ή μάλλον μέσα σου, στην παιδεία σου) Πλάτωνα και Αριστοτέλη και Πλωτίνο. Ούτε γιορτάζεις χαζοχαρούμενα, αν δεν ανοίγεται μπροστά σου η δυναμική της εμπειρικής επαλήθευσης των όσων προσλαμβάνεις. Η Γέννηση του Χριστού, ενανθρώπιση του απροσπέλαστου Θεού, γίνεται για τον Ελληνα, επί αιώνες, γιορτινή έκρηξη χαράς, επειδή η πιστοποίηση του γεγονότος είναι ανοιχτή, προσφέρεται μέσα από το άθλημα της σχέσης. Το άθλημα το γνωρίζει ο Ελληνας, ξέρει ότι ψηλαφούμε την αλήθεια όχι μέσα από πληροφορίες (αυτό ισχύει μόνο για τα ιδεολογήματα), αλλά μόνο «κατά μετοχήν», όταν μετέχουμε στον τρόπο του αληθούς, στην πραγματοποίηση του αληθεύειν. Ο εκχριστιανισμός των Ελλήνων δεν αντιπροσωπεύει αλλαγή θρησκευτικών «πεποιθήσεων», αλλά αλλαγή υπαρκτικού στόχου: Από το «άθλημα αληθείας» που ήταν η μετοχή στην Εκκλησία του Δήμου, πέρασαν στο «άθλημα αληθείας» που ήταν η Εκκλησία του ευχαριστιακού σώματος.

Κάποτε η συνέχεια της Γιορτής έσπασε. Το πώς και γιατί, είναι ερώτημα που συνοψίζει την τραγωδία του όψιμου, αφελληνισμένου Ελληνισμού και που οι Ελληνόφωνοι το απωθούμε ή το ξορκίζουμε με αφελείς δογματισμούς. Πάντως, δεν γιορτάζουμε πια Χριστούγεννα, ρεαλισμό επενδύσεων στην ελευθερία από τη θνητότητα – η θεσμοποιημένη επετειακή επανάληψη της Γιορτής δεν είναι έκρηξη χαράς. Γαντζωνόμαστε σε υποκατάστατα, μικροαπολαύσεις λησμοσύνης του θανάτου: Κάτι να χαρίσουμε, κάτι να μας χαρίσουν, να ευχηθούμε, να μας ευχηθούν, να ζωντανέψει η αλήθεια της ζωής ως σχέσης στην ανεμελιά των παιδιών, στην όση ζεστασιά της οικογένειας ή της φιλίας, σε όποιο ξέφτι κοινωνίας απομένει στην εγωκεντρική βιοτή μας.

Ο Ελληνισμός τέλειωσε ιστορικά από τη στιγμή που απεμπόλησε την ταυτότητά του: την προτεραιότητα των «κοινών», την ταύτιση του κοινωνείν με το αληθεύειν, τη χαρά των σχέσεων κοινωνίας ως πρώτο ζητούμενο. Με αυτή την ταυτότητα έδωσε ο Ελληνισμός γλώσσα στο χριστιανικό ευ-αγγέλιο, το έκανε Εικόνα, ποίηση, μέλος, δραματουργία, φιλόσοφο λόγο, θεσμό επισκοπής, ενορίας, συνόδου. Μια ατομοκεντρική συλλογικότητα μόνο ψευδωνύμως μπορεί να λέγεται ελληνική και μια ατομοκεντρική θρησκευτικότητα δεν έχει την παραμικρή σχέση με το εκκλησιαστικό γεγονός.

Από τη Γιορτή των Χριστουγέννων μας χωρίζει «χάσμα μέγα», αγεφύρωτο, διαφοράς τρόπου της ύπαρξης. Την εκκλησιαστική Εικόνα την αντικαταστήσαμε με θρησκευτικές ζωγραφιές, τη δραματουργία με εθιμοτυπικά στερεότυπα, το εκκλησιαστικό μέλος με συναισθηματικές καντάδες ή μουσειακά ιδιότυπα ακούσματα, την εκκλησιαστική αρχιτεκτονική με τσιμεντένιες τούρτες τερατώδους ακαλαισθησίας. Ολα πια στοχεύουν στο άτομο: να το εντυπωσιάσουν, να το συγκινήσουν, να το διδάξουν, να το υποβάλουν. Το κήρυγμα, η κατήχηση, αποκομμένα από το εκκλησιαστικό γεγονός, υπηρετούν αποκλειστικά την ατομοκεντρική, ενστικτώδη θρησκευτικότητα. Ποια χαρά Γιορτής να προκύψει, όταν η ζωή είναι εγκλωβισμένη στο εγώ, στη μονοτροπία της φθοράς, της θνητότητας, στην αλογία μεταφυσικών εκζητήσεων ατομικής σωτηρίας, ατομικών αξιομισθιών;

Κάθε φορά που ενθρονίζεται νέος αρχιεπίσκοπος αναθαρρεύουν οι ελπίδες: Δεν μπορεί, αυτός κάτι θα έχει διδαχθεί από τη νέκρα ή την παρδαλή εντυπωσιοθηρία των προκατόχων του. Κάτι θα καταλαβαίνει από τη ζωτική, κατεπείγουσα ανάγκη να αποκαταστήσει εκκλησιαστική λατρεία αντί για θρησκευτικο-μαγικές ιερουργίες, εκκλησιαστικό κήρυγμα αντί για θρησκευτικά, ηθικολογικά φληναφήματα, κατήχηση, μύηση στην ποίηση, στην Εικόνα, στην εκκλησιαστική άσκηση, όχι «διδακτικές» παιδαριωδίες. Να ξαναγίνει η ενορία λαϊκό σώμα, να πάψει να είναι το ανάλογο παραρτημάτων του ΙΚΑ. Να γνοιαστεί για τη μοναξιά και την εγκατάλειψη που βιώνουν οι κληρικοί του, να είναι συλλειτουργός, όχι διοικητής.

Και κάθε φορά οι ελπίδες καταρρέουν. Ισως για να «τελειούται η δύναμις» της ελπίδας «εν ασθενεία». Ισως γιατί «χάσμα μέγα» μας χωρίζει από το ευ-αγγέλιο και η οδύνη της ορφάνιας είναι γέφυρα επανασύνδεσης.kathimerini.