| Ένα βήμα πιο κοντά στη αλήθεια Παράνομη η επέμβαση στο Ιράκ, σύμφωνα με το πόρισμα της έρευνας στην Ολλανδία | ||
 ΑΠΕ | ||
| Την Τρίτη δημοσιεύτηκε το πόρισμα για την ολλανδική συμμετοχή στο Ιράκ | ||
| ||
Το ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών για το Ιράκ τη δεκαετία του 1990 «δεν νομιμοποιούσε» την επέμβαση του 2003, λέει η έκθεση, ενώ η Ολλανδία συμμετείχε εξαιτίας των υποτιθέμενων όπλων μαζικής καταστροφής -κάτι που τελικά δεν έστεκε. Η επέμβαση, σημειώνει η έκθεση, στόχευε επίσης στην ανατροπή του καθεστώτος, κάτι που δεν βρίσκει έρεισμα στη διεθνή νομοθεσία και γνώριζε η ολλανδική κυβέρνηση. Επιπλέον, η κυβέρνηση δεν ενημέρωσε επαρκώς το κοινοβούλιο της χώρας για τα δεδομένα και το κόστος της συμμετοχής. Η δε απόφαση για τη συμμετοχή στην εκστρατεία, υποστηρίζει η έκθεση, ελήφθη ουσιαστική σε μία 45λεπτη συνεδρίαση, στην οποία δεν συμμετείχε καν ο τότε (και νυν) πρωθυπουργός, αναφέρει το Reuters. Το 2002, η τότε ολλανδική κυβέρνηση είχε παραιτηθεί έπειτα από πόρισμα έκθεσης που έδειχνε αποτυχία της Ολλανδίας να εμποδίσει τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα. Συνεχίζεται η έρευνα στη Βρετανία Παράλληλα, το Λονδίνο συνεχίζει την έρευνά του για τη συμμετοχή της Βρετανίας στην επέμβαση: Στην ανεξάρτητη επιτροπή διερεύνησης παρουσιάστηκε την Τρίτη ο Αλαστερ Κάμπελ, γραμματέας Τύπου και σύμβουλος του τέως Βρετανού πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι υπερασπίζεται «κάθε λέξη στο ντοσιέ για το Ιράκ». Ο Τόνι Μπλερ, σύμφωνα με τον Α.Κάμπελ, είχε δώσει στον τότε Αμερικανό πρόεδρο την υπόσχεση ότι θα υποστηρίξει την αμερικανική στρατιωτική δράση εναντίον του Ιράκ σε «αρκετές» προσωπικές επιστολές του 2002. Ο Α.Κάμπελ έχει αρνηθεί οποιαδήποτε ανάμιξη σε εσκεμμένη υπερβολή των στοιχείων για το οπλοστάσιο του Ιράκ. Newsroom ΔΟΛ | ||
Tuesday, February 2, 2010
| Κατέθεσε στην αρμόδια επιτροπή Η κυβέρνηση Μπλερ «παραπλανήθηκε» για τον πόλεμο στο Ιράκ, λέει πρώην υπουργός | ||
| Η Κλαιρ Σορτ | ||
| ||
Η ίδια δήλωσε ότι τώρα είναι «σοκαρισμένη» από τη συμβουλή που έδωσε πριν από τον πόλεμο ο Γενικός Εισαγγελέας Λόρδος Γκόλντσμιθ. Υπενθυμίζεται ότι ο Λόρδος Γκόλντσμιθ είχε δώσει ουσιαστικά το «πράσινο φως» για την εισβολή, λέγοντας ότι δεν χρειαζόταν μια δεύτερη απόφαση από τον ΟΗΕ για το θέμα. «Πιστεύω ότι παραπλάνησε το υπουργικό συμβούλιο. Σίγουρα παραπλάνησε εμένα, αλλά ο κόσμος δεν έδωσε σημασία» πρόσθεσε. Ο Τ.Μπλερ και «τα φιλαράκια του», δήλωσε χαρακτηριστικά η Κ.Σορτ, αποφάσισαν ότι ο πόλεμος ήταν απαραίτητος και τα πάντα έγιναν πρόχειρα και βιαστικά. Η Κλαιρ Σορτ είχε παραιτηθεί δύο μήνες μετά την εισβολή στο Ιράκ, το 2003, αντιδρώντας για την ελλιπή προετοιμασία του διαστήματος που θα ακολουθούσαν των πόλεμο. Υπήρξε ιδιαίτερα επικριτική της πολιτικής Μπλερ. Δήλωσε ότι το υπουργικό συμβούλιο δεν είναι «όργανο λήψης αποφάσεων» και αποκάλεσε το βρετανικό Κοινοβούλιο «υποχείριο» της κυβέρνησης Μπλερ. Πριν από μερικές ημέρες ο Τόνι Μπλερ κατέθεσε ενώπιον της επιτροπής και δήλωσε ότι δεν αισθάνεται «τύψεις» για την εισβολή στο Ιράκ, προκαλώντας αντιδράσεις στον βρετανικό Τύπο και στο κοινό. Newsroom ΔΟΛ | ||
Monday, February 1, 2010
Πολιτική | 01.02.2010
Η Μέρκελ θέλει το cd rom με τα στοιχεία των φοροφυγάδων
Μετά από σιωπή τριών ημερών, η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ σε δηλώσεις της τάχθηκε υπέρ της απόκτησης του επίμαχου CD rom. «Θα πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια προκειμένου να αποκτήσουμε τα στοιχεία που μας προσφέρονται, εφόσον αυτά είναι σημαντικά», τόνισε η κ. Μέρκελ, «αδειάζοντας» έτσι στελέχη του κόμματός της που είχαν εκφράσει επιφυλάξεις για το ενδεχόμενο συναλλαγής με εγκληματικά στοιχεία.
Πρόκειται για στοιχεία πελατών της HSBC;
Η γερμανική έκδοση των «Financial Times» δημοσιοποιεί σήμερα το όνομα του πιθανού πληροφοριοδότη, ο οποίος σύμφωνα με το δημοσίευμα είναι ο 37χρονος Ερβέ Φαλσιανί, τεχνικός πληροφορικής σε ελβετική θυγατρική του βρετανικού ομίλου HSBC στη Γενεύη, που ειδικεύεται στο private banking. Σύμφωνα με τους «Financial Times», ο Φαλσιανί αποπειράθηκε τον περασμένο Αύγουστο να πουλήσει το CD rom στις γαλλικές οικονομικές υπηρεσίες. Οι Γάλλοι είπαν ότι ο «κομιστής» υποστήριξε τότε ότι η λίστα περιλαμβάνει στοιχεία 130 χιλιάδων πελατών από όλο τον κόσμο. Πάντως η τράπεζα HSBC υποστηρίζει ότι όλα αυτά είναι υπερβολικά και ότι το CD rom περιλαμβάνει λιγότερα από 10 ονόματα πελατών της.
Υπολογίζεται ότι αν η γερμανική κυβέρνηση δεχθεί τη συναλλαγή και καταβάλει τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ, θα βάλει στα ταμεία της 100-200 εκατομμύρια ευρώ από αναδρομικούς φόρους και πρόστιμα, μετά την εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων. Μόνο τα διασταυρωμένα στοιχεία πέντε λογαριασμών, που έχει δώσει ενδεικτικά ο πληροφοριοδότης στις αρχές, είναι ικανά να αποφέρουν στα ταμεία του κράτους περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ κατά άτομο.
Υπουργείο Οικονομικών: Θα ακολουθηθεί η «πρακτική Λιχτενστάιν»
Οι Ελβετοί προειδοποιούν το Βερολίνο
Και ενώ οι αντιπολιτευόμενοι Σοσιαλδημοκράτες, ο Σύνδεσμος Γερμανών Φορολογουμένων και η Ένωση Γερμανών Αστυνομικών καλούν την κυβέρνηση να προχωρήσει στο ντηλ και να πατάξει τη φοροδιαφυγή, η ελβετική κυβέρνηση εκφράζει έντονη δυσαρέσκεια και προειδοποιεί. Κυβερνητικά στελέχη στη Βέρνη καλούν την το Βερολίνο να μην χρησιμοποιήσει τα στοιχεία και προειδοποιούν ότι στο μέλλον θα πρέπει η χώρα τους να επιβάλει σχετικές ρήτρες σε διεθνείς συμφωνίες προκειμένου να αποφεύγεται η «διπλή φορολογία» και να διαφυλάσσεται τα τραπεζικό απόρρητο.
Σε περισσότερα από 475 δισεκατομμύρια ευρώ ανέρχονται οι «γκρίζες» καταθέσεις των Γερμανών στους φορολογικούς παραδείσους.
Επιμέλεια: Σταμάτης Ασημένιος
Υπεύθ. Σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου---/dw
Κοινωνία | 01.02.2010
«Στρατηγικό λάθος» η μονομερής προσήλωση στην Ελλάδα
50 χρόνια μετά τους πρώτους Έλληνες «γκασταρμπάιτερ», που αποτελούσαν έναν συμπαγή και ομοιογενή οικονομικοκοινωνικά ελληνικό πυρήνα, οι Έλληνες μετανάστες έχουν μετεξελιχθεί σε μια ανομοιογενή οικονομικοκοινωνικά ελληνική παροικία, που συρρικνώνεται και κινείται μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας, με διαφορετικές πολιτισμικές συντεταγμένες και χωρίς ενιαία ταυτότητα.
Τα τελευταία δέκα χρόνια ακούμε και διαβάζουμε συχνά αυτές τις διαπιστώσεις στις συνελεύσεις ή τα συνέδρια του οργανωμένου ελληνισμού. Μέχρι σήμερα όμως οι διαπιστώσεις δεν προκάλεσαν ανακατατάξεις, δεν δρομολόγησαν μια ρεαλιστική προσαρμογή στις νέες συνθήκες. Ούτε έφεραν μια ψηφίδα αλλαγής, έστω και επιφανειακής.
Φαίνεται ότι η οργάνωση Δορυφόρος με το συμπόσιό της την περασμένη Κυριακή (24.02.10) θέλησε να κάνει το πρώτο βήμα: Κάλεσε φόρα, φορείς, θεσμούς και μεμονωμένα πρόσωπα να καταθέσουν τις απόψεις και τις προτάσεις τους για τους κοινούς στόχους και τα προβλήματα των Ελλήνων της Γερμανίας.
Ο Κώστας Τάτσης, επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής του συμποσίου και πρώην πρόεδρος της Κοινότητας του Μονάχου, δήλωσε στο μικρόφωνο της Ελληνικής Εκπομπής της Deutsche Welle ότι το στίγμα του συμποσίου ήταν «προς ποια κατεύθυνση πρέπει να δοθούν λύσεις και αν αυτή τη στιγμή οι Έλληνες της Γερμανίας έχουν ή μπορούν να έχουν κοινό βηματισμό. Ως βασικές προτεραιότητες των αποδήμων αναδείχθηκαν στο συμπόσιο: η εκπαίδευση και η πολιτική συμμετοχή, η παρέμβασή μας στην πολιτική ζωή της Γερμανίας.»
Η τελευταία διαπίστωση ήταν αναμενόμενη καθώς η πολιτική συμμετοχή των Ελλήνων στα πολιτικά πράγματα είναι ιδιαίτερα περιορισμένη.
Ποιο συγκεκριμένο μήνυμα στέλνει το συμπόσιο για το θέμα αυτό προς τον οργανωμένο ελληνισμό και γενικά προς τους Έλληνες της Γερμανίας; «Στο συμπόσιο διαπιστώθηκε ότι η συντριπτική πλειοψηφία αποδέχεται πως όποιος θέλει την αναβάθμιση της παροικίας μας, πρέπει να συμμετέχει πιο ενεργά στην πολιτική της χώρας που ζούμε.»
Η πολιτική της παλιννόστησης είναι πια ‘ξεπερασμένη’
Σε αυτό ακριβώς ο Κώστας Τάτσης επισημαίνει ότι «οι Κοινότητες πρέπει να διαδραματίσουν έναν άλλο ρόλο πια για να πείσουν την τρίτη γενιά ότι έχουν λόγο ύπαρξης. Διότι εδώ υπάρχει μία αντίφαση: ενώ οι περισσότεροι Έλληνες της Γερμανίας αργά, αλλά σταθερά έχουν αποδεχθεί ότι η πολιτική της παλιννόστησης είναι ‘ξεπερασμένη’, οι Κοινότητες λειτουργούν ακόμη με γνώμονα αυτή ακριβώς την πολιτική.»
Πόση επιρροή έχει όμως ένα συμπόσιο; Τι διαδικασίες μπορεί να κινήσει;
Ο κ. Τάτσης είναι αισιόδοξος και εκτιμά ότι το συμπόσιο και οι συμμετέχοντες σε αυτό μπορούν να δρομολογήσουν:«την εξειδίκευση κάθε θεματικής ενότητας. Μπορούν δηλαδή να βρουν πρακτικές λύσεις εφαρμογής της α ή β θέσης. Ασφαλώς σε κάτι τέτοιο μπορεί να παίξουν σημαντικό ρόλο η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων (ΟΕΚ) και το ΣΑΕ, εάν θέλουν.»
Δεν διεκδικούμε πρωτοπορίες
Με πλήρη αυτοπεποίθηση ο κ. Τάτσης απαντά: «Επιφυλάξεις είχαμε πριν από τη διεξαγωγή του συμποσίου. Τώρα δεν έχουμε, διότι εκτιμούμε ότι αν μη τι άλλο δεν θα αμφισβητηθεί η πρόθεσή μας. Γιατί το τρένο χάνεται και εμείς πήραμε μια πρωτοβουλία. Κάναμε το ξεκίνημα. Που σημαίνει ότι δεν διεκδικούμε κάποια πρωτοπορία, αλλά απλώς ξεκινάμε κάτι. Μακάρι αύριο να μας πουν η ΟΕΚ ή το ΣΑΕ ή κάποιος άλλος φορέας αναλαμβάνουμε το α ή β ζήτημα να το εξειδικεύσουμε. Καμία αντίρρηση. Το μήνυμά μας είναι: όλα εξαρτώνται από μας. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ναι μεν χρειάζεται σαφώς η σύνδεσή μας με την Ελλάδα, αλλά δεν πρέπει να εξαρτάται η επιτυχία των φορέων μας από την Ελλάδα, διότι τότε κάνουμε στρατηγικό λάθος.»
«Στρατηγικό λάθος» λοιπόν η μονομερής προσήλωση των ελληνικών φορέων στην Ελλάδα.
Και το ακούμε αυτό από ανθρώπους που αγωνίστηκαν για να ρίξουν οι Έλληνες της Γερμανίας την ψήφο τους στις ελληνικές κάλπες στις περσινές εκλογικές αναμετρήσεις.
Τί να πούμε; Κάθε αρχή και δύσκολη ή δύσκολη η απεξάρτηση;
Γιατί δεν φθάνει –κατά τη γνώμη μας- μόνον η θέληση για απεξάρτηση, αλλά χρειάζεται και η αντιπαράθεση με τα ελληνικά κόμματα, τα οποία μέχρι τώρα δεν φάνηκαν καθόλου διατεθειμένα να χάσουν τις ψήφους των Ελλήνων της Γερμανίας, ούτε το πελατειακό τους αλισβερίσι και γιατί όχι ούτε καν τη μικρή πια, αλλά σίγουρη οικονομική πηγή: τις μηνιαίες συνδρομές των μελών τους από τη Γερμανία.
Βιβή Παπαναγιώτου
Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου/ DW
Επισκόπηση τύπου | 01.02.2010
«Η Ευρώπη πρέπει να στηρίξει την Ελλάδα»
Η εφημερίδα του Βερολίνου Tageszeitung επισημαίνει ότι το ευρώ τελεί υπό δοκιμασία όχι μόνον εξ αιτίας της Ελλάδας, αλλά και των υπόλοιπων καταχρεωμένων χωρών-μελών της ΟΝΕ, Ιταλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας: «Ο Κρίστοφ Βίλ από την Commerzbank βλέπει τις αγορές επιφυλακτικές και δύσπιστες έναντι του ευρώ γιατί δεν είναι μόνον μια χώρα καταχρεωμένη, αλλά άλλες τέσσερις, ακόμη και η Ιταλία. Τα ασφάλιστρα στα κρατικά ομόλογα αυτών των κρατών αυξάνονται συνεχώς και αυτό αποδεικνύει ότι οι επενδυτές δυσπιστούν έναντί τους…Διότι αν και η Ελλάδα οικονομικά είναι ένας νάνος -η οικονομία της δεν αγγίζει ούτε το 3% των συνολικών οικονομικών επιδόσεων της ΟΝΕ- ενδέχεται να οδηγήσει σε κατολίσθηση το κοινό νόμισμα και τότε οι κερδοσκόποι θα ορμήσουν στα επόμενα θύματα: την Ισπανία και την Πορτογαλία.»
«Η κυβέρνηση επιθυμεί να τηρήσει σκληρή στάση έναντι της Ελλάδας», είναι ο τίτλος σύντομου ρεπορτάζ της Die Welt, όπου αναφέρονται οι χθεσινές δηλώσεις που έκανε από το Νταβός ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Μπρούντερλε πως «το μόνο που πρέπει να γίνει είναι να κάνει σωστά τη δουλειά της η ελληνική κυβέρνηση». Η εφημερίδα αναφέρεται επίσης και σε δηλώσεις του υπΕξ Γκίντο Βεστερβέλε, ο οποίος βλέπει με αισιοδοξία τις προσπάθειες της Ελλάδας να ελέγξει τα δημοσιονομικά της και τόνισε πως το Βερολίνο εμπιστεύεται και στηρίζει την ελληνική κυβέρνηση.» 
Εάν πείσουν τα προγράμματα, τότε θα δοθεί ο απαραίτητος χρόνος εφαρμογής τους
«Η Ελλάδα αγωνίζεται για την αξιοπιστία της», είναι ο τίτλος ρεπορτάζ της Frankfurter Allgemeine Zeitung, όπου υπογραμμίζεται ότι το α και το ω στις χρηματαγορές για όλες τις χώρες και επομένως και για την Ελλάδα είναι η αξιοπιστία, η φερεγγυότητα: «Εάν τα δημοσιονομικά προγράμματα πείσουν τις χρηματαγορές, τότε οι ισχυροί παράγοντες της αγοράς θα δώσουν τον απαιτούμενο χρόνο στην Ελλάδα για να υλοποιήσει τα προγράμματά της. Όσο όμως δεν πείθονται, τόσο λιγότερο χρόνο δίνουν για τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στην καταχρεωμένη χώρα, ενώ ταυτόχρονα απαιτούν υψηλότερα ασφάλιστρα για τα ομόλογά της. Στο διάστημα αυτό η Ελλάδα θα αναγκαστεί να αναχρηματοδοτεί το χρέος της όλο και πιο βραχυπρόθεσμα και όλο πιο ακριβά. Έτσι όμως θα χειροτερεύσει την κατάστασή της και τότε έρχεται το σενάριο τρόμου: να χάσει η χώρα την πρόσβασή της στις κεφαλαιαγορές.»
«Γι’ αυτό, το ζήτημα κατά πόσον είναι σκόπιμο και συνετό να αφήσουμε την Ελλάδα να αγωνιστεί μόνη της στον αγώνα για την αξιοπιστία της επανέρχεται….Διότι εάν δεν τη βοηθήσουμε, τότε ελλοχεύει ο κίνδυνος οι αγορές να πιέσουν τη χώρα σε μια δημοσιονομική πειθαρχία, την οποία δεν μπορεί να αντέξει η πραγματική οικονομία, πόσον μάλλον που σε λίγο τελειώνει και η βοήθεια από τις κεντρικές τράπεζες.»
Το πάθημα μάθημα: η περίπτωση Lehman-Brothers και η Ελλάδα
«Το ελληνικό πείραμα – από την περίπτωση Lehman προκύπτει ότι η Ευρώπη πρέπει να στηρίξει τη χώρα», είναι ο τίτλος σχολίου στο οικονομικό τμήμα της Süddeutsche Zeitung του Μονάχου: 
Στην Ουάσιγκτον οι πολιτικοί ήταν τότε πεπεισμένοι ότι ‘μπορούν να το κάνουν’ και άφησαν μαζί με τους υπεύθυνους της κεντρικής τράπεζας την Lehman-Brothers να καταρρεύσει …προς παραδειγματισμό. Επιθυμούσαν έτσι να διακηρύξουν ότι το καθήκον του κράτους δεν είναι ‘να διασώζει τράπεζες’.
Οι συνέπειες αυτού του πειράματος ήταν καταστροφικές: ξέσπασε η χειρότερη οικονομική κρίση των τελευταίων ογδόντα ετών, το χρηματοπιστωτικό σύστημα κλυδωνίστηκε και τελικά αναγκάστηκε το κράτος εκ των υστέρων να σώσει την πλειοψηφία των τραπεζών.»
Ο σχολιαστής παραδέχεται ότι υπάρχουν όντως διαφορές ανάμεσα σε ένα κράτος και μια τράπεζα, αλλά υπογραμμίζει ότι παρ’ όλα αυτά υπάρχει μια παραλληλία: «Πρόκειται και πάλι για το αιώνιο ερώτημα: πρέπει να παρέμβουμε ή να την αφήσουμε να καταρρεύσει; Πρέπει να διαπραγματευτούμε ένα πακέτο σωτηρίας και με ποιους όρους;
Εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, χωρίς να την βοηθήσει κανείς, ούτε η ΕΕ, ούτε το ΔΝΤ, τότε θα έχουμε μια αλυσίδα αντιδράσεων, την οποία κανείς δεν θέλει και κανέναν δεν εξυπηρετεί. Οι περισσότεροι πιστεύουν όμως ότι πρόκειται για πολύ τραβηγμένο σενάριο. Μπορεί, αλλά οι αλυσιδωτές αντιδράσεις σε εποχές κρίσης είναι σαν ιός: μεταδίδονται αστραπιαία.»
Τέλος το επιμύθιο του σχολίου είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να βοηθηθεί υπό αυστηρότατους όρους: «Πρέπει να τεθεί υπό αυστηρή επιτήρηση για να αποφευχθεί μια οποιαδήποτε λανθασμένη κίνηση, γιατί αν και οι περιπτώσεις της Ελλάδας και της Lehman-Brothers δεν είναι όμοιες, μπορεί κανείς να αντλήσει μαθήματα και από τις δύο περιπτώσεις.»
Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου
Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου
Space | 01.02.2010
Fears of cataclysm prompt more research into asteroids
There is a growing consensus among the global scientific community that the planet is under threat. The danger they warn of is by no means a new one; in fact it is the same one that many hypothesize led to the extinction of the dinosaurs approximately 65 million years ago – asteroids.
Every year more of these clusters of metal, ice, and rock hurtling through space are observed by astronomers. From its operations center in Darmstadt, the European Space Agency (ESA) is deeply involved in researching asteroids and has been cooking up a cosmic caper to pay one a visit for the better part of a decade. But why all the fuss?
According to US space agency NASA, the Solar System is host to more than one million of these so-called Near Earth Objects (NEOs), a term that includes comets and asteroids, that are greater than 40 meters in diameter, considered the threshold size for them to penetrate the Earth's atmosphere. NASA is also tracking more than 1,100 asteroids at least two kilometers in diameter.
Flying blind
The National Academy of Sciences released a report in the US late last week stating that the annual budget allocated towards NEO detection is insufficient. Currently NASA spends $4 million (2.8 million euros) each year attempting to detect NEOs, but restricts its search to those larger than 140 meters in diameter, which sets the threshold too high, the report said.
"It means we are not looking for the small ones which can cause huge damage on earth," astronomy professor Mike A'Hearn of the University of Maryland told Reuters.
On December 30, Anatoly Perminov, chief of Russia's Space Agency, Roscosmos, told Russian media that the agency was drawing up plans to prevent a collision between an asteroid known as 99942/Apophis and the Earth.
Apophis, measuring approximately 270 meters in diameter, regularly passes through the Earth's orbit on its own elliptical trip around the Sun. Apophis made waves in the scientific community when first discovered because it was initially believed that the asteroid would collide with the Earth on Friday the 13th of April, 2029.
After further study of the object's orbit, it was determined that it would not collide with the Earth, but would still pass extremely close, within the outer ring of satellites used to transmit television signals. The next epiphany was that the Earth's gravity would alter Apophis' orbital path during the fly-by in 2029, leading to more concerns of a collision in 2036.
Wholesale destruction
Over the past few years however, Apophis' orbital determination has been more finely tuned to the extent that, in October, NASA downgraded the chance of a collision from 1 in 45,000, as previously thought, to 1 in 250,000 in 2036.
But some are still concerned. In 1908 an object with a diameter estimated between 45 and 70 meters exploded in mid-air after penetrating the atmosphere above Tunguska, Siberia. The blast, estimated at 15 megatons, leveled 2,000 square miles of forest.
"If the Tunguska meteorite fell down in Europe; if it fell down in, say, Germany, our history would be different," Valery Menshikov, head of Roscosmos' Space Systems R&D told RT television.
"With asteroids it's not just the probability of an impact," Michael Khan of the ESA told Deutsche Welle. "It's also what the consequences of an impact would be. This asteroid (Apophis) would pack a hefty punch."
"You take some of the largest nuclear bombs ever exploded, group them together and multiply that by ten and you have approximately the size of the explosion caused by a collision with Apophis," he said.
Tilting at asteroids
While Apophis has been a major cause for consternation since its discovery in 2004, ESA has been drawing up plans to further study and attempt to deflect asteroids since 2003.
The mission, dubbed Don Quijote, planned to send two unmanned spacecraft to a candidate asteroid, one not so close to Earth that it would pose a threat if its deflection went awry. The first vessel, Sancho, would arrive and orbit the object, taking precise measurements of the asteroid's orbital path for up to six months.
Then the second craft, Hidalgo, would be piloted remotely to fly into and impact the asteroid, altering its orbit, while Sancho maintained its observation to see how the orbit had changed. The result of such a mission, Khan said, would be to establish whether asteroid deflection was possible, as well as to gather essential information about the composition of asteroids.
"If it's just a flying rubble pile it may well be that when you hit it, it would be like ramming your fist into bag of potatoes, moving the potatoes around but the bag would still continue on its course," Khan said.
Lengthy timetables
Due to budget constraints ESA recently dropped the impactor phase of the mission, but Khan is hopeful that increased international interest could prompt one of the partners behind the mission to reintroduce Hidalgo to the mission profile.
Don Quijote is now planned to send the Sancho spacecraft to orbit Apophis, since there is no risk of accidentally deflecting it towards Earth, and Khan said he anticipates a launch in 2017, barring any problems.
Missions dealing with asteroid detection and deflection throughout the various space agencies tend to be small, according to Khan, and typically are not accorded the importance they deserve, a sentiment that is echoed from Russia and the US.
One thing ESA, NASA and Roscosmos all seem to agree on is that the research of these objects in space is an underemphasized priority, as currently the only mitigation measures that exist would require decades of warning to prevent catastrophe of global proportions.
Author: Stuart Tiffen (Reuters/AFP)
Editor: Mark Mattox --------page DW
Sunday, January 31, 2010
| Θα αντικατασταθούν από αντίγραφα «Μετακομίζουν» για να σωθούν οι κίονες του αρχαιολογικού χώρου της Πέλλας | ||
 Το Βήμα | ||
| Οι ιωνικού ρυθμού κίονες βρίσκονται περιμετρικά της αυλής της «οικίας του Διονύσου» | ||
| ||
Βάσει της μελέτης που εκπόνησε και παρουσίασε στο ΚΑΣ η Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού, έπειτα από αίτημα της αρμόδιας ΙΖ' ΕΠΚΑ, οι κίονες θα συντηρηθούν και εν συνεχεία θα εκτεθούν στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας. Σύμφωνα με την προϊσταμένη της Εφορείας Μαρία Μαρία Ακαμάτη, οι κίονες κινδυνεύουν να καταστραφούν καθώς το υλικό κατασκευής τους, ο τοπικός ασβεστόλιθος, είναι ιδιαίτερα ευπαθές. Οι ιωνικού ρυθμού κίονες, που αρχικά ήταν 20, βρίσκονται περιμετρικά της αυλής της «οικίας του Διονύσου» και σήμερα διατηρούνται σε ύψος 2-2,50 μέτρων. Το επίχρισμά τους όμως από λεπτόκοκκο κονίαμα διασώζεται μόνον ως ίχνη σε κάποια σημεία της επιφανείας τους. Ολόκληρο το περιστύλιο ήρθε στο φως κατά τις ανασκαφές των ετών 1957-1964, οπότε και έγινε και η αναστήλωση των κιόνων. Σύμφωνα με το Βήμα, στη διάρκεια της συνεδρίασης του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, η Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων πρότεινε τη στέγαση των κιόνων στο σημείο όπου βρίσκονται, κάτι το οποίο απορρίφθηκε με το σκεπτικό της αλλοίωσης της εικόνας του αρχαιολογικού χώρου. Να σημειωθεί πως χρήματα για την υλοποίηση του έργου δεν υπάρχουν και η μόνη περίπτωση να πραγματοποιηθεί είναι η ένταξή του στο ΕΣΠΑ. Newsroom ΔΟΛ |
