Tuesday, September 22, 2015

Ολάντ: Η Ευρώπη ανέλαβε τις ευθύνες της απέναντι στους πρόσφυγες

Ολάντ: Η Ευρώπη ανέλαβε τις ευθύνες της απέναντι στους πρόσφυγες

ΑΠΕ-ΜΠΕ,REUTERS
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
"Η Ευρώπη ανέλαβε τις ευθύνες της" απέναντι στους πρόσφυγες, δήλωσε απόψε ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ από το Λονδίνο όπου πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη.
Ο Γάλλος πρόεδρος αναφερόταν στην συμφωνία στην οποία κατέληξαν οι υπουργοί Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μετεγκατάσταση 120.000 ανθρώπων από τις χώρες πρώτης υποδοχής τους.
Η Ευρώπη "ήταν ικανή να υποδεχτεί, αλλά υπό όρους και με κανόνες, και αυτό ζητούσε η Γαλλία", συνέχισε ο Ολάντ μιλώντας στους δημοσιογράφους λίγη ώρα πριν συναντηθεί με τον πρωθυπουργό της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον. "Η συμφωνία επιτρέπει να έχουμε επιτέλους κέντρα πληροφόρησης και κυρίως κέντρα καταγραφής των προσφύγων", πρόσθεσε.

Friday, September 18, 2015

ΛΑΕ: Φανατικότερος των παλιών μνημονιακών ο μεταμορφωμένος Αλέξης Τσίπρας

ΛΑΕ: Φανατικότερος των παλιών μνημονιακών ο μεταμορφωμένος Αλέξης Τσίπρας

«Το τρίτο Μνημόνιο ‘λύνει όλα τα θεμελιώδη προβλήματα’ της οικονομίας! (...) Τρίβουν τα μάτια τους και δεν πιστεύουν αυτά που διαβάζουν οι αριστεροί και προοδευτικοί άνθρωποι αυτού του τόπου, με τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στα NEA»

Η εκλογική αναμέτρηση της 20ης Σεπτεμβρίου

Σφοδρότατη επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπολύει η Λαϊκή Ενότητα μέσω του iskra.gr λίγες ώρες πριν τις εκλογές. Η ΛΑΕ κατηγορεί τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ότι «δίνει, ανοιχτά και ξάστερα, στις εκλογές της Κυριακής χαρακτήρα δημοψηφίσματος υπέρ του ‘ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ’!»

«Τρίβουν τα μάτια τους και δεν πιστεύουν αυτά που διαβάζουν οι αριστεροί και προοδευτικοί άνθρωποι αυτού του τόπου, με τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στα NEA» αναφέρει χαρακτηριστικά το βασικό άρθρο του ιστότοπου.

«’Η προκήρυξη εκλογών ήταν κίνηση ηθικής και πολιτικής ευθύνης’, δηλώνει Α. Τσίπρας και προσθέτει: ‘Μετά την ολοκλήρωση της σκληρής διαπραγμάτευσης, ήταν δημοκρατική αναγκαιότητα να δοθεί στο λαό η δυνατότητα να κρίνει το αποτέλεσμά της’. Με άλλα λόγια, δίνει, ανοιχτά και ξάστερα, στις εκλογές της Κυριακής χαρακτήρα δημοψηφίσματος υπέρ του ‘ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ’! Καλεί τον ελληνικό λαό να βάλει ο ίδιος τη θηλιά στο λαιμό του, συνυπογράφοντας την ταπεινωτική συνθηκολόγηση και ακυρώνοντας το συντριπτικό ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου» σχολιάζει ο αρθρογράφος.

Στο κείμενο προστίθεται η αποστροφή του τέως πρωθυπουργού στα Νέα ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ διαπραγματεύθηκε σκληρά σε συνθήκες οικονομικού και πολιτικού πολέμου και από τη ΝΔ και πέτυχε μια συμφωνία η οποία λύνει τα θεμελιώδη προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, το πρόβλημα του χρέους και της ρευστότητας και μειώνει τα πρωτογενή πλεονάσματα που είναι το άλλο όνομα της λιτότητας».

«Χαράς Ευαγγέλια! Το τρίτο Μνημόνιο ‘λύνει όλα τα θεμελιώδη προβλήματα’ της οικονομίας, του λαού και της χώρας! Αντίο λιτότητα, αντίο χρέος, καλημέρα ρευστότητα, καλημέρα ανάπτυξη- κι όλα αυτά στο αδίκως παρεξηγημένο τρίτο Μνημόνιο, που ψήφισαν μαζί με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ!» σχολιάζει ειρωνικά η ΛΑΕ.

«Αποτελεί δείγμα πολιτικής και ηθικής κατάπτωσης να προβάλλει ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ ως βασιλικότερος του βασιλέως, μνημονιακότερος των παλιών μνημονιακών. Μ' αυτό τον τρόπο, ακυρώνει κάθε αυταπάτη για ‘παράλληλο πρόγραμμα’ και ‘ισοδύναμα μέτρα’ που θα απαλύνουν, τάχα, τις καταστροφικές επιπτώσεις του Μνημονίου. Αποκαλύπτει με τον πιο καθαρό τρόπο πιο θα είναι το έργο της «σταθερής κυβέρνησης με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ» (και... κλαδιά ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ίσως και ΝΔ) που οραματίζεται. Οι αριστεροί και προοδευτικοί πολίτες έχουν το λόγο» καταλήγει το άρθρο.


Πηγή: http://www.skai.gr/news/politics/article/292996/lae-fanatikoteros-ton-palion-mnimoniakon-o-metamorfomenos-alexis-tsipras/#ixzz3m5ylPdvv
Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook

Thursday, September 17, 2015

Διέλευση με το… αζημίωτο στα σερβο-ουγγρικά σύνορα

Πολιτική

Διέλευση με το… αζημίωτο στα σερβο-ουγγρικά σύνορα

Χιλιάδες πρόσφυγες πέρασαν τις προηγούμενες μέρες από την Σερβία στην Ουγγαρία και στη συνέχεια στην Αυστρία. Σύμφωνα με μαρτυρίες προσφύγων, τα σύνορα Ουγγαρίας-Σερβίας παραμένουν ανοιχτά… για όποιον έχει χρήματα.
Οι επίσημες πληροφορίες λένε ότι οι ουγγρικές αρχές έκλεισαν τα σύνορα με την Σερβία. Οι πρόσφυγες στην Αυστρία όμως περιγράφουν μια τελείως διαφορετική εικόνα.
Στο χωριό Νίκελσντορφ της Αυστρίας έχουν δημιουργηθεί τρία κέντρα πρώτης υποδοχής προσφύγων. Σε ένα από αυτά μένει ο Αλί από το Ιράκ. Μετράει μόλις λίγα εικοσιτετράωρα στην Αυστρία. Ένας διακινητής τον μετέφερε μαζί με μερικούς ακόμη από τα σύνορα Σερβίας-Ουγγαρίας στην Αυστρία. «Βρήκαμε ένα βαν και ο οδηγός μας πήγε στα σύνορα. 1500€ ζήτησε. Από τον καθένα μας».
Στο Ιράκ ο 27χρονος μετέφραζε για τους Αμερικάνους. Γι' αυτό πολλοί τον θεωρούσαν κατάσκοπο και ο ίδιος δεν έβρισκε πια δουλειά. Στην Ευρώπη έφτασε περνώντας από τα δυτικά Βαλκάνια. «Στα σύνορα οι ούγγροι συνοριοφύλακες είπαν “Αν μας δώσετε χρήματα, 300€ το άτομο θα σας αφήσουμε να περάσετε“. Στον φράχτη υπήρχε μια μικρή πόρτα. “300€ και περνάτε. Εάν όχι, θα σας συλλάβουμε, θα πάρουμε τα δαχτυλικά σας αποτυπώματα και μετά δεν πρόκειται να σας δεχθεί κανένας σε καμία ευρωπαϊκή χώρα“».
Μπίζνες με τη μοίρα των προσφύγων
Οι εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού μαζί με πρόσφυγες στο Νίκελσντορφ
Οι εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού μαζί με πρόσφυγες στο Νίκελσντορφ
Μπροστά από το κέντρο υποδοχής στο Νίκελσντορφ περιμένουν και οδηγοί ταξί που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την απελπιστική κατάσταση των προσφύγων. Ο εθελοντής Άντον Μπούριτς από τον Ερυθρό Σταυρό παρατηρεί την κατάσταση εδώ και καιρό. «Από αυτά που έχω ακούσει, οι ταξιτζήδες ζητούν μέχρι και 350€ το άτομο για μια κούρσα από το Νίκελνστορφ ως τη Βιέννη. Και αυτό είναι διακίνηση, κερδοσκοπική διακίνηση».
Τις τελευταίες ημέρες η κατάσταση στο κέντρο υποδοχής έχει αποσυμφορηθεί σε σύγκριση με τις προηγούμενες όταν έφταναν 15.000 πρόσφυγες ημερησίως. Κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχθούν τα πράγματα το επόμενο χρονικό διάστημα. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του αυστριακού Ερυθρού Σταυρού, Γκέραλντ Σέπφερ, η επικοινωνία μεταξύ Ουγγαρίας και Αυστρίας έχει διακοπεί. «Ακόμη και η πολιτική ενημέρωσης, το ότι δεν γνωστοποιούν πόσους πρόσφυγες θα στείλουν… Νομίζω ότι αυτό είναι στοιχειώδης ευπρέπεια. Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να πούμε ότι η ατμόσφαιρα είναι τεταμένη. Εν όψει όλων των μεγάλων προβλημάτων πιστεύω ότι θα έπρεπε να έρθουμε πάλι πιο κοντά, να επιδιώξουμε τις επαφές. Ελπίζω ότι πρόκειται μόνο για μια βραχυπρόθεσμη διακοπή και ότι οι φυσιολογικές σχέσεις θα επανέλθουν».
Στέφαν Όσβατ / Αλεξάνδρα Κοσμά

Wednesday, September 16, 2015

Europe's credibility is at stake

EUROPEAN UNION

Europe's credibility is at stake

The EU is in crisis and under fire over its handling of Greece, its treatment of refugees and its neglect of fundamental values. As Jan-Werner Müller writes, its elites should take heart and a lesson from its citizens.
Symbolbild Flüchtlinge Balkan
Our word "crisis" derives from the ancient krinô, which for the Greeks meant "to separate" or also "to decide" or "to judge." As the American scholar Janet Roitman has pointed out, the term was used initially in law, theology, and medicine - but the medical usage eventually became dominant; "crisis" was the moment when a patient's fate was decided: the sick person either got well or died.
The EU's recent crises have not been like this: the euro crisis has now lasted for more than half a decade; what is today commonly called "the migration crisis" has in effect been going on for years; and, less obviously, a crisis of liberal democracy in some of the Union's member states - most notably Hungary, where a right-wing government has attacked the rule of law and civil society - has been festering for five years. But while "crisis" in Europe has not come down to a decisive moment, it does lead us back to the other, older meaning of crisis: a judgment, in this case a severe judgment of the EU's rapidly diminishing credibility. When its leaders preach - both inside Europe and to the rest of the world - values of solidarity and tolerance, audiences are now bound to think of images such as Hungary's barbed-wire fence with Serbia.
Loss of credibility
Less obviously, the EU is losing credibility in advocating its particular method of addressing political challenges through long, drawn-out processes that are supposed to result in compromise or even consensus. The very approach that made European integration work in the past - politics as negotiation, often over years and always avoiding crises that could be resolved only through all-or-nothing decisions - now adds to the EU's shame: the longer various crises drag on, the more there's a sense that Europe is a place where certain things once deemed unthinkable - such as violating the dignity of refugees, hateful nationalist rhetoric (whether about Greeks or about Germans), or member state governments in flagrant violation of the Union's professed "fundamental values" - are effectively condoned.
portrait photo of man

copyright: Tor Birk Trads
Jan-Werner Müller
Of course, not all of Europe's various crises are of the same nature - and it would be foolish to pretend that the EU had not gone through various critical periods before. We should distinguish crises of competence - essentially failures of governance - and crises of values or, put more bluntly, political morality. The particular dynamics of the euro crisis is that the former have eventually led to the latter: what initially was just a badly designed currency union came to encourage the very immoral nationalism - both at elite and popular level - which the EU had been founded to prevent. With the so-called migrant crisis and the crisis of democracy in Hungary, it's the other way around: what at the beginning was a flagrant violation of the EU's professed fundamental values - human rights and democracy - came to have European-wide effects that give the impression that the Union's overall policies, such as the Dublin regulation on refugees - are simply dysfunctional.
Dysfunctional
The crises of competence and the crisis of morality eventually merge into a crisis of credibility which suggests that the EU simply cannot live up to its own promises. Up until the euro crisis, champions of the EU presented the Union as the most important institutional innovation in politics since the creation of the democratic welfare state. They never failed to emphasize its great "normative power" - its sheer attractiveness based on peace as well as prosperity achieved through the common market and, less obviously, a coherent supranational legal order. The EU was presented as a global model; it exercised a pull on countries in its vicinity to transform themselves, or in fact try to join the club.
Yet recent years have hardly been good ones for EU power, whether normative or not. Europe was more or less absent from the Arab Spring (it has been an all-too-convenient excuse to say that memories of colonialism prevented a more extensive engagement by the Union); it has been unable to formulate a strategy for how to deal with Ukraine (the Union does not want to leave the country out in the cold, but is also not willing to map out a path for taking it in); and Brussels has been unable to defuse the tensions created by the euro crisis; instead, a narrative has taken shape which pits nation against nation: Germans against Greeks, instead of different groups across different nations, such as banks and trade unions, pursuing conflicting interests.
Learning from ordinary Europeans
Thus the crises of the past few years really have been existential in a way previous crises - and conflicts - about economic interests or national glory (just think of de Gaulle's attempts to shape what was then the European Community to his own liking) have not been. They have sown doubts about the innermost political logic of the EU according to which a drawn-out process is always better than anything quick and decisive; they have shown that the idea of letting institutions, as opposed to individuals, do the political work will yield reasonable compromise has not really worked.
Is there anything positive about the crises of the last years? One should not be tempted by the cliché that every crisis is an opportunity - for European elites certainly have not shown any kind of courage in leading their own peoples in a direction that would conform more clearly to Europe's declared "fundamental values." If anything, it is ordinary Europeans - all those who resisted the nationalist passions potentially provoked by the euro crisis or the migration crisis - who have demonstrated that Europe on the ground is actually more credible than the official EU. European elites could take heart - and a lesson in political morality - from the crowds welcoming refugees in Munich and Vienna.
Jan-Werner Müller is a Professor of Politics at Princeton University. His recent publications include "Contesting Democracy: Political Ideas in Twentieth-Century Europe."

Refugee crisis in Bavarian border town: 'We can't take them all'

REFUGEES

Refugee crisis in Bavarian border town: 'We can't take them all'

A small Bavarian town on the Austrian border has been overwhelmed by the constant flood of refugees passing through. Citizens are at their wits' end. Daniel Heinrich reports from Freilassing.
Train Station Freilassing
Life has been anything but normal in Freilassing for quite some time. The Bavarian town was in a state of emergency even before the government decided to call in federal police and reintroduce border controls.
Citizens say the situation has been chaotic for months. Most of the refugees headed toward Germany on the so-called Balkan route pass through Freilassing, the first town on German soil after the Austrian border. In the last few days 15,000 people have passed through - which is about the size of the town's population.
Many here feel the situation deteriorated in the aftermath of Chancellor Angela Merkel's recent welcome to the refugees.
The refugees just bring problems to Germany, says Tobias, a 20-year-old waiting for a train at the station, his nerves on edge. "Theft, burglary and other trouble - just look around, some people have begun to protect themselves with handguns." One of his neighbors, Tobias tells DW, is so panicked that he bought a shotgun.
Tobias says he has caught refugees trying to steal from his garage more than once. "This is a small town; we're not used to such things and people are scared."
overcrowded train station
The Freilassing train station is bursting at the seams
Waiting on the platform because trains have once again been cancelled as a result of the border controls, many Freilassing citizens would agree. But very few dare say so openly. Like Tobias, most citizens of the small town fear being labeled supporters of the far-right scene.
Dressed skater-style, their hair tousled, a group of teenagers is hanging out on the square in front of the train station. "It's rare that anyone speaks their opinion, because then they're immediately labeled right-wing or a Nazi," says Lukas.
With his hoodie, baggy jeans and skateboard, he certainly doesn't look like a neo-Nazi. But all the same, he says he's really had it. "But it's not only Germany that's overextending," he says. "Something has to happen fast, or Europe will self-destruct."
World policies, geraniums and an Alpine panorama
Big words - but the current situation has forced people to deal with such far-reaching issues. Rural Freilassing, with its neat houses, window boxes trailing bright geraniums and the obligatory view of the Alps, suddenly found itself smack in the middle of world policy discussions.
That's too much for many Freilassing citizens, even if they want to help, like the elderly lady on her way to do her shopping. She's mainly worried about the children. For the past two weeks, she says, she's dropped off donations. "I feel so sorry for many of the refugees, but I can't donate every day. I don't get that much retirement pay," she said.
refugee Balkan route info graphics
Some of the federal police officers conducting the border controls look a bit lost. Many were brought in from all over Germany on short notice, as every train from Austria carries more refugees. The procedure never changes: a train arrives, the police officers go on board, identify and pull out possible refugees and gather them in a cordoned off area.
The train station is hopelessly overcrowded, the entrance hall holds no more than 50 people. There are two restrooms for hundreds of refugees and regular passengers. The police bus the refugees to hastily erected camps or gyms, where they are registered and receive medical attention.
It's a grind. Standing in the midst of his men, the officer in charge, dressed in a blue vest with yellow writing, looks weary despite his youth. Ludger Otto can only guess how much longer the operation will take.
"Presumably, there will continue to be people on the trains from Austria who don't meet the entry requirements, and we have to act accordingly," he says. How many? Coming up with figures would be pure speculation, he says.
No real solutions
Police conduct border control
Emergency border controls have been introduced in Freilassing
The citizens of Freilassing are less cautious in their assessment of the situation. Many feel the politicians are leaving them in the lurch, and closing the border is just an act for the sake of doing something. Most of them miss real solutions.
"Actually, you'd have to solve the problems in the countries of origin first," says Kathrin, as she pours the people standing around another free coffee. It's her "service for people stranded here," the owner of the newsstand winks, wondering aloud why millions of people have to seek refuge in the first place. "Germany simply can't take them all in," she argues.
Everyone in town wants to know what happens next. They're willing to help people in emergencies, and care for those who really need support. But the citizens of Freilassing agree: We can't take them all.

Το Βερολίνο ελπίζει σε γρήγορο σχηματισμό κυβέρνησης

Το Βερολίνο ελπίζει σε γρήγορο σχηματισμό κυβέρνησης

Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Βερολίνο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών μίλησε για τις επικείμενες εκλογές στην Ελλάδα και την πρόσφατη συμφωνία με τους δανειστές.
Εκτιμώντας ότι τις τελευταίες εβδομάδες έγιναν πιθανότατα ελάχιστα στο πεδίο των μεταρρυθμίσεων λόγω της προεκλογικής περιόδου, ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών υπογράμμισε ότι παρά ταύτα εξακολουθεί να ισχύει το συμπεφωνημένο με τον παραιτηθέντα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα χρονοδιάγραμμα. «Αυτό δεν μπορεί να αλλαχθεί απλά από μια νέα κυβέρνηση», διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του κ. Σόιμπλε.
Πρόσθεσε δε πως είναι λάθος εάν στο πλαίσιο του προεκλογικού αγώνα δημιουργείται η εντύπωση ότι μπορούν να υπάρξουν αλλαγές στο πρόγραμμα που έχει συμφωνηθεί με τους δανειστές. «Δεν το βλέπουμε έτσι», είπε χαρακτηριστικά.
Τέλος, ο εκπρόσωπος απέφυγε να απαντήσει στο ερώτημα ποιον θα προτιμούσε το Βερολίνο ως νέο ένοικο στο Μέγαρο Μαξίμου και περιορίστηκε να σχολιάσει ότι η γερμανική κυβέρνηση ευελπιστεί να σχηματιστεί μετά τις εκλογές γρήγορα μια νέα κυβέρνηση που θα μπορεί να κυβερνήσει άνετα.
Απόλυτη ηρεμία ενόψει των εκλογών
Το Βερολίνο αποφεύγει να απαντήσει ποιον προτιμά για επόμενο ένοικο στο Μαξίμου
Το Βερολίνο αποφεύγει να απαντήσει ποιον προτιμά για επόμενο ένοικο στο Μαξίμου
Στην παρούσα φάση πάντως οι επικείμενες εκλογές δεν φαίνεται να απασχολούν ιδιαίτερα τον πολιτικό κόσμο της Γερμανίας. Αφενός στο επίκεντρο βρίσκεται το καυτό ζήτημα του προσφυγικού δράματος, αφετέρου, όπως εκτιμούν γερμανοί αναλυτές, έχει επέλθει γενικότερα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες μια σχετική ηρεμία μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου.
Στο θετικό αυτό κλίμα συνέβαλε και το γεγονός ότι οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι για την πρωθυπουργία Αλέξης Τσίπρας και Βαγγέλης Μεϊμαράκης έχουν δεσμευτεί να εφαρμόσουν γρήγορα το συμπεφωνημένο με τους πιστωτές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ένας ακόμη παράγοντας που έχει συμβάλει σημαντικά στην εκτόνωση του κλίματος είναι η εκτίμηση ότι ανεξαρτήτως αποτελέσματος, οι πρόωρες εκλογές θα οδηγήσουν τάχιστα στο σχηματισμό νέας κυβέρνησης.
Κώστας Συμεωνίδης

Επιχείρηση γυαλιά - καρφιά

 ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ

Επιχείρηση γυαλιά - καρφιά

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Οι βανδαλισμοί στα γραφεία του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) μαγνητοσκοπήθηκαν από τους δράστες, οι οποίοι λίγη ώρα αργότερα ανήρτησαν σε ιστοσελίδα κείμενο-προκήρυξη συνοδευόμενο από πλάνα της καταδρομικής επίθεσής τους. Παρακολουθώντας το βίντεο προσεκτικά, ακούει κανείς το λαχάνιασμα από την προσπάθεια, την έξαψη, τη μανία να προκαλέσουν ζημιές. Μπορεί να μην καταστρέφουν την πολιτιστική κληρονομιά όπως οι «μαχητές» του ISIS στη Συρία, να μη συνθλίβουν αρχαία αγάλματα και να ανατινάσσουν ναούς –προφανώς δεν υπάρχει σύγκριση ανάμεσα σε σπασμένους υπολογιστές, λάπτοπ, γραφεία, τζάμια, εκτυπωτές, κάμερες κ.λπ. με τις θηριωδίες των τζιχαντιστών στην Παλμύρα–, όμως τα βίντεο με τις λεηλασίες έχουν κάτι κοινό: χέρια και πόδια που αφήνουν στο πέρασμά τους συντρίμμια. Η εικόνα του φανατισμού μπορεί να έχει διαβαθμίσεις, δεν παύει όμως να είναι μια «αποστολή» βίας με αποδέκτη την ίδια την κοινωνία, για την αλλαγή της οποίας όλοι κόπτονται δημιουργώντας έναν αλλόκοτο συνωστισμό: πάσης φύσεως αυτόκλητοι μεσσίες, απροσάρμοστοι, εγκληματίες, τρελοί, ανισόρροποι κ.ο.κ.

Βέβαια, καθώς οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά, πρέπει να σημειώσουμε ότι η «ομάδα συντρόφων του “Ρουβίκωνα”» που έδωσε ένα χαστούκι στον ιμπεριαλισμό –όχι δωρεάν, μιας και οι υπολογιστές έχουν το κόστος τους– φρόντισαν να ενημερώσουν στο κείμενό τους ότι «οι σύντροφοι ισοπέδωσαν τον όροφο». Ακόμη κι αν οι «σύντροφοι» είναι η σταθερή προσφώνηση στις προκηρύξεις των αυτοαποκαλούμενων αναρχικών, η φράση δεν χάνει τον συμβολισμό της. Ούτε και η απόληξη του, ίδιου, κειμένου, «…και οι σύντροφοι αποχώρησαν ανενόχλητοι», αφού έχει προηγηθεί περιγραφή της «δραστηριότητάς» τους στον 7ο όροφο του κτιρίου όπου στεγάζεται ΤΑΙΠΕΔ. Οι «σύντροφοι» που «ισοπεδώνουν» και «αποχωρούν ανενόχλητοι», είναι μια μακροχρόνια ασθένεια της ελληνικής δημοκρατίας που επιδεινώθηκε επικίνδυνα στα χρόνια της κρίσης. Οι περίοδοι ύφεσης και έξαρσης του φαινομένου εναλλάσσονται, χωρίς όμως να σημειώνεται τόσο μακρά απουσία ώστε να μπορούμε να μιλάμε για θεραπεία. Μέσα στη δίνη των ημερών, με το προσφυγικό πρώτη είδηση μαζί με τις προεκλογικές συζητήσεις, το «αντισυστημικό» πέρασμα του «Ρουβίκωνα» από τα γραφεία του ΤΑΙΠΕΔ δεν γνώρισε, ενδεχομένως, τη δημοσιότητα που θα επιθυμούσε. Η ζημιά σε δημόσια περιουσία έγινε βέβαια, και στον μικρό περίκλειστο κόσμο τους είναι βέβαιο ότι θα αναγνωρίστηκε η «προσφορά» των «συντρόφων», που λαχανιασμένοι, σκονισμένοι και ικανοποιημένοι μετά τη εξόρμησή τους, θα είχαν να αφηγηθούν πολλά για το κατόρθωμά τους. Και ύστερα μένει ως παρακαταθήκη το ερασιτεχνικό βίντεο, στο οποίο καταγράφεται λεπτό προς λεπτό (τρόπος του λέγειν) η επιχείρηση γυαλιά-καρφιά. Σαν το κάτοπτρο της κατάστασης μιας κοινωνίας μια δεδομένη χρονική στιγμή. Η δύναμη αυτών των εικόνων δεν είναι αμελητέα. Είναι μια διαρκής υπόμνηση ότι θα πρέπει να εργαστεί σκληρά το πολιτικό σύστημα για να μην ενδυναμωθούν –και πολύ περισσότερο για να εκλείψουν– παρόμοιες συμπεριφορές.

Γεγονότα όπως αυτό του ΤΑΙΠΕΔ δεν απασχολούν τα προεκλογικά debate, ίσως επειδή αναδεικνύουν την αδυναμία του πολιτικού συστήματος ή και την αδιαφορία να τα αντιμετωπίσει. Και βέβαια δεν προσφέρονται για συνθήματα του τύπου «όλοι μαζί μπορούμε» ή «ας κερδίσουμε το αύριο τελειώνοντας με το χθες». Επιπλέον, θίγουν μια κομβική αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος: την «απίσχνανση του κράτους δικαίου». Οπως τόνισε ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός Νικηφόρος Διαμαντούρος σε συνέντευξή του στην «Κ» (13/09): «Υπάρχει σοβαρό έλλειμμα στο κράτος δικαίου, δηλαδή στην αναγκαία συλλογική πεποίθηση ότι ο νόμος είναι υπεράνω όλων».
Έντυπη