το πολιτικό σύστημα προσφέρει........

Το πολιτικό σύστημα προσφέρει στην Χρυσή Αυγή το σχοινί που θα το κρεμάσει

Από factorx στις 25/07/2013

(Και επτά μέτρα για την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής)

Βρέθηκα πρόσφατα αντιμέτωπος με μια σοβαρότατη ασθένεια, μία από τις επιπτώσεις της οποίας είναι η προσβολή του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Η παραμικρή λοίμωξη μπορούσε να με στείλει να συναντήσω τους προγόνους μου. Όταν βγήκα από το νοσοκομείο, για την προφύλαξή μου αναγκάσθηκα να μένω κλεισμένος στο σπίτι χωρίς να βλέπω άνθρωπο!. Έβγαινα μόνο κάθε δεκαπέντε ημέρες για να κάνω εξετάσεις, κουκουλωμένος, με μάσκες και με όλα τα δυνατά μέτρα προφύλαξης.

Όμως ο μεγάλος κίνδυνος βρισκόταν μέσα στο νοσοκομείο, στις ορδές των μεταναστών και λαθρομεταναστών που βρισκόταν εκεί για διάφορους λόγους. Και το ομολογώ: Χρειάστηκε να ανέβω μόνο δύο φορές από το ισόγειο στον πέμπτο όροφο με έναν Αφρικανό να βήχει ασταμάτητα δίπλα μου για να αρχίσω να σκέφτομαι περίπου σαν τον … Καιάδα. Δεν αισθάνομαι υπερήφανος που το γράφω, αλλά η επιβίωση έρχεται πρώτη απ΄ όλα και εδώ είμαι να το συζητήσουμε όσο θέλετε.

Τελικά ούτε πέθανα (ακόμα), ούτε και έγινα Χρυσαυγίτης. Για σκεφτείτε όμως πως θα αντιδρούσαν σε ανάλογες περιστάσεις  άνθρωποι χωρίς την δική μου ή την δική σας παιδεία και με λιγότερες αντιστάσεις; Όποιος αμφιβάλει ότι μέρος τους δεν θα στραφεί προς την Χρυσή Αυγή, τον προσκαλώ να πάμε μαζί σε ένα νοσοκομείο ημέρα εφημερίας. Ας επισκεφθεί επίσης το μαιευτήριο “Αλεξάνδρα” και μετά ξαναμιλάμε για την ιθαγένεια.

Ο Καρλ Μαρξ έγραψε ότι “η αστική τάξη θα προσφέρει στην εργατική τάξη το σχοινί που θα την κρεμάσει”. Το γεγονός ότι ο προφήτης του κομμουνισμού έχει μέχρι στιγμής διαψευσθεί δεν μας εμποδίζει καθόλου να τον παραφράσουμε και να προβλέψουμε ότι “το ελληνικό πολιτικό σύστημα προσφέρει στην Χρυσή Αυγή το σχοινί που θα το κρεμάσει“.

Γιατί το λέω αυτό; Επειδή, για παράδειγμα και εκτός των άλλων,  αυξάνει συνεχώς ο αριθμός των Ελλήνων μεγαλοεπιχειρηματιών που ενισχύουν οικονομικά την Χρυσή Αυγή. Όπως και εκείνων των επιχειρηματιών που χρησιμοποιούν Χρυσαυγίτες για ασφάλεια. Ένας από αυτούς τους τελευταίους εθεάθη της προάλλες στην Βουλή κατά την συζήτηση του πολυνομοσχεδίου συνοδευόμενος από δύο φουσκωμένους και ξυρισμένους γουλί, ντυμένους σύμφωνα με τον ενδυματολογικό κώδικα της Χρυσής Αυγής, αλλά χωρίς το επίσημο λογότυπο. Όλοι όμως κατάλαβαν τι συμβαίνει μόλις τους είδαν. “Το τρίτο κόμμα μπορεί να γίνει δεύτερο και το δεύτερο πρώτο” λένε αυτοί οι επιχειρηματίες για να δικαιολογηθούν. Ενώ οι κακές γλώσσες υποστηρίζουν ότι η αμοιβή των σεκιουριτάδων πάει στο κεντρικό ταμείο του κόμματος και οι ίδιοι μένουν  με την ικανοποίηση ότι “είναι στην ασφάλεια μεγαλοεπιχειρηματία”

Εκτός των προηγουμένων υπάρχει πληθώρα άλλων παραδειγμάτων που επιβεβαιώνουν την παράφραση της … προφητείας του Μαρξ. Με κορυφαίο τα μέτρα που επιβάλουν συνεχώς οι δανειστές και η Τρόϊκα και οδηγούν στην φτώχεια όλο και περισσότερα λαϊκά στρώματα. Αυτό είναι που με κάνει να πιστεύω ότι στόχος τους είναι πλέον η καταστροφή του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και η δημιουργία ενός νέου, πλήρως υπάκουου και πειθήνιου. Οι πραγματικές συνέπειες των μέτρων δεν έχουν φανεί ακόμα σε όλες τις διαστάσεις τους. Και υπάρχει ακόμα “λίπος” να καεί, κυρίως στην επαρχία. Τι θα συμβεί όμως όταν φτάσει η στιγμή της αλήθειας για τον καθένα και όλους; Καλά, οι ΠΑΣΟκοι θα πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το ξέρουμε ήδη. Η εναπομείνασα όμως στη ΝΔ σκληρή βάση της δεξιάς που θα πάει; Στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Στην Χρυσή Αυγή θα πάει όπως και το 90% της σημερινής Χρυσής Αυγής που είναι θυμωμένοι Νεοδημοκράτες.

(Και να μην ξαναδώ γραμμένο εδώ ότι πρόκειται περί “χαμηλού πολιτικού επιπέδου” στρώματα, για “λούμπεν στοιχεία” κλπ κλπ. Γιατί η ψήφος ενός με IQ 85 έχει την ίδια δύναμη με έναν που έχει IQ 185. Και επειδή γνωρίζω τριαντάρηδες με πτυχίο και μεταπτυχιακό που ψήφισαν  ΧΑ για να τιμωρήσουν το απαξιωμένο πολιτικό σύστημα).

Απορώ λοιπόν γιατί ένα χρόνο στην εξουσία η ΝΔ δεν βρήκε ακόμα τον τρόπο και τα μέσα για να αντιμετωπίσει την Χρυσή Αυγή. Αλλά αντιθέτως …κάνει ό,τι μπορεί για να αυξήσει τα ποσοστά της. Παράδειγμα το χθεσινό περιστατικό με την διανομή τροφίμων από την ΧΑ. Η διανομή ήταν προγραμματισμένη στην αρχή για την πλατεία Αττικής και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Δένδιας την απαγόρευσε με διάφορα επιχειρήματα που φάνταζαν αστεία μπροστά στην ουσία της πράξης της ΧΑ: δηλαδή την διανομή τροφίμων στην Αθήνα της φτώχειας και της ανεργίας. Ανεξάρτητα του δημαγωγικού χαρακτήρα αυτής της πράξης από την συγκεκριμένη οργάνωση η κυβέρνηση ήταν χαμένη από χέρι αφού η αντίδρασή της περιορίστηκε σε αστυνομικού χαρακτήρα μέτρα. Επειδή το μήνυμα που έφτασε στο κοινό που απευθύνεται η ΧΑ ήταν “η κυβέρνηση απαγορεύει την διανομή τροφίμων”.

Η διανομή πραγματοποιήθηκε τελικά έξω από τα κεντρικά γραφεία της Χρυσής Αυγής, στο σταθμό Λαρίσης και το αποτέλεσμα το βλέπετε στις φωτογραφίες που δανειστήκαμε από το“Έθνος”.

Δεν θα γράψω περισσότερα για το φαινόμενο της ΧΑ επειδή το θέμα έχει εξαντληθεί, εδώ τουλάχιστον. Ούτε θα αναφερθώ πάλι στις αυτονόητες συνέπειες των μέτρων που επιβάλει η Τρόικα. Θα επισημάνω μόνο ένα σοβαρό λάθος που κατά την γνώμη μου κάνει το Μαξίμου στην αντιμετώπιση της ΧΑ. Ποιό είναι αυτό;

Το Μαξίμου δείχνει να πιστεύει ότι όταν θα αλλάξει η οικονομική πραγματικότητα και επιστρέψουμε στην ανάπτυξη θα εξαλειφθούν και οι βασικές αιτίες που οδηγούν στην ανάπτυξη του νεοναζισμού και του μορφώματος της ΧΑ στην Ελλάδα. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά αυτήν την απραξία απέναντι στην ΧΑ. Όμως δεν είναι τα οικονομικά μέτρα η κύρια αιτία για την ανάπτυξη της ΧΑ. Είναι κυρίως η λαθρομετανάστευση και η εγκληματικότητα, η αντιμετώπιση των οποίων δεν αφορά την Τρόϊκα. Προτείνω λοιπόν, προς το παρόν και μέχρι την επάνοδο στην οικονομική ευμάρεια και την ανάπτυξη να εφαρμόσει η κυβέρνηση μερικά απλά και αποδοτικά μέτρα για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και των συνεπειών της λαθρομετανάστευσης – μέτρα όπως εκείνα που παρουσίασε ο “Προφήτης” σε πρόσφατη ανάρτηση στο Antinews:

1. Αλλαγή των κανόνων εμπλοκής των αστυνομικών δυνάμεων σε περιπτώσεις άκρως επικίνδυνων και οπλισμένων κακοποιών.

2. Στρατιωτική εκπαίδευση των αστυνομικών

3. Τροποποίηση εκ βάθρων της ποινικής νομοθεσίας για περιπτώσεις αυτοάμυνας σε περίπτωση εισβολής κακοποιών σε κατοικία.

4. Άμεση τροποποίηση της ποινικής νομοθεσίας για τα αδικήματα εισβολής και βλάβης σε περιουσιακό στοιχείο (παρατηρείται π.χ. το φαινόμενο να εισέρχονται αλλοδαποί σε δενδροκαλλιέργειες δεκαετιών, να κόβουν τα δένδρα και να τα παίρνουν με σκοπό να τα πουλήσουν για ξυλεία, και οι ιδιοκτήτες να μην μπορούν να κάνουν τίποτα επειδή διακινδυνεύουν οι ίδιοι φυλάκιση, πάλι από αυτοδικία).

5. Για άκρως παραβατικούς αλλοδαπούς που εμπλέκονται σε κακουργήματα, άμεση απέλαση των συγγενών 1ου βαθμού, ακόμα και αυτών που έχουν νόμιμη άδεια παραμονής.

6. Άμεση χρέωση σε κατάδικους του κόστους των αστυνομικών επιχειρήσεων και των χρησιμοποιούμενων πόρων. Πληρώνουμε εκατομμύρια για να κυνηγάμε τον Κόλα.

7. Αυστηροποίηση της νομοθεσίας για απεχθή αδικήματα όπως η παιδεραστία, ή εθνικά επιζήμια κακουργήματα όπως η αρχαιοκαπηλεία, ο εκ προμελέτης εμπρησμός δασών κλπ

Βασίλης Ζήσης 

This entry was posted in Επισημαίνουμε. Bookmark the permalink.   ANTINEWS

Verheugen: Elected EC president is more democratic,won't happen

Verheugen: Elected EC president is more democratic, won't happen

Former commissioner says 'we need to rebuild trust'

by

NEOnline|AC

25/07/2013 - 9:42am

• inShare

Former commissioner for enlargement, Gunter Verheugen is concerned over the direction of the EU. Speaking to Euractiv, he said that there were two issues facing next year's European elections, "whether the turnout will be high enough to conclude that the European Parliament was granted a sufficient democratic legitimacy."

He warned, "For one day, we will come to the point where we will start to doubt it."

His other concern was "radical elements" getting elected, suggesting that eurosceptics "will mobilise their forces in order to place their representatives in the European Parliament better than those who support European integration."

He insists, "There is no time to lose. We must think about a way to rebuild trust."

This will not be easy, with the latest Eurobarometer poll saying that 60% of Europeans do not trust the EU and only a 51% were in favour of the Euro, with the currency more in favour with newer members than older ones.

Verheugen said the time wasn't right for Poland to enter the Eurozone, in comments that should concern Latvia, who join at the start of 2014.

"The time of final preparations for entering the eurozone has not yet come. It will, but first, Europe must emerge from the crisis." He added, "Poles must know what kind of monetary union they will be joining. There will be far-reaching changes and one needs to know that in advance."

However, he saw reform as a key to winning hearts and minds.

Firstly, there is the election of a commission chief. "If the representatives of the European political parties and factions designated their candidates for the post of president of the European Commission, after which the European Parliament selected one of them to be the head of the Commission, then such a politician would benefit from the majority support and from a greater democratic legitimacy."

"Naturally, it would accelerate the process of democratisation," he added, but warned, "I doubt whether this situation will occur."

Many feel that the pan-European parties, that have been given hundrerds of millions of Euros by the taxpayer, are not capable of selecting a candidate. Barroso was returned as commission chief in 2009, unopposed.

The former commissioner also had some support for UK PM's attempt at renegotiating powers away from Brussels, saying, "I am surprised by the indifference with which some capitals look for example at proposals put forward by David Cameron."

He said Cameron was "trying to find practical solutions to European problems. His proposals do not solve all the problems, but at least some that upset people the most. Why nobody deals with those?!"

"Don’t ask me… Please do ask Mrs Merkel and Mr Hollande."         europe on line

προσοχη με τα ακίνητα .........

Προσοχή με τα ακίνητα, είναι κομμάτι της ψυχής του Έλληνα….

Από factorx στις 26/07/2013

Αυτό που συμβαίνει με τη φορολόγηση των ακινήτων ξεπερνάει ακόμα και τη πιο νοσηρή φαντασία. Ουδεμία οικονομική ή άλλη λογική έχει.

Οι ιδιοκτήτες ακινήτων τιμωρούνται πλέον, με σαδιστικό τρόπο, επειδή είχαν την ….έμπνευση να «βάλουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους».

Και ήταν απολύτως κατανοητή αυτή η σφοδρή επιθυμία καθ΄ ότι μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού γνώρισε  την προσφυγιά, τον ξεριζωμό και την ξενητειά. Ήθελε να ριζώσει κάπου. Να αποκτήσει ένα χώρο δικό του. Από γενιά σε γενιά μεταλαμπαδεύτηκε αυτή η επιθυμία και φτάσαμε να έχουμε το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης  στην Ευρώπη.

Προσοχή, δεν αναφέρομαι στους νεόπλουτους, αλλά  στην πρώτη κατοικία ενός μεσαίου νοικοκυριού, που αποτελεί και τη συντριπτική πλειοψηφία των ιδιοκτησιών.

Αυτή, λοιπόν, η πρώτη κατοικία βομβαρδίζεται ανηλεώς με φόρους. Σε λίγο θα είναι πλέον αβάσταχτο να έχεις δικό σου σπίτι και στην καλύτερη περίπτωση θα κληθείς να το πληρώσεις δυο φορές. Μια φορά όταν το απέκτησες και τη δεύτερη στο …κράτος!

Πολλά νοικοκυριά, που απέκτησαν το σπίτι τους με δάνεια, ζορίζονται τα τελευταία χρόνια όχι κατ’ ανάγκην από δική τους ευθύνη. Άνθρωποι που δεν είχαν συνηθίσει να είναι ασυνεπείς, η ανάγκη τους οδήγησε να γίνουν.

Αυτούς, λοιπόν, τους ανθρώπους δεν τους…εκτελείς. Προσπαθείς να τους βοηθήσεις να σταθούν στα πόδια τους και να τους δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία. Αυτή είναι η αποστολή μιας οργανωμένης πολιτείας.

Υπό τις πιέσεις της τρόϊκας, μαθαίνω, επίκειται η άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία.

Μάλιστα, κάποιοι  κουφιοκεφαλάκηδες του Υπουργείου Οικονομικών (οι γνωστοί που θέλουν πάντα να είναι αρεστοί στ΄ αφεντικά) , ακούω, ότι σκέφτονται να …επιταχύνουν τη διαδικασία και να μην χρειάζεται καν δικαστική απόφαση για τον πλειστηριασμό! Θέλω, να ελπίζω ότι θα πρόκειται για κακόγουστο αστείο…Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται!

Όμως, πέρα από αυτό διαδραματίζεται και κάτι άλλο, περισσότερο επικίνδυνο.

Οι τράπεζες, τις οποίες ο ελληνικός λαός έσωσε, φορτώνοντας με 50 δις τους επερχομένους και τους αγέννητους, πωλούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (κυρίως στεγαστικά) στα λεγόμενα distressed funds,  τα «κοράκια» των αγορών με άλλα λόγια, σε σχεδόν εξευτελιστικές τιμές. Μέχρι το 30% της ονομαστικής τους αξίας μαθαίνω. Δηλαδή, ένα ενυπόθηκο  «κόκκινο δάνειο», ύψους 100 χιλιάδων ευρώ, μπορεί να «πωληθεί» για 25-30 χιλιάδες ευρώ. Έτσι η τράπεζα βάζει κάποια μετρητά στο ταμείο της, διαγράφει το δάνειο από τον ισολογισμό της, βελτιώνει τη λογιστική της απεικόνιση και όλα καλά!

Το «κοράκι» στη συνέχεια, έρχεται στη θέση της τράπεζας και προφανώς προσδοκά να πάρει από τον δανειολήπτη το σύνολον του δανείου του! Και επειδή αυτά τα  «κοράκια» δεν έχουν ούτε …θεό, ούτε πατρίδα, αντιλαμβάνεστε ό,τι δεν θα στείλουν….λουλούδια στους ιδιοκτήτες, αλλά δικαστικούς επιμελητές!

Είναι, λοιπόν, υπαρκτός ο κίνδυνος  μεγάλο μέρος της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων να εκποιηθεί, έναντι πινακίου φακής,  και χιλιάδες συμπολίτες μας, πέραν των άλλων δυσκολιών, να μην έχουν « που την κεφαλήν κλίναι». Και η περιουσία αυτή να περάσει σε …ξένα χέρια! Δεν πρόκειται για λαϊκισμό ή κινδυνολογία. Είναι το πιθανότερο σενάριο, πολύ φοβούμαι.

Έχω, κατ΄επανάληψη, επισημάνει ότι ήταν τραγικό ( για μένα ακατανόητο ακόμα και σήμερα) σφάλμα  η εκποίηση της ΑΤΕ και του ΤΤ. Όχι μόνο γιατί θυσιάσαμε δυο κρατικές τράπεζες για να …σώσουμε ιδιώτες, ούτε γιατί δεκάδες χιλιάδες μικρομέτοχοι των ανωτέρω τραπεζών έχασαν τις περιουσίες τους, όσο, κυρίως, γιατί η κυβέρνηση δεν έχει πλέον στη διάθεση της έναν κρατικό πυλώνα στο τραπεζικό σύστημα με το οποίο θα  παρενέβαινε  και θα ασκούσε πολιτική. Ξέρω, το κράτος τα έκανε μπάχαλο όπου άσκησε διοίκηση στις τράπεζες, αλλά επειδή συμβαίνουν …..ατυχήματα, δεν  θα  σταματήσουμε να …..οδηγούμε.

Η ΑΤΕ και το ΤΤ θα μπορούσαν να συγχωνευθούν, να αναδιαρθρωθούν και να μετεξελιχθούν σε μια ισχυρή και βιώσιμη τράπεζα. Μια τέτοια τράπεζα, θα είχε τη δυνατότητα ν’  αποκτήσει αυτά τα «κόκκινα δάνεια» και στη συνέχεια να επαναδιαπραγματευτεί με τους δανειολήπτες νέους όρους αποπληρωμής, ανάλογα με τις δυνατότητες τους. Θα ήταν πολλαπλά τα οφέλη από μια τέτοια πολιτική.

Τι μπορεί να γίνει σήμερα;

Θεωρώ ότι πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες προς δύο κατευθύνσεις.

Πρώτον, να διευκολυνθούν, ουσιαστικά,  οι συνεπείς δανειολήπτες, ώστε να μην έχουμε άλλα κόκκινα δάνεια. Γιατί αν δίνονται λύσεις (οι όποιες λύσεις τέλος πάντων) μόνον για  αυτούς που δεν πληρώνουν, τότε ανακύπτουν μια σειρά από προφανή ηθικά, πολιτικά και οικονομικά διλήμματα, τα οποία παρέλκει να αναφέρουμε.

Δεύτερον, η πολιτεία πρέπει να προστατέψει τους εν αδυναμία ευρισκόμενους δανειολήπτες.  Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Αφ’ ενός  να σεβαστεί την έννομη τάξη που διέπει τις αναγκαστικές εκτελέσεις και αφ΄ετέρου να εξετάσει τη δυνατότητα ίδρυσης κάποιου οργανισμού που θα αναλάβει τη διαχείριση των «κόκκινων δανείων».

Ένα είναι βέβαιον, η ακίνητη περιουσία των Ελλήνων, που είναι  κομμάτι της ψυχής τους, δεν πρέπει να παραδοθεί βορά στα «κοράκια»

ΚΡ

This entry was posted in Επισημαίνουμε. Bookmark the permalink.   ANTINEWS

Ανάπτυξη και πλεονάσματα

Η αγωνία και το στοίχημα της κυβέρνησης: Ανάπτυξη και πλεονάσματα

Από factorx στις 25/07/2013

Την αγωνία της κυβέρνησης να επιστρέψει η οικονομία στην ανάπτυξη, εξέφρασε σε ομιλία του ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας. Είναι η αγωνία για να βγει το συντομότερο δυνατό η Ελλάδα από το σπιράλ της ύφεσης, να πάει σε πλεονάσματα στον προϋπολογισμό της έτσι ώστε να διεκδικήσει καλύτερους όρους από δανειστές και αγορές, μόλις το μνημόνιο τελειώσει, τον ερχόμενο Απρίλιο.

Το έχουμε ξαναγράψει κι άλλες φορές. Το στοίχημα της κυβέρνησης Σαμαρά είναι να βγάλουμε τη χρονιά χωρίς απώλειες και ατυχήματα. Όλες οι ενδείξεις επιβεβαιώνουν την αισιοδοξία ότι θα κλείσει ο προϋπολογισμός με πλεονάσματα. Και εκφράζονται πολλές πλέον εκτιμήσεις ότι μέσα στο 2014 θα βγει η χώρα από το τούνελ. Όχι, δεν θα πλουτίσουν ξαφνικά οι πολίτες, δε θα γυρίσουμε στο 2008 ούτε θα πέσει απότομα η ανεργία. Το βασικό στοίχημα είναι να αλλάξει το κλίμα, να πάψει η Ελλάδα να βουλιάζει, να πιάσει πάτο. Και τότε όλα θα αλλάξουν.

Μιλώντας στο Ελληνοαμερικανικό επιμελητήριο ο κ. Στουρνάρας υποστήριξε ότι το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής εξελίσσεται εντός στόχων και ότι η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους μακροχρόνια έχει ενισχυθεί. Παράλληλα, επισήμανε ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών έχει ολοκληρωθεί και η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα έχει διατηρηθεί.

Όσον αφορά την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών και των επιστροφών φόρου, ανέφερε ότι έχει επιταχυνθεί σημαντικά. “Ως Υπουργείο είμαστε εντός χρονοδιαγραμμάτων με τα ληξιπρόθεσμα” τόνισε.

Ωστόσο, ο κ. Στουρνάρας αναγνώρισε πως παρόλο που το οικονομικό κλίμα έχει βελτιωθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες, τα ανωτέρω επιτεύγματα έχουν πραγματοποιηθεί με ένα εξαιρετικά υψηλό κοινωνικο-οικονομικό κόστος:

Το 2013 θα είναι το έκτο διαδοχικό έτος ύφεσης, που σωρευτικά από το 2008 θα ανέλθει σε μείωση του πραγματικού προϊόντος κοντά στο 27%.

Η ανεργία έχει ανέλθει στο 27%, και τα ποσοστά είναι ιδιαίτερα αρνητικά στους νέους ανθρώπους. Ωστόσο, υπάρχουν αισιόδοξα σημάδια, το ισοζύγιο μεταξύ των προσλήψεων και απολύσεων, κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους, είναι θετικό για πρώτη φορά από το 2008.

Ως εκ τούτου, υπογράμμισε, η ταχεία επιστροφή στην ανάπτυξη, μετά από έξι χρόνια ύφεσης, η δημιουργία θέσεων εργασίας και η βελτίωση των συνθηκών ρευστότητας είναι υψίστης σημασίας, τόσο για οικονομικούς όσο και για κοινωνικούς λόγους.

Όσον αφορά την δημοσιονομική εξυγίανση υπενθύμισε ότι μεταξύ 2009 και 2012, το πρωτογενές έλλειμμα μειώθηκε κατά 9,3% του ΑΕΠ – η μεγαλύτερη και ταχύτερη μείωση που έχει καταγραφεί ποτέ από μια οικονομία του ΟΟΣΑ.

Στο μέτωπο της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, ο κ. Στουρνάρας επεσήμανε ότι σε επίπεδο μοναδιαίου κόστους εργασίας, η Ελλάδα έχει αποκαταστήσει τη χαμένη ανταγωνιστικότητά από την είσοδο στην Ευρωζώνη.

Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας αντανακλάται στην ταχεία μείωση του ελλείμματοςτρεχουσών συναλλαγών, από -14,9% του ΑΕΠ το 2008 σε -3,4% το 2012, ενώ φέτοςπροβλέπουμε να έχουμε μηδενικό έλλειμμα στο ισοζύγιο, σημείωσε. “Η ελληνική οικονομία, πλέον, δεν δημιουργεί νέο εξωτερικό χρέος” υπογράμμισε.

This entry was posted in Πρώτη Σελίδα. Bookmark the permalink.    antinews

• 
  Ο Πάπας Φραγκίσκος στις φαβέλες

  Υψηλός επισκέπτης

  Από το πρόγραμμα των επισκέψεων του Πάπα Φραγκίσκου στο Ρίο ντε Τζανέιρο δεν λείπει και η περιήγησή του σε μία φτωχογειτονιά της βραζιλιάνικης μεγαλούπολης. Ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που βρίσκεται στη Βραζιλία με αφορμή την Παγκόσμια Συνάντηση Καθολικών Νέων, έχει επανειλημμένα υπογραμμίσει την επιδίωξή του να εκπροσωπεί μία «εκκλησία στο πλευρό των φτωχών».

123456789

ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΌΠΟΥΛΟΥ.

Τζορτζ Αλεξάντερ Λούις το όνομα του μικρού πρίγκιπα

Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ και η δούκισα του Κέμπριτζ, Κέιτ θα βαφτίσουν το νεογέννητο, τρίτο στη σειρά διάδοχο του βρετανικού θρόνου, Τζορτζ Αλεξάντερ Λούις.

Γεώργιος Αλέξανδρος Λουδοβίκος. Αυτό θα είναι το όνομα του μικρού πρίγκιπα, όπως ανακοίνωσε επίσημα το Παλάτι του Κένσινγκτον, κατοικία του δούκα και της δούκισσσας του Κέμπριτζ, μόλις δυο μέρες μετά τη γέννηση του βασιλικού βρέφους που έχει κάνει ολόκληρο το Μπάκιγχαμ να πλέει σε πελάγη ευτυχίας.

Ο βασιλικός τίτλος που θα φέρει στο εξής το αγόρι θα είναι: "Αυτού Υψηλότητα πρίγκιπας Γεώργιος του Κέμπριτζ", αναφέρουν στο ανακοινωθέν τους ο δούκας και η δούκισσα του Κέμπριτζ.

Γεώργιος ήταν το όνομα του πατέρα της βασίλισσας Ελισάβετ Β', ενώ ο Αγιος Γεώργιος είναι ο πολιούχος της Αγγλίας και οι Αγγλοι χρησιμοποιούν το Σταυρό του Αγίου Γεωργίου ως σύμβολό τους.

Το μεσημέρι επισκέφθηκε το νεογέννητο δισέγγονό της στο ανάκτορο του Κένσινγκτον η ίδια η βασίλισσα, η οποία είχε δηλώσει «κατενθουσιασμένη» από τη γέννηση του μικρού πρίγκιπα.

Νωρίτερα, είχαν επισκεφθεί το νεογέννητο και τους γονείς του στην κλινική Σεντ Μέρι οι παππούδες του, οι γονείς της Κέιτ και του Ουίλιαμ.

Το μωρό γεννήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας και ήδη από χθες βρίσκεται μαζί με τους γονείς του στο ανάκτορο του Κένσινγκτον. Είναι ένα «όμορφο μωρό» που ζυγίζει 3,8 κιλά και έχει «γερούς πνεύμονες», όπως δήλωσε ο ευτυχής πατέρας.

Έλεν Τόμας: Αντίο σε μια «Φρουρό της Δημοκρατίας»

24/07/2013

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

«Καθήκον των δημοσιογράφων είναι να ακολουθούν την αλήθεια, οπουδήποτε και αν τους οδηγεί, ανεξάρτητα από την πολιτική» (Έλεν Τόμας). 

Με το βιβλίο της «Φρουροί της Δημοκρατίας», η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Έλεν Τόμας, ο σκαπανέας της δημοσιογραφικής ανεξαρτησίας, ο «καθιστός Βούδας», η «πρώτη κυρία του αμερικανικού Τύπου», η πρωτοπόρος που άνοιξε δρόμους και επέβαλε την γυναικεία παρουσία στη δημοσιογραφία, η ακατάβλητη φρουρός της αλήθειας και του δημοσίου συμφέροντος, υπόδειγμα θάρρους και αντικειμενικότητας, μέντορας αναρίθμητων γυναικών δημοσιογράφων, πολυβραβευμένη και αμφιλεγόμενη, μας έδειξε πριν από μερικά χρόνια πώς πρέπει να είναι και τι πρέπει να υπηρετεί η δημοσιογραφία. 

Η Έλεν Τόμας δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας. Άφησε την τελευταία της πνοή το περασμένο Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013, λίγο πριν κλείσει τα 93 (θα τα γιόρταζε στις 4 Αυγούστου, ημέρα γενεθλίων και του Αμερικανού Προέδρου Ομπάμα, με τον οποίο είχε μοιραστεί την πρώτη γενέθλια τούρτα του μετά την ανάδειξή του στο ανώτατο αξίωμα). 

Παιδί μεταναστών από τον Λίβανο, γεννημένη στο Κεντάκι, έδωσε σκληρές μάχες για να επιβληθεί σε ένα κατ’ εξοχήν ανδρικό επάγγελμα και αφιέρωσε τη ζωή της για να κάνει πράξη την αγαπημένη της ρήση: 

«Χωρίς ελευθερία του Τύπου, δεν υπάρχει Δημοκρατία». 

Όταν την κολάκεψε το Φιντέλ 

Κάθε άλλο παρά τυχαία, όταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Φιντέλ Κάστρο ρωτήθηκε «ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη Δημοκρατία στην Κούβα και στη Δημοκρατία στις ΗΠΑ», εκείνος απάντησε: 

«Εγώ δεν είμαι υποχρεωμένος να απαντώ στις ερωτήσεις της Έλεν Τόμας». 

Και η Έλεν απάντησε: «Αυτό είναι ό,τι πιο κολακευτικό έχω ακούσει στη ζωή μου». 

Για μισό αιώνα καθόταν στην πρώτη σειρά κατά την ενημέρωση των συντακτών που καλύπτουν το λεγόμενο «προεδρικό ρεπορτάζ» ή «Ρεπορτάζ Λευκού Οίκου», απηύθυνε ενοχλητικές και σκληρές ερωτήσεις σε ένδεκα Αμερικανούς Προέδρους, από τον Αϊζενχάουερ  και τον Κένεντι ως τον Μπους και τον Ομπάμα, η πρώτη ερώτηση ανήκε πάντα σ’ αυτήν, ενώ αυτή έκλεινε και την ενημέρωση με την περίφημη φράση της «Thank you, Mr. President». 

Η Έλεν έγινε η πρώτη γυναίκα μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Λευκού Οίκου, η πρώτη γυναίκα μέλος (και αργότερα πρόεδρος) της παλαιότερης και σημαντικότερης δημοσιογραφικής ένωσης, της Ουάσιγκτον, του «The Gridiron Club and Foundation» και η πρώτη γυναίκα μέλος του Δ.Σ. του National Press Club  των ΗΠΑ, αλλά και πρόεδρος του National Press Club Γυναικών, τη διετία 1959-1960, όταν οι γυναίκες ήσαν αποκλεισμένες από το National Press Club . 

Στη διάρκεια εκείνης της ηρωικής διετίας, η Έλεν και μερικές ακόμη δυναμικές συνάδελφοί της, κατέλαβαν το οχυρό και υποχρέωσαν τους άνδρες να τις αποδεχθούν ως μέλη του κλειστού τους Κλαμπ, υποχρεώνοντάς τους παράλληλα να αποδεχθούν τη γυναικεία δημοσιογραφική παρουσία στην ομιλία του τότε ηγέτη της ΕΣΣΔ Νικήτα Χρουστσόφ. 

Μια ζωή παραιτήσεις και απολύσεις 

Εργάστηκε επί 57 χρόνια στο πρακτορείο UPI – από αυτά τα 25 ως διευθύντρια του γραφείου Λευκού Οίκου - από όπου παραιτήθηκε όταν αυτό εξαγοράστηκε από την αίρεση του Μουν – «αυτό πήγαινε πολύ», θα έλεγε αργότερα. Και πρόσθεσε: 

«Επί μισό αιώνα αυτολογοκρινόμουν. Τώρα μπορώ να ξυπνώ το πρωί και να αναρωτιέμαι: Ποιον μισώ σήμερα;». 

Γρήγορα θα αποδεικνυόταν πως έκανε λάθος… 

Από το 2000 ως το 2010 ήταν αρθρογράφος στον Όμιλο Χηρστ, από όπου αποπέμφθηκε, όταν, στη διάρκεια μιας αμερικανο-εβραϊκής γιορτής τον Μάιο του 2010, εμφανίστηκε (σε βίντεο που προβλήθηκε μετά) να ασκεί σκληρή κριτική στο Ισραήλ, λέγοντας πως «οι Ισραηλινοί πρέπει να πάρουν την κόλαση έξω από την Παλαιστίνη» και πως πολλοί από τους εβραίους που μετανάστευσαν στο Ισραήλ από διάφορες χώρες, πρέπει να επιστρέψουν στις χώρες προέλευσής τους (καθώς δεν διώκονταν πια) αφήνοντας χώρο στους Παλαιστινίους. 

Οι δηλώσεις της είχαν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, μια επίπληξη από τον Λευκό Οίκο, (με την ίδια να εκδίδει ανακοίνωση εκφράζοντας τη λύπη της για όσα είπε) και την Ένωση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων να καταργεί το «Βραβείο Έλεν Τόμας». 

Αργότερα, η ίδια είπε πως ζήτησε συγγνώμη επειδή πολλοί αναστατώθηκαν, αλλά δεν αλλάζει τη γνώμη της. 

Συγγραφέας έξι βιβλίων, είχε μόλις δώσει στη δημοσιότητα το τελευταίο της, υπό τον τίτλο «Ακούστε, κύριε Πρόεδρε: Όλα όσα θα θέλατε ο Πρόεδρός σας να γνωρίζει και να κάνει». 

Χριστιανή Ορθόδοξη, πολέμησε με πάθος τον ρατσισμό, αγωνίστηκε για την ενσωμάτωση των μεταναστών και επέμεινε μέχρι τέλους πως τα σχόλιά της ουδέποτε είχαν ρατσιστική χροιά, αλλά υπήρξαν πάντοτε καθαρά πολιτικά. 

Πρώτη γυναίκα δημοσιογράφος που έλαβε μέρος στην ιστορική αποστολή του Προέδρου Νίξον στην Κίνα, το 1972, ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο συνοδεύοντας όλους τους Προέδρους. 

Η κριτική της υπήρξε σκληρή προς όλους τους προέδρους – είτε ρεπουμπλικανούς, είτε δημοκρατικούς. 

Αλλά σ’ εκείνον που πραγματικά έκανε τη ζωή δύσκολη ήταν ο Τζορτζ Μπους γιος. 

Οι επιθέσεις του κατά του τότε εκπροσώπου του Λευκού Οίκο Άρι Φλάισερ, έμειναν στην Ιστορία. 

Τον Ιανουάριο του 2003, μετά από μια ομιλία της στην Ένωση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων, δήλωσε: «Καλύπτω τον χειρότερο Πρόεδρο στην αμερικανική Ιστορία»! 

Το σχόλιό της έγινε γνωστό και για πρώτη φορά θεωρήθηκε ανεπιθύμητο πρόσωπο στις ενημερώσεις του Λευκού Οίκου. 

Επέστρεψε, αλλά η αποχώρησή της από το UPI της κόστισε πρόσκαιρα την πρώτη θέση που κατείχε επί δεκαετίες. 

ρέθηκε στις τελευταίες σειρές, η ενημέρωση έπαψε να κλείνει με το καθιερωμένο «Thank you, Mr. President» και όταν κάποιος τη ρώτησε γιατί κάθεται στις τελευταίες σειρές, απάντησε: «Δεν τους αρέσω… Κάνω περίεργες ερωτήσεις»… 

Τρία χρόνια κράτησε ο ιδιότυπος αποκλεισμός της. 

«Θα το μετανιώσετε, κύριε Πρόεδρε!» 

Στις 21 Μαρτίου 2006, της τηλεφώνησε ο ίδιος ο Πρόεδρος Μπους. Εκείνη άδραξε την ευκαιρία για να του ζητήσει να μάθει τους πραγματικούς λόγους του Πολέμου στο Ιράκ – κάτι με το οποίο είχε διαφωνήσει από την αρχή. 

Ο Μπους της είπε τα γνωστά περί της άρνησης του Σαντάμ να αποδεχθεί τους επιθεωρητές του ΟΗΕ και την κάλεσε να ξαναπάρει τη θέση της στην πρώτη σειρά. 

«Θα το μετανιώσετε, κύριε Πρόεδρε», του απάντησε η Έλεν. 

Και αυτό έγινε. Τον Ιούλιο του 2006, καθισμένη στην πρώτη σειρά, κατήγγειλε  την αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή. 

Ο τότε εκπρόσωπος Τόνι Σνόου, της απάντησε: «Ευχαριστούμε που μας εκθέσατε τις απόψεις της Χεζμπολάχ»! 

Επανήλθε τον Νοέμβριο του 2007, για να κάνει δύσκολη τη ζωή της συναδέλφου της Ντάνα Περίνο, εκπροσώπου πλέον του Λευκού Οίκου: 

«Για ποιον λόγο οι Αμερικανοί πρέπει να εξαρτώνται από τις αποφάσεις του στρατηγού Πετρέους; Πόσους ανθρώπους θα σκοτώσουμε ακόμη;». 

Η Ντάνα ενοχλήθηκε: «Έλεν», της είπε, «το θεωρώ ατυχές να χρησιμοποιείς τη θέση σου στην πρώτη σειρά, μια εντελώς προνομιακή θέση, για να κάνεις τέτοιες ερωτήσεις.  Το να υποστηρίζεις ότι οι ΗΠΑ δολοφονούν αθώους είναι ενοχλητικό και προσβλητικό». 

Φυσικά, η Έλεν δεν χαρίστηκε ούτε στον Μπαράκ Ομπάμα. 

Στις 9 Φεβρουαρίου 2009, ο Ομπάμα έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην αίθουσα ενημέρωσης. 

«Έλεν», της είπε. «Νιώθω τρακ μπροστά σου». 

Εκείνη πάλι, όχι. Και του πέταξε κατάμουτρα την πρώτη ερώτηση: 

«Γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, αν κάποια χώρα της Μέσης Ανατολής έχει στην κατοχή της πυρηνικά όπλα;». 

Λίγους μήνες αργότερα, δεν θα δίσταζε να δηλώσει: 

«Πάντοτε προσπαθούσαν να μας ελέγξουν, αλλά ποτέ τόσο πολύ. Ούτε ο Νίξον δεν προσπάθησε να ελέγξει τον Τύπο όσο ο Ομπάμα. Μ’ αρέσει που όλη μέρα μιλάτε για διαφάνεια»! 

Αλλά στις 4 Αυγούστου του 2009, Έλεν Τόμας και Μπαράκ Ομπάμα γιόρτασαν μαζί τα γενέθλιά τους. 

Τον Δεκέμβριο του 2010 μίλησε για το επεισόδιο που της στοίχισε τη θέση της στον Όμιλο Χηρστ: 

«Πλήρωσα το τίμημα. Αλλά αξίζει να πληρώνεις οποιοδήποτε τίμημα για χάρη της αλήθειας». 

Ακολούθησε νέα θύελλα διαμαρτυριών, ακυρώσεις ομιλιών και καταργήσεις βραβείων και υποτροφιών στο όνομά της. 

Ανάμεσά τους και το πανεπιστήμιο όπου η Έλεν είχε φοιτήσει, το «Γουέιν» του Ντιτρόιτ. 

Η Έλεν απάντησε: «Το δημόσιο αυτό πανεπιστήμιο ποδοπάτησε την Πρώτη Τροπολογία και εξευτέλισε την ελευθερία του λόγου και του Τύπου». 

Με συμμάχους τον Κένεντι και τον Χρουστσόφ 

Αλλά η μεγαλύτερη προσφορά της Έλεν Τόμας δεν ήταν αυτή προς τον αγώνα των Παλαιστινίων. 

Ήταν η προσφορά της στις γυναίκες δημοσιογράφους. 

Τότε, το 1956, που επετράπη στις γυναίκες δημοσιογράφους να μπαίνουν στο κτίριο του National Club, αλλά μόνο για να κάθονται στο μπαλκόνι, χωρίς να κάνουν ερωτήσεις και χωρίς να τρώνε. 

Η Έλεν είχε τότε αποκαλέσει το μπαλκόνι «πούρνταχ» (κουρτίνα πίσω από την οποία κρύβουν τις γυναίκες οι μουσουλμάνοι). 

Λένε πως αυτή ήταν η «αυτουργός» όταν, το 1959, κατά την επίσκεψη του Νικήτα Χρουστσόφ στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Σοβιετικός ηγέτης αρνήθηκε να εκφωνήσει την ομιλία του στο Press Club, αν δεν επιτρεπόταν η είσοδος και στις γυναίκες δημοσιογράφους. 

Τότε, υπήρξε μία και μοναδική εξαίρεση. Τριάντα γυναίκες δημοσιογράφοι κάθισαν μαζί με τους άνδρες, τους σερβιρίστηκε γεύμα και κάλυψαν την ομιλία κατά την οποία ο Χρουστσόφ είπε την περίφημη φράση του «θα σας θάψουμε!». 

Το Κλαμπ θα άνοιγε τελικά τις πόρτες του στις γυναίκες το 1971 – και αυτή υπήρξε η μεγαλύτερη νίκη της Έλεν.

Ένα άλλο άβατο που δέχθηκε την επίθεσή της, ήταν το επίσημο δείπνο της Ένωσης Ανταποκριτών Λευκού Οίκου, όπου δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή των γυναικών μέχρι το 1962. 

Εκείνη τη χρονιά, η Έλεν αποφάσισε να ζητήσει την βοήθεια του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. 

Και εκείνος απείλησε να μην εκφωνήσει την ομιλία του αν δεν επιτρεπόταν η είσοδος στις γυναίκες δημοσιογράφους. 

Η προσωπική της ζωή, όμως, υπήρξε η έμπρακτη απόδειξη ότι καριέρα και οικογένεια δύσκολα συμβιβάζονται για μια γυναίκα. 

Η Έλεν επέλεξε την καριέρα και δεν απέκτησε ποτέ οικογένεια. 

Στα 51 της χρόνια παντρεύτηκε τον συνάδελφό της δημοσιογράφο Ντάγκλας Κόρνελ, ο οποίος τέσσερα χρόνια αργότερα προσβλήθηκε από Αλτσχάιμερ. 

Φρόντισε τον άνδρα της με αφοσίωση νοσοκόμας μέχρι τον θάνατό του, το 1982. 

Η ζωή και το έργο της θα μείνουν φωτεινοί φάροι για τη γυναικεία απελευθέρωση και την δημοσιογραφία. 

Στο βιβλίο της «Φρουροί της Δημοσιογραφίας», που κυκλοφόρησε όταν ήταν πια 85 χρόνων, υπάρχει ένα έντονα κριτικό κεφάλαιο για τους συναδέλφους της: 

«Ακόμα και σήμερα αναρωτιέμαι καθημερινά για ποιο λόγο, τον καιρό του Πολέμου στο Ιράκ, τα μέσα ενημέρωσης είχαν γίνει τόσο αυτάρεσκα, συνένοχα, ευκολόπιστα, καθώς οι ΗΠΑ βάδιζαν προς τον πόλεμο. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου οι δημοσιογράφοι φοβούνταν μήπως φανούν «αντιπατριώτες» ή «αντιαμερικανοί». Όταν είχε σημασία, ο Τύπος απέτυχε στο λειτούργημά του, δεν εμπόδισε την εισβολή. Επί δυο χρόνια ακούγαμε «ο Σαντάμ Χουσεΐν και η 11η Σεπτεμβρίου. Αντί οι δημοσιογράφοι να επισημάνουν πως οι αεροπειρατές δεν ήταν Ιρακινοί, αλλά Σαουδάραβες, υποτάσσονταν και επαναλάμβαναν τον συσχετισμό, ενώ ήξεραν ότι πηγαίναμε για πόλεμο και όφειλαν να τον αμφισβητήσουν. Οι δημοσιογράφοι έχουν το καθήκον να ακολουθούν την αλήθεια οπουδήποτε και αν τους οδηγεί, ανεξάρτητα από την πολιτική». www.elzoni.gr