Tuesday, June 28, 2011

ημερισια

«Τι θα ήταν σήμερα οι Γερμανοί χωρίς τον Ομηρο;»

Οι Ελληνες σοκάρονται από τις δηλώσεις Γερμανών πολιτικών που ζητούν να πουλήσει η Ελλάδα τα νησιά της, υπάρχουν όμως και οι άλλοι Γερμανοί πολιτικοί. Εκείνοι που πραγματικά θέλουν να βοηθηθεί από την Ε.Ε. η Ελλάδα, εκτιμώντας ότι αυτό επιτάσσουν και τα συμφέροντα της Γερμανίας

"Η" 25/6

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

περισσότερα »

Του Γιώργου Δελαστίκ

Αβυσσο ανάμεσα στους λαούς της Γερμανίας και της Ελλάδας έχει προκαλέσει η κρίση χρέους της χώρας μας και η στάση απέναντι στο πρόβλημα τόσο της γερμανικής πολιτικής ηγεσίας όσο και πρωτίστως των γερμανικών μέσων ενημέρωσης. Από τη μία πλευρά, η παρουσίαση στη γερμανική κοινή γνώμη των Ελλήνων ως παράσιτων που ζουν από τα δανεικά του Βερολίνου. Από την άλλη, η αναβίωση της εικόνας των Γερμανών ως επίδοξων επικυρίαρχων της Ευρώπης που υλοποιούν με οικονομικά μέσα την κατάκτηση της ηπείρου που αποπειράθηκε ανεπιτυχώς με στρατιωτικά μέσα η ναζιστική Γερμανία.

Οι Ελληνες σοκάρονται από τις δηλώσεις Γερμανών πολιτικών που ζητούν να πουλήσει η Ελλάδα τα νησιά της για να ξεχρεώσει ή από γερμανικά δημοσιεύματα και γελοιογραφίες που βάζουν πωλητήριο στον Παρθενώνα. Οι Γερμανοί παθαίνουν αποπληξία από τα πλακάτ διαδηλωτών στο Σύνταγμα που εμφανίζουν τον αγκυλωτό σταυρό φτιαγμένο με τα κίτρινα αστέρια της Ε.Ε. στο μπλε φόντο της σημαίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Σήμερα πλέον ο αντιγερμανισμός φαίνεται στην ελληνική κοινωνία. Αγκαλιάζει όλα τα κοινωνικά στρώματα και κυριαρχεί σε ανθρώπους κάθε πολιτικής και ιδεολογικής κατεύθυνσης. Εχει ήδη ξεπεράσει σε εύρος και ένταση τον παραδοσιακό αντιαμερικανισμό των Ελλήνων! Αντιστοίχως, το ίδιο έκδηλη είναι η περιφρόνηση και η οργή της μεγάλης πλειονότητας των Γερμανών εναντίον των Ελλήνων, οι οποίοι τους βρίζουν και τους θεωρούν «κατακτητές» της Ελλάδας αντί να είναι γεμάτοι ευγνωμοσύνη προς τη Γερμανία που έσωσε τη χώρα μας από τη χρεοκοπία.

Οι άλλες φωνές
Υπάρχουν όμως και οι άλλοι Γερμανοί πολιτικοί. Εκείνοι που πραγματικά θέλουν να βοηθηθεί από την Ε.Ε. η Ελλάδα, εκτιμώντας ότι αυτό επιτάσσουν και τα συμφέροντα της Γερμανίας, αλλά και εκείνα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δεν αναφερόμαστε μόνο στην καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ ή στο Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, οι οποίοι ως εκ της θέσεώς τους από καιρό σε καιρό λένε υποκριτικά και καμιά καλή κουβέντα για τη δυνατότητα της Ελλάδας να ανακάμψει οικονομικά.

Είναι σίγουρα παρηγορητικό να βλέπει κανείς π.χ. τον ηγέτη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD) Ζίγκμαρ Γκάμπριελ να δηλώνει στην εβδομαδιαία σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα Die Zeit: «Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι στην Ελλάδα δεν είναι ένοχοι για την αθλιότητα». Ο σοσιαλδημοκράτης ηγέτης συνεχίζει: «Το πρόβλημα είναι ότι τώρα πρέπει να υποστούν τις συνέπειες της κρίσης άνθρωποι που δεν είναι υπεύθυνοι γι' αυτήν. Είναι δύσκολο για μας ακόμη και να φανταστούμε τι βάρος πρέπει να σηκώσουν η ελληνική κυβέρνηση και οι Ελληνες», τονίζει. Ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ εξηγεί γιατί διαφωνεί ριζικά με την πολιτική της δεξιάς γερμανικής κυβέρνησης: «Η Μέρκελ ελπίζει ότι χώρες όπως η Ελλάδα θα σταθεροποιηθούν μόνο αν σφίξει αρκετά τις βίδες της λιτότητας για επαρκές χρονικό διάστημα. Εγώ πιστεύω ότι αυτή η πολιτική οδηγεί στην περαιτέρω αύξηση της ανεργίας και των αντιευρωπαϊκών αισθημάτων και ψήφων. Αυτός ο φαύλος κύκλος πρέπει να σπάσει. Χωρίς την ελπίδα ότι τα παιδιά μας θα ζήσουν καλύτερα, κανένα έργο δεν παράγεται και καμιά στράτευση δεν επιτυγχάνεται», υπογραμμίζει χωρίς περιστροφές.

Το μεγαλείο του Σμιτ
Εντελώς άλλης κουλτούρας, σε θετική κι αυτό για την Ελλάδα κατεύθυνση, είναι άρθρο του πρώην καγκελάριου της Δυτικής Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ στο φύλλο της Die Zeit που κυκλοφόρησε προχθές. Ο υπερ-ενενηντάχρονος πλέον πρώην καγκελάριος, ο οποίος διατηρεί πλήρη διαύγεια πνεύματος και είναι και εκδότης της εφημερίδας αυτής, ανήκει στη γενιά των πολιτικών που έχουν ζήσει το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το ναζισμό γι' αυτό και είναι αταλάντευτος σε θέματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Τάσσεται αναφανδόν υπέρ της βοήθειας προς την Ελλάδα.

«Η Ελλάδα πρέπει να βοηθηθεί δραστήρια. Αυτό ισχύει ακόμη και για την ακραία περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση θα δηλώσει αδυναμία αποπληρωμής των δανειστών της. Ακόμη και τότε -και κυρίως τότε!- θα είναι αποφασιστικό η Ευρώπη να θέσει πάλι σε κίνηση την ελληνική οικονομία», γράφει ο Χέλμουτ Σμιτ. Με την πείρα του πολιτικού ηγέτη που έχει επίγνωση του τι μπορεί να γίνει όταν κινητοποιούνται οι μάζες, ο Σμιτ εστιάζει αλλού την προσοχή του: στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των Ελλήνων στις πλατείες.

«Δώστε ελπίδα»
«Σε κάθε περίπτωση αυτό που προκαλεί ανησυχία σε όλες τις πλευρές είναι η βαθιά αναταραχή που επικρατεί στον ελληνικό πληθυσμό», επισημαίνει ο πρώην καγκελάριος και εφιστά την προσοχή όλων στο τι είδους πρόγραμμα πρέπει να καταρτίσουν. «Γι' αυτό η Ελλάδα -ακόμη και στην ακραία περίπτωση κρατικής χρεοκοπίας- χρειάζεται ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα, πέρα από την οικονομική βοήθεια. Αυτό το πρόγραμμα πρέπει να είναι προσανατολισμένο σε κατευθυντήριες ιδέες όπως απασχόληση, παραγωγικότητα και λαϊκά εισοδήματα», υπογραμμίζει.

«Το πρόγραμμα αυτό πρέπει να ανοίγει στους Ελληνες πολίτες μια προοπτική ευημερίας», τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση ο Χέλμουτ Σμιτ. Συγκινητικό πραγματικά είναι το κλείσιμο του άρθρου του. Αποπνέει βαθύ σεβασμό για την Ελλάδα και την προσφορά της στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. «Αυτές τις ημέρες που γίνεται διαρκώς λόγος για δισεκατομμύρια, πρέπει να παίξουν ρόλο και δυόμισι χιλιάδες χρόνια ιστορίας. Η Ελλάδα είναι η κοιτίδα της Δημοκρατίας -και της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Ένα πολύ μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού πολιτισμού βασίζεται στα έργα μεγάλων Ελλήνων. Χωρίς τον Ομηρο, χωρίς τον Ευριπίδη, χωρίς το Σοφοκλή -τι θα ήμασταν εμείς χωρίς αυτούς; Χωρίς το Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη; ΄Η χωρίς τον Περικλή; Κάποιες από τις σημερινές κορυφαίες δυνάμεις στην Αθήνα μπορεί να είναι διεφθαρμένες, αλλά οι πρόγονοί τους και η ιστορία τους αξίζουν σεβασμό. Οποιος έχει βιώσει μια φορά στη ζωή του το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο ή την Ακρόπολη, αυτό δεν θα το ξεχάσει ποτέ», γράφει.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
«Να πληρώσουμε!»

O σοσιαλδημοκράτης και τέως υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Πέερ Στάινμπρικ κάνει κι αυτός μια σοβαρή παρέμβαση στο θέμα, στην εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit: «Οι Ελληνες έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους ότι η κυβέρνησή τους και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν να τους προτείνουν εκτός από ένα πρόγραμμα λιτότητας και κάποια προοπτική», τονίζει ευθύς εξαρχής και προχωρεί στην ουσία:

«Χωρίς ελάφρυνση του χρέους, δεν θα μπορέσει η Ελλάδα να απελευθερωθεί από τις συμφορές της... Μια "ήπια" αναδιάρθρωση του χρέους μέσω της επιμήκυνσης της διάρκειάς του ή της μείωσης του επιτοκίου δίνει μόνο μια σύντομη ανάσα. Δεν πρόκειται πλέον για το "αν" θα γίνει μια πραγματική ελάφρυνση του χρέους, αλλά το "πώς"... Η Ελλάδα πρέπει να βοηθηθεί να βελτιώσει την οικονομική αποδοτικότητά της, ώστε να μπορέσει να μπει σε έναν σταθερό αναπτυξιακό δρόμο, να ελαττώσει τα τεράστια εμπορικά της ελλείμματα και να πετύχει κρατικά έσοδα που θα επαρκούν για την εξυπηρέτηση του χρέους», υποστηρίζει ο Πέερ Στάινμπρικ.

Ο τέως υπουργός των Σοσιαλδημοκρατών είναι σαφής απέναντι και στους συμπατριώτες του:

«Η σταθερότητα της Ευρωζώνης, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η Ευρώπη στον 21ο αιώνα ως περιοχή ειρήνης και ευημερίας πρέπει να έχει μεγάλη αξία σε μας τους Γερμανούς», υπογραμμίζει και προσθέτει: «Θα μας κοστίσει κάτι. Από τη στιγμή που σε είκοσι χρόνια προσφέραμε για τη γερμανική επανένωση, η οποία δεν θα υπήρχε χωρίς αυτή την Ευρώπη κάπου 2 τρισ. ευρώ, δεν αξίζει για μας η Ευρώπη ούτε καν το ένα εικοστό αυτού του ποσού κατανεμημένο σε αρκετά χρόνια;». Αξίζει τον κόπο να πληρώσουμε, λέει πολύ απλά ο Στάινμπρικ γιατί εμείς είμαστε οι μεγάλοι ωφελημένοι από την Ε.Ε.

ΟΛΙ ΡΕΝ

Χωρίς Μεσοπρόθεσμο, χρεοκοπία

Ο μόνος τρόπος για να αποφύγει η Ελλάδα την άμεση χρεοκοπία είναι η υπερψήφιση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος από την ελληνική βουλή, διεμήνυσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος, Όλι Ρεν.

«Μια σημαντική πρόκληση είναι να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή και να ενισχυθεί η πραγματική επιχειρηματικότητα», ανέφερε ο κ. Ρεν.

Παράλληλα, ο κ. Ρεν επέκρινε αυτούς που μιλούν για άλλες λύσεις, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχει "σχέδιο Β" για την Ελλάδα, και ζήτησε για άλλη μια φορά εθνική συναίνεση, προκειμένου η χώρα να επιτύχει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να επιστρέψει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

"Πιστεύω ότι οι εποικοδομητικές προτάσεις που έρχονται από διαφορετικές ομάδες της ελληνικής κοινωνίας πρέπει να εισακουστούν", είπε ο Ευρωπαίος Επίτροπος. "Είναι σημαντικό να χτίσουμε μια ευρύτερη κοινωνική συναίνεση και μια διακομματική συμφωνία για τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται, ώστε η Ελλάδα να επιστρέψει σε τροχιά ανάπτυξης".

Επίσης, ο Όλι Ρεν χαρακτήρισε την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής ως τη βασική πρόκληση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα αυτή τη στιγμή και εξέφρασε την στήριξή του στα σχέδια της κυβέρνησης για αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος.

"Μια σημαντική πρόκληση είναι να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή και να ενισχυθεί η πραγματική επιχειρηματικότητα", ανέφερε. "Για αυτό το λόγο, στηρίζω τον στόχο της κυβέρνησης να αναμορφώσει και να απλοποιήσει το φορολογικό σύστημα από το ερχόμενο φθινόπωρο".

Ο κ. Ρεν υποστήριξε ότι η φορολογική μεταρρύθμιση θα πρέπει να στοχεύει στην απλοποίηση του φορολογικού κώδικα, στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και στη μείωση των φορολογικών συντελεστών με έναν ουδέτερο δημοσιονομικά τρόπο.

Στο μεταξύ υπενθυμίζουμε ότι χθεσινό τηλεγράφημα του Reuters ανέφερε ότι οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξετάζουν "σχέδιο Β" για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης, στην περίπτωση που η ελληνική βουλή καταψηφίσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, μην επιτρέποντας στην Ελλάδα να λάβει την επόμενη δόση δανείου με χρήματα από Ε.Ε. και ΔΝΤ.

Σύμφωνα με το πρακτορείο, το οποίο επικαλείται ανώνυμες πηγές της ευρωζώνης, οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξετάζουν διάφορες εναλλακτικές, έχοντας ήδη απορρίψει τη χορήγηση ενδιάμεσου δανείου (bridge loan) για την κάλυψη των άμεσων αναγκών χρηματοδότησης της Ελλάδας.

Ο πιο πιθανός τρόπος θα ήταν η επιμήκυνση του δανείου, ανέφερε το Reuters επικαλούμενο ανώνυμο παράγοντα, χωρίς όμως να αναφέρονται περισσότερες λεπτομέρειες. "Το βρίσκω δύσκολο να μην βρεθεί τράπεζα ή οργανισμός που να μην ήταν πρόθυμος να διευκολύνει την Ελλάδα", ανέφερε μια πηγή στο πρακτορείο.

Financial Times: Με την στάση της η ΕΕ ισχυροποιεί τον Σαμαρά !!!

Κοινωνία & Πολιτισμός | 28.06.2011

Η διαχρονική αντιμετώπιση της φτώχειας στην Ευρώπη

Πίνακας του Άλμπρεχτ Βιλντ

«Η φτώχεια και οι προοπτικές της στην τέχνη και την κοινωνία» - μια μεγάλη έκθεση στο Τρίερ με 250 εκθέματα από την αιγυπτιακή και ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα μέχρι τον 21ο αιώνα για την φτώχεια στην Ευρώπη.

Οι άστεγοι που ψάχνουν τα σκουπίδια και οι χιλιάδες φτωχοί ‘συλλέκτες μπουκαλιών’ στη Γερμανία είναι μια συνηθισμένη εικόνα όχι μόνον στην μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης, αλλά σε όλες σχεδόν τις βιομηχανικές χώρες, ευρωπαϊκές και μη. Η φτώχεια σαν θέμα εξακολουθεί να είναι το ίδιο επίκαιρη, όπως ακριβώς και πριν από 3.000 χρόνια στην αρχαία Αίγυπτο, την αρχαία Ελλάδα ή τη Ρώμη.

Στο Τρίερ, στους αρχαίους Τρεβήρους, διοργανώθηκε έκθεση για τη φτώχεια και τις προοπτικές της στις αρχαίες και τις σύγχρονες κοινωνίες της Ευρώπης.

Η έκθεση διαρκεί μέχρι τα τέλη Ιουλίου και διοργανώθηκε από τα δύο μεγάλα μουσεία της πόλης: το Μουσείο της Ρηνανίας και το Δημοτικό Μουσείο του Αγίου Συμεών.

Η φτώχεια ως έκφραση αδύναμου χαρακτήρα

Ρωμαϊκό αγαλματίδιο: ανάπηρος παίχτης φλογέραςΤα αρχαία ασσυριακά, αιγυπτιακά, ελληνικά και ρωμαϊκά εκθέματα τεκμηριώνουν ότι η φτώχεια ήταν στην αρχαιότητα ειδεχθές φαινόμενο και κυρίως η τότε κοινωνία απέκλειε τις αντικειμενικές αιτίες της, πιστεύοντας πως ευθύνεται πλήρως ο φτωχός για την κατάστασή του.

Έτσι σε χιλιάδες αγαλματίδια και μικροαντικείμενα καθημερινής χρήσης αποτυπώνεται ο αποτροπιασμός της κοινωνίας γι’ αυτή την κατάσταση. Επίσης διαπιστώνουμε ότι στα εκθέματα διαπομπεύονται και γελοιοποιούνται ακόμη οι αντικειμενικές αιτίες της φτώχειας, όπως π.χ. η αναπηρία.

Οι φτωχοί λοιπόν στον αρχαίο κόσμο κατατάσσονταν στις περιθωριακές ομάδες, ήταν κοινωνικά απομονωμένοι και περιφρονημένοι. Ιδιαίτερης περιφρόνησης τύχαιναν οι περιθωριακές ομάδες που βυθίστηκαν στη φτώχεια λόγω εξάρτησης π.χ. από το αλκοόλ.

Αντιπροσωπευτικό αυτής της περίπτωσης είναι ένα αγαλματίδιο του 3^ου π.Χ. από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου που παριστάνει μία μεθυσμένη γυναίκα.

Ο Δρ. Φρανκ Ούνρου από το Μουσείο της Ρηνανίας στο Τρίερ υπογραμμίζει ότι το συγκεκριμένο αγαλματίδιο εξαίρει την πτυχή της εξάρτησης: «Το αγαλματίδιο παριστάνει μια μεθυσμένη γυναίκα που κρατά στο ένα της χέρι το άδειο κρασοκάνατο και έχει τα μάτια της γυρισμένα στον ουρανό σαν να θυμάται καλύτερες μέρες ή να ζητά έλεος. Δηλαδή πρόκειται για κάποιον που βρέθηκε στο δρόμο.»

Το στίγμα της φτώχειας και οι ξένοι

Πίετερ Μπρούγκελ - τα επτά έργα του ελέους (1616-1638) / Μουσείο ΟυλμΧαρακτηριστικό είναι εξάλλου το γεγονός ότι σε όλη την αρχαιότητα δεν υπάρχουν μεγάλα αγάλματα ή παραστάσεις φτώχειας ή περιθωριακών ομάδων, αλλά αγαλματίδια από ευτελές υλικό (κυρίως από πηλό) και μικρογραφίες.

Η Σόνια Μισφέλντ που κάνει τις ξεναγήσεις στα εκθέματα της νεότερης εποχής και συγκεκριμένα στη δεκαετία του 1920 υπογραμμίζει ότι τότε υπήρχαν γλυπτά και πίνακες με καταγγελτικό χαρακτήρα από καλλιτέχνες που ασκούσαν κοινωνική κριτική, όπως ο Μαξ Μπέκμαν, η Κέτε Κόλβιτς ή ο Έρνστ Μπάλαχ, αλλά παράλληλα υπάρχουν και εκείνα που στιγματίζουν ομάδες του πληθυσμού που είναι φτωχές: «Όπως π.χ. οι ξένοι εργάτες, και εκφράζουν την απέχθεια των περισσότερων κοινωνικών ομάδων προς αυτούς ή προς άλλες φτωχές ομάδες, αλλά ξένες προς τον ντόπιο πληθυσμό. Θέσεις και προκαταλήψεις που υπήρχαν πολλά χρόνια πριν. Χαρακτηριστικό είναι ένα έκθεμα του 17^ου αιώνα που προειδοποιεί για τα κακά που προκύπτουν από την έλευση των τσιγγάνων και αποτυπώνει την προκατάληψη απέναντί τους. Κανείς δεν ήθελε να έχει τσιγγάνους στην πόλη του.»

«Ουδέν νεότερο από την εποχή της Βαβυλώνας;» όπως δίδασκε στη δεκαετία του ’70 ο Γερμανός ιστορικός Γιόαχιμ Τσαν; Μάλλον ναι.

Η διαφορά έγκειται μόνον στο γεγονός ότι τώρα «η έκκληση για δικαιοσύνη, ελευθερία και αξιοπρέπεια έχει εξελιχθεί σε παγκόσμια απαίτηση, που γιγαντώνεται καθημερινά» (Διεθνής Αμνηστία).

Gudrun Stegen / Βιβή Παπαναγιώτου

Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης

Επισκόπηση τύπου | 28.06.2011

"Ο αντιρρησίας" Αντώνης Σαμαράς

Αμείωτο το ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα ενόψει της ψηφοφορίας στην βουλή για το μεσοπρόθεσμο. Χαρακτηριστικοί και οι τίτλοι των εφημερίδων «Κρίσιμες ημέρες», «Φτωχή Ελλάδα - πλούσια Ελλάδα».

«Ο αντιρρησίας», είναι ο τίτλος σχολίου της Frankfurter Allgemeine Zeitung (του Μίχαελ Μάρτενς) για τον Αντώνη Σαμαρά.

Στο άρθρο αναφέρεται η πολιτική διαδρομή Σαμαρά με ιδιαίτερη μνεία στη διένεξη για την ονομασία της ΠΓΔΜ: «Ο Αντώνης Σαμαράς πυροδότησε όσο κανένας άλλος την εθνική υστερία…και το 1992, όταν ζήτησε το κλείσιμο των συνόρων προς την μικρή βαλκανική χώρα απεπέμφθη από τον τότε πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη».

Και η εφημερίδα καταλήγει: «(Ο Σαμαράς) λέει ότι δεν αντιτίθεται στην φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, ούτε στις ιδιωτικοποιήσεις, και υποστηρίζει τώρα ότι οι συνεχείς φορολογικές αυξήσεις οξύνουν περισσότερο την ύφεση.

Με τις θέσεις αυτές συμφωνούν και πολλοί ειδικοί, αλλά παρ’ όλα αυτά παραμένει η υποψία ότι γι’ αυτόν δεν μετράει η ουσία, αλλά επιδιώκει απλώς την εύνοια του εκλογικού σώματος στις επόμενες εκλογές.

Όμως με δεδομένα τα ελάχιστα περιθώρια ελιγμών που διαθέτει πια η Αθήνα, αναρωτιέται κανείς, εάν ο Σαμαράς επιθυμεί πραγματικά να κερδίσει τις εκλογές και αν ναι, γιατί;»

Απρόβλεπτη η αντίδραση του λαού

«Φτωχή Ελλάδα - πλούσια Ελλάδα», είναι ο σημερινός τίτλος ρεπορτάζ της λαϊκής εφημερίδας Bild, στο οποίο αποτυπώνεται η κατάσταση στην Αθήνα: «Ενώ στην πλατεία Συντάγματος όλο και περισσότεροι άνθρωποι κάνουν λόγο για εξέγερση, οι πλούσιοι απολαμβάνουν τα αγαθά τους και μεταφέρουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό.»

«Η Ελλάδα είναι διχασμένη. Από τη μια οι αγανακτισμένοι, οι συνταξιούχοι και οι άνεργοι, από την άλλη οι Έλληνες που έχουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Οι περισσότεροι από αυτούς τα έχουν καταθέσει στο Λονδίνο, την Ελβετία και την Κύπρο.

Οι Έλληνες που διαδηλώνουν στην πλατεία Συντάγματος δεν ξέρουν τι να πουν για τα ποσά που ακούνε (ότι μεταφέρονται στο εξωτερικό). Πολλοί από αυτούς δεν έχουν να χάσουν τίποτε, γιατί τα έχουν χάσει ήδη όλα.»

«Οι Έλληνες δεν πιστεύουν πια ότι θα βγουν από την κρίση (με τα μέτρα που λαμβάνονται) και γι’ αυτό προχωρούν σε γενική απεργία.

Ο Γ. Παπανδρέου μπορεί αντίθετα να ελπίζει στην ψήφιση του μεσοπρόθεσμου. Συντηρητικοί βουλευτές ανακοίνωσαν σήμερα ότι θα το ψηφίσουν.

Εντελώς αστάθμητη είναι η αντίδραση του ελληνικού λαού.

Ειδικοί εκτιμούν ότι η κατάσταση είναι γενικά απρόβλεπτη και πως συσσωρεύεται όλο και περισσότερη οργή (στο λαό).»

«Κρίσιμες μέρες για τον Γιώργο Παπανδρέου», είναι το τίτλος ρεπορτάζ του Γκερντ Χέλερ στην Tagesspiegel του Βερολίνου.

«Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου περιμένει πάρα πολλά από τον λαό του και χρειάζεται την κοινοβουλευτική πλειοψηφία….Αυτή τη φορά δεν διακυβεύεται η σταθερότητα της κυβέρνησης, αλλά το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων.»

«Τόσο οι περικοπές, όσο και οι σχεδιαζόμενες ιδιωτικοποιήσεις είναι αμφισβητούμενες. Αλλά οι μισθοί των κρατικών υπαλλήλων ξεπερνούν εν μέρει κατά τρεις φορές τους μισθούς στην ελεύθερη οικονομία. Παράλληλα υπάρχουν παράδοξα επιδόματα όπως π.χ. επίδομα έγκαιρης εμφάνισης στη δουλειά ή επίδομα πλυσίματος χεριών.

Τα συνδικάτα φοβούνται μήπως χάσουν τα μέλη τους αυτά τα προνόμια.

Οι υπάλληλοι της ΔΕΗ απεργούν ήδη εδώ και πάνω από μία εβδομάδα. Σήμερα Τρίτη και αύριο Τετάρτη οι συνδικαλιστικές ομοσπονδίες κάλεσαν σε διήμερη γενική απεργία.»

Κάτι μάθαμε από την κρίση του ευρώ

«Το ευρώ δεν χάθηκε ακόμη», γράφει η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt (του Φρανκ Βίμπε) χαιρετίζοντας τις χθεσινές προτάσεις της Γαλλίας για την συμμετοχή των τραπεζών στο δεύτερο πακέτο στήριξης της Ελλάδας: «Η κρίση είναι και διαδικασία μάθησης. Ορισμένες χώρες αντελήφθησαν ότι πρέπει να ελέγξουν πιο αποτελεσματικά την χρηματοπιστωτική τους πολιτική.

Άλλες, όπως η Γερμανία, κατάλαβαν ότι επειδή έχουν ισχυρές οικονομίες οφείλουν να αναλαμβάνουν και μεγαλύτερες ευθύνες. Ευελπιστούμε ότι όλες οι χώρες κάτι έμαθαν από τη διαχείριση των κρίσεων.»

«Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να αποδεχθούμε την πτώση του ευρώ. Έστω και αν οι συμβιβασμοί για να διασωθεί δεν είναι οι καλύτεροι.»

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης

INTERNATIONAL RELATIONS | 28.06.2011

Merkel poised for high-level trade talks with China

German Chancellor Angela Merkel shakes hand with China's prime minister Wen Jiabao during the UN Climate Summit in

Germany and China enjoy close economic ties

German Chancellor Angela Merkel is gearing up for high-level talks with Chinese Premier Wen Jiabao, who arrived in Berlin Monday evening. Among the topics will be the crisis which has hit the eurozone.

Chinese Premier Wen Jiabao is due to meet with German Chancellor Angela Merkel on Tuesday for high-level talks at which bilateral trade and the euro currency crisis are expected to be top of the agenda.

Merkel received the premier at a villa just south of the German capital on Monday evening. Wen was accompanied by an entourage of key ministers expected to take part in a joint Chinese-German cabinet sitting.

Wen arrived in Germany, the third and final leg of his European tour, after securing trade deals worth almost 1.6 billion euros with British Prime Minister David Cameron earlier Monday.

Before his trip to Europe began last week, Wen explained to his government that solving Europe's debt crisis would be of great interest to China.

Hong Lei of the Chinese Foreign Office stated that "China is ready to help European countries now and in the future." He explained further that some measures to boost economic cooperation have already been taken; for example, China has started buying EU bonds.

Strengthening the markets?

The Sino-German relationship froze over after Merkel received the Dalai Lama in Berlin

Relations with China suffered after Merkel received the Dalai LamaEurope's debt crisis could become top priority on Wen's agenda during his visit to Berlin. Eberhard Sandschneider of the German Council on Foreign Relations (DGAP) believes stabilizing the euro is very important, both for Germany and for China "but China is not likely to save Greece and the euro right away."

Sandschneider says national debt is not a bilateral topic, but a multilateral one and that China must therefore commence talks with the European Union.

China's foreign exchange reserves of over $3 billion (around 2.1 billion euros) are the largest in the world. One fourth of these are in euros. According to official Chinese statements, China has already bought up debt from euro countries for billions of dollars since April alone.

Gu Xuewu, a political scientist at Bonn University, believes Wen's visit will have more of a suggestive meaning. He says it might have a positive effect on the markets as long as "the euro crisis does not get any worse." The visit could also set a precedent, considering that not only the World Bank and the IMF, but also a booming economy like China is interested in helping Europe out of its crisis.

Helping the eurozone out of its crisis is in China's interestAnother tile in the mosaic

Thirteen Chinese ministers are accompanying Wen Jiabao for the first round of German-Chinese government consultations in Berlin. For China, this is a completely new form of cooperation.

Sandschneider believes the summit is more a demonstration of how much the two countries mean to each other. "Cooperation between Germany and China is already extremely high. So it is really just adding another tile to the Sino-German mosaic of friendship," said Sandschneider.

He believes this new form of cooperation is an example of how important international cooperation can be in times of hardship.

Human rights as a compulsory exercise

The big challenge for the German-Chinese friendship began when German Chancellor Angela Merkel received the Dalai Lama in September 2007. Beijing interpreted it as an insult and said Germany was "interfering with its domestic affairs."

Activist artist Ai Weiwei was released just days before Wen Jiabao's visit to Europe

The visit by the Tibetan leader led to a number of official talks between Germany and China being cancelled or postponed. The bilateral relationship recovered slowly; during a tour of the Terracotta Army in Xi'an in 2010, it seemed as though harmony between Merkel and Wen had been restored.

But Merkel still takes every opportunity she gets to talk to the Chinese government about human rights. Though the Chinese have always patiently listened to her, it has never seemed to have any effect.

Human rights are integral to Germany's domestic politics - that is something that China has gotten used to by now, says Gu. "Beijing has realized that domestic politics play a role in why Western leaders push the topic with China. They don't necessarily want to force China to change." He points out that it has become somewhat of a pattern - if there are talks about economic cooperation, the issue of human rights also has to be raised.

Whether or not such talks will have any effect is not certain. Two days before Wen's departure, the Chinese artist and dissident Ai Weiwei was released after having been detained since the beginning of April.

Not all, but some experts have interpreted Ai's release as China taking a step towards the Europeans. Jean-Pierre Cabestan of Hong Kong's Baptist University told the German press agency dpa that the timing surely has something to do with Wen's visit to Germany. But that "there is much more behind Ai's release than Wen’s trip to Europe."

Author: Cao Haiye / sb, Darren Mara
Editor: Martin Kuebler

Επιλογές