Saturday, February 20, 2010
sxolio
«Το ΠΑΣΟΚ ήδη πάσχει από το “Σύνδρομο του Τιτανικού”»
Το άρθρο έχει συνταχθεί την Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου, 2010 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια σε αυτό το άρθρο μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.
ΒΙΚΥ ΣΑΜΑΡΑ
Υψηλοί τόνοι κατά του ΠΑΣΟΚ για τους ατυχείς κυβερνητικούς χειρισμούς στην οικονομία, τη διχαστική στο εσωτερικό και δυσφημιστική στο εξωτερικό λογική των εξεταστικών και τις δηλώσεις περί απώλειας της εθνικής κυριαρχίας κυριάρχησαν στην ομιλία του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά κατά τη χθεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έδωσε παράλληλα το στίγμα της υπεύθυνης στάσης της Ν.Δ. όσον αφορά στην εθνική προσπάθεια για την οικονομία και την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, δηλώνοντας ότι η Ρηγίλλης δεν θα κάνει ούτε καταστροφική ούτε παθητική, αλλά ριζοσπαστική αντιπολίτευση.
«Το ΠΑΣΟΚ ήδη πάσχει από το “Σύνδρομο του Τιτανικού”. Δεν πιστεύει σε τίποτε. Και δεν το πιστεύουν πια, ό,τι κι αν πει…», σχολίασε καυστικά ο κ. Σαμαράς. Κατηγόρησε δε την κυβέρνηση ότι με τις εξεταστικές επιτροπές μετατρέπει μια συγκυρία όπου επιβάλλεται η μεγαλύτερη ενότητα σε περίοδο έντονων παραταξιακών συγκρούσεων, ενώ με άστοχες πρωτοβουλίες, όπως το νομοσχέδιο για τη χορήγηση ιθαγένειας, πυροδοτεί έκρηξη μέσα στην Ελλάδα. Επανέλαβε ότι, επειδή η τωρινή κατάσταση της οικονομίας και η δημουργική λογιστική δεν είναι υπόθεση της τελευταίας διακυβέρνησης, η Ν.Δ. συμφωνεί σε εξεταστική, αλλά από το 1981, γιατί από τότε άρχισε η διόγκωση του χρέους.
«Αλλά, προς Θεού, όχι να βγάλουμε τα μάτια μας εμείς οι ίδιοι, με την εξεταστική για την οικονομία! Όχι εμείς να δώσουμε επιχειρήματα σε όσους καραδοκούν να πλήξουν κι άλλο την αξιοπιστία της Ελλάδας», πρόσθεσε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας τον κίνδυνο μέσα από τον ολισθηρό δρόμο της εξεταστικής για την οικονομία η χώρα να συρθεί σε άλλες λύσεις, εξω-ευρωπαϊκές.
«Γιατί μη γελιέστε. Όλα αυτά μας ωθούν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Κι αυτό δεν είναι μόνο επικίνδυνο για την Ελλάδα. Είναι και επιζήμιο για την Ευρώπη», τόνισε, σχολιάζοντας ότι γι’ αυτό η αναγγελία εξεταστικής δεν προκάλεσε αμηχανία στη Ν.Δ., αλλά εξέγερση στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Όσον αφορά δε την αντιπολιτευτική στάση της Ν.Δ. και το ζήτημα της συναίνεσης, ξεκαθάρισε ότι «άλλο συναίνεση ευθύνης και άλλο συμπόρευση στο σφάλμα, άλλο υπευθυνότητα πολιτικής και άλλο συνυπευθυνότητα στη λάθος πορεία. Κάνουμε ό,τι είναι καλό για την πατρίδα μας, αλλά δεν συγκυβερνούμε».
Ο κ. Σαμαράς άσκησε επίσης κριτική στον τρόπο με τον οποίο εντάχθηκε η χώρα στην ΟΝΕ, εξηγώντας ότι η κατάρρευση της ελληνικής ανταγωνιστικότητας συντελέσθηκε την τελευταία δεκαπενταετία κυρίως με την ένταξη στο ευρώ, λόγω των όρων με τους οποίους μπήκε στο κοινό νόμισμα τότε η Ελλάδα, καθώς και γιατί στη συνέχεια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ δεν έκαναν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αλλά άρχισαν να «μαγειρεύουν τα νούμερα», όταν «δεν τους έβγαιναν». Επισήμανε πάντως ότι υπήρξαν δομικά προβλήματα, που ώθησαν πολλές ευρωπαϊκές χώρες στη «δημιουργική λογιστική».
Επίθεση στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου εξαπέλυσε ο κ. Σαμαράς και για τις δηλώσεις του περί απώλειας μέρους της εθνικής κυριαρχίας.
«Πολλές χώρες έφτασαν σε σημείο αντίστοιχο με αυτό της Ελλάδας ή και χειρότερο. Καμία, ποτέ, δεν διακήρυξε ότι… έχασε μέρος της εθνικής κυριαρχίας», επισήμανε ο πρόεδρος της Ν.Δ.
«Καταρρίψτε το τείχος πυροπροστασίας»The New York TimesΝα τι συμβαίνει όταν μια επιχείρηση, η οποία συνδέεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν, απειλείται με κυρώσεις. Ενας εκπρόσωπος των Φρουρών βρίσκει έναν δικηγόρο στο Ντουμπάι και λέει: «Κοιτάξτε, είμαι σ’ αυτόν τον ηλίθιο κατάλογο του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών. Σας δίνω 10%. Βοηθήστε με να στήσω μια εταιρεία-κέλυφος στο Ντουμπάι ή τη Μαλαισία».Η μαύρη λίστα του υπουργείου είναι εύκολο να βρεθεί (www.ustreas.gov/offices/enforcement/ofac/sdn/.) Οι μεγιστάνες των Φρουρών στην Τεχεράνη το ξέρουν αυτό. Απαξ και αποκτήσουν μια νέα εταιρεία-κέλυφος, κατατροπώνουν τη λίστα. Το Ιράν έχει ζήσει με κυρώσεις για πολύ καιρό· το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι πολύ ανεπτυγμένο. Το 20% του ΑΕΠ του Ντουμπάι είναι συνδεδεμένο με το ιρανικό εμπόριο. Δεν είναι εύκολο να διαταραχθούν αυτές οι συναλλαγές. Η ιρανική οικονομία, ακόμη και σε κρίση, είναι πολύ μεγάλη, πολύπτυχη και πολύ εξελιγμένη. Της Βόρειας Κορέας δεν είναι.Ωστόσο, χάρη στον συνεχιζόμενο πυρηνικό εθνικισμό του Ιράν, οι ΗΠΑ είναι αναγκασμένες να απευθύνουν νέες προειδοποιήσεις για κυρώσεις. Υποπτεύομαι ότι η Κίνα, αντίθετη στις συνωμοσίες απομόνωσης, θα απόσχει από έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων στον ΟΗΕ για το θέμα. Οι κυρώσεις θα επιβληθούν, θα ικανοποιήσουν τους σκληροπυρηνικούς του Κογκρέσου και δεν θα αλλάξουν τίποτα. Θα μπορούσε, όμως, να υπάρξει μια πιο εύστοχη προσέγγιση του ζητήματος του Ιράν: Αντί να εμποδίσετε το εμπόριο, ανοίξτε το. Στις 15 Δεκεμβρίου, ο Ρίτσαρντ Βέρμα, στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, έγραψε επιστολή στον πρόεδρο της Επιτροπής Ενόπλων Υπηρεσιών της Γερουσίας, κ. Λέβιν, πληροφορώντας τον ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ζήτησε από το υπουργείο Οικονομικών να άρει ορισμένες κυρώσεις κατά του Ιράν, που σχετίζονται με την εξαγωγή τεχνολογίας. Αυτό ήταν έξυπνο πράγματι. Υπάρχει τρόπος να δοθεί ώθηση στην αξιοσημείωτη αντιπολίτευση του Ιράν, όπως και να αποδυναμωθούν τα οχυρά των Φρουρών στην κοινωνία και την οικονομία. Και τι έκανε το υπουργείο Οικονομικών τους δύο τελευταίους μήνες; Τίποτα. Παραμένει παράνομο για τη Microsoft να στέλνει MSN στο Ιράν. Οι Ιρανοί είναι πολυμήχανοι. Με κάρτες SIM, «κλειδωμένα» φωτογραφικά αρχεία και άλλα παρόμοια, μπορούν να εισάγουν λογισμικό Haystack στη χώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πυροβολούν τα ίδια τους τα πόδια καθιστώντας όλα αυτά παράνομα. Η ομιλία της Χίλαρι Κλίντον για ένα ανοιχτό Ιντερνετ ήταν καλή, αλλά ήταν απλά μια ομιλία. Οι κυρώσεις είναι ένα ανακουφιστικό αδιέξοδο. «Καταρρίψτε αυτό το Τείχος», ήταν η κραυγή του 20ού αιώνα. Εδωσε τη θέση της στο σύνθημα του 21ου αιώνα: «Καταρρίψτε αυτό το τείχος πυροπροστασίας». Αυτό -και όχι οι κυρώσεις- είναι που φοβούνται οι Φρουροί πιο πολύ απ’ όλα· αυτό, και όχι οι κυρώσεις, θα έπρεπε να είναι η προτεραιότητα του Ομπάμα.[Photo]kathimerini
Friday, February 19, 2010
N.Y Τimes: «Η Ευρώπη δεν θα πρέπει να βιαστεί να υπαγορεύσει σκληρά πρόσθετα μέτρα στην Ελλάδα»[Photo] Απαιτούνται «βαθιές και βιώσιμες οικονομικές μεταρρυθμίσεις» και όχι «ξαφνικός δημοσιονομικός στραγγαλισμός» .«Αν οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι της ελληνικής κυβέρνησης δεν επιτευχθούν πλήρως τον επόμενο μήνα, η Ευρώπη δεν θα πρέπει να βιαστεί να υπαγορεύσει σκληρά πρόσθετα μέτρα» γράφουν σε κύριο άρθρο τους οι Τimes της Νέας Υόρκης και προσθέτουν ότι «η Αθήνα χρειάζεται βαθιές και βιώσιμες οικονομικές μεταρρυθμίσεις και όχι ξαφνικό δημοσιονομικό στραγγαλισμό».Στο άρθρο υπό τον τίτλο «Η Ελλάδα επανακάμπτει», οι Times της Νέας Υόρκης τονίζουν ότι «μετά από εβδομάδες άρνησης, η Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισε να ασχολείται με την κρίση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας και τους κινδύνους που εγκυμονεί για τα άλλα 15 κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ» σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα και προσθέτει: «Η Ευρώπη μπορεί να ζητήσει σκληρότερα μέτρα, αλλά θα πρέπει επίσης να επιδείξει επαγρύπνηση και υπομονή. Όσο η Αθήνα εφαρμόζει ένα αξιόπιστο πρόγραμμα λιτότητας, τα πλουσιότερα μέλη της ζώνης του ευρώ θα πρέπει να είναι έτοιμα να εγγυηθούν για τα ελληνικά ομόλογα».«Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου κληρονόμησε αυτή την κρίση του χρέους, καθώς τα προηγούμενα πέντε χρόνια η συντηρητική κυβέρνηση επέκτεινε με ριψοκίνδυνο τρόπο τις δημόσιες δαπάνες. Το γεγονός αυτό μπορεί να διατήρησε σε χαμηλά επίπεδα την ανεργία, αλλά κατέστρεψε τα δημόσια οικονομικά, με αποτέλεσμα η Αθήνα να αναγκάζεται να δανείζεται όλο και περισσότερο για να πληρώσει το αυξανόμενο κόστος των μισθών και των συντάξεων».«Η κοινή γνώμη», γράφουν οι Τimes, «έχει σε μεγάλο βαθμό συμπαραταχθεί με τον κ. Παπανδρέου καθώς αυτός ζητεί θυσίες. Σε αντάλλαγμα, θα πρέπει βέβαια να αποδείξει ότι τα επώδυνα μέτρα θα μοιραστούν δίκαια».Οι Times της Νέας Υόρκης ότι πρώτος στόχος πρέπει να είναι η μείωση των κυβερνητικών δαπανών,οι φορολογικές αρχές να πατάξουν την φοροδιαφυγή, να απελευθερωθεί η αγορά εργασίας και να αρθούν άσκοπες ρυθμίσεις που παρεμποδίζουν την ιδιωτική επιχειρηματικότητα.«Οι Βρυξέλλες είναι σωστό να ενισχύσουν το σύστημα εποπτείας και να επιμένουν ώστε η Αθήνα να εφαρμόσει τις υποσχέσεις της. Αλλά το πόσο γρήγορα θα περιοριστούν τα ελλείμματα δεν εξαρτάται μόνο από την καλή πίστη της κυβέρνησης, αλλά από τις επιδόσεις της οικονομίας. Αν οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι δεν επιτευχθούν πλήρως τον επόμενο μήνα, η Ευρώπη δεν θα πρέπει να βιαστεί να υπαγορεύσει σκληρά πρόσθετα μέτρα» σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα και καταλήγει: «Η συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας με πολύ σκληρό τρόπο και πολύ γρήγορα θα ήταν αντιπαραγωγική και θα στερούσε τα φορολογικά έσοδα που απαιτούνται για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας. Για να αρχίσει και πάλι η Αθήνα να ορθοποδεί, έχει ανάγκη από βαθιές και βιώσιμες οικονομικές μεταρρυθμίσεις και όχι από έναν ξαφνικό δημοσιονομικό στραγγαλισμό».www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Thursday, February 18, 2010
politismos
Πολιτισμός | 16.02.2010
Στη Berlinale η διάλυση της οικογένειας
Την περασμένη Κυριακή μια ασυνήθιστη ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στη Berlinale. Πρόκειται για το φιλμ Κομμώτρια της Ντόρις Dörrie, για μια άνεργη και χοντρή γυναίκα που κάνει τα παν γα να φέρει βόλτα τη ζωή της. Στη Berlinale το φιλμ ξεχώρισε όχι γιατί ήταν μακριά από τη πραγματικότητα, αλλά για το χιουμοριστικό τρόπο παρουσίασης της ιστορίας. Κατά τ΄ άλλα στο Διεθνές φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Βερολίνο δεν υπάρχουν πολλοί λόγοι για να γελάσει κανείς. Ας πάρουμε για παράδειγμα την έννοια της οικογένειας, που σε αυτή την Berlinale, καταστρέφεται, μυρίζει αλκοόλ και βάφεται στο αίμα.
Η δυσλειτουργία της οικογένειας…
"Η δυσλειτουργία της οικογένειας είναι δεδομένη για το κινηματογράφο". Ο Βίλνατ ΣπεκΣτην αυστραλιανή ταινία Red Hill, ένας νεαρός αστυνομικός με την έγκυο γυναίκα του πηγαίνουν σε ένα μικρό χωριό για να ζήσουν ήσυχη και ειρηνική οικογενειακή ζωή, αλλά αυτή η ελπίδα πνίγεται στο αίμα. Το ισραηλινό ντοκιμαντέρ BlackPus παρουσιάζει δύο νεαρές γυναίκες, που δραπετεύουν από μια άκρως συντηρητική εβραϊκή κοινότητα και αποκληρώνονται από την οικογένειά τους. ΄Η πάλι η ταινία Por tu culpa, γιατί φταις εσύ, για μια ανύπαντρη μητέρα, δύο γιούς και έναν βαρύ τραυματισμό.
«Η δυσλειτουργία της οικογένειας δεν είναι το ζητούμενο για ένα φιλμ, αλλά τίθεται ως κάτι δεδομένο», λέει ο Βίλαντ Σπεκ, επικεφαλής του τμήματος Πανόραμα του Φεστιβάλ. «Το θέμα είναι πώς διαχειρίζεται κανείς αυτή τη δυσλειτουργία. Γι αυτό νομίζω ότι η ματιά προς την οικογένεια ανοίγει παράλληλα και τη ματιά στις συνθήκες της πολιτικής, κάτι που είναι φέτος και το άλλο μεγάλο θέμα».
Ένα άλλο παράδειγμα δίνει η ταινία το «Ρόδο του Καβασάκι» του πιο σημαντικού σκηνοθέτη της νέας γενιάς στη Τσεχία Γιαν Χρέμπεκ. Στη ζωή του γιατρού και αντικαθεστωτικού Πολ υπάρχει μια σκοτεινή πτυχή. Τα δεκαετία του '70 ο Πολ ήταν πληροφοριοδότης των τσεχικών μυστικών υπηρεσιών. Πρόδωσε τον φίλο του και τον ανάγκασε να μεταναστεύσει σε άλλη χώρα. Στη συνέχεια παντρεύτηκε την αγαπημένη του φίλου του και μεγάλωσε το παιδί του σαν δικό του. Ένα αξιόλογο φιλμ, στο οποίο ο σκηνοθέτης αντιπαρατίθεται με έννοιες όπως ενοχή, συγχώρηση και ευθύνη.
…και η οικογένεια ελέω παράδοσης
"Η Ξένη" ή όταν η παράδοση είναι πιο ισχυρή από την ευτυχίαΗ υπόθεση μιας άλλης ταινίας, της «Ξένης» μας είναι γνωστή λίγο-πολύ. Πρόκειται για την ιστορία της Ουμάι, παντρεμένης στην Κωνσταντινούπολη με παιδί και έναν σύζυγο που τη χτυπά και την κακοποιεί. Η Ουμάι καταφεύγει στην οικογένειά της στο Βερολίνο για να συνειδητοποιήσει ότι οι παραδόσεις είναι πιο ισχυρές, ότι η τιμή της οικογένειας είναι πιο σημαντική από την ευτυχία και την αυτοδιάθεση της κόρης.
«Κοιμηθήκαμε τον ύπνο του δικαίου σε ότι αφορά την ενσωμάτωση», λέει η πρωταγωνίστρια Ζιμπέλ Κεκίλι για τον τρόπο ζωής των συμπατριωτών της στη Γερμανία. «Και τώρα ζούμε παράλληλα, όχι μαζί ο ένας με τον άλλο».
Η Ουμάι προσπαθεί μαζί με το γιό της να χτίσει μια νέα ζωή στη Γερμανία, αλλά δεν θέλει να διακόψει τους δεσμούς με την οικογένειά της. Αυτή η αδιάκοπη επιθυμία για αναγνώριση, αγάπη και συμφιλίωση είναι που προκαλεί και την πραγματική ευτυχία.
«Λίγα έχουν γίνει για το φόνο τιμής», λέει η Ζιμπέλ Κεκίλι. «Αλλά και λίγα προς την κατεύθυνση κατανόησης και των δύο πλευρών. Αυτό για μένα προσωπικά ήταν πολύ σημαντικό».
Ο κινηματογράφος βάζει το δάχτυλο στις πληγές, ανοιχτές και κλειστές. Καμιά φορά προδίδεται και αφήνει να υπερίπταται η ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο. ΄Η για ένα λιγότερο δυστυχισμένο κόσμο. Όπως στο φιλμ La Bocca del Lupo, που παρουσιάζει τον έρωτα ενός τρανσεέξουαλ με ένα μουστακαλή αλήτη, τον Εντζο. Ζουν στο λιμάνι της Γένοβας, δεν έχουν παιδιά - πώς άλλωστε -, αλλά αισθάνονται δεμένοι με όλους τους τραβεστί και πότες της γειτονιάς. Μια ωραία οικογένεια. Κατά μία έννοια τουλάχιστον.
Silke Bartlick/Ειρήνη Αναστασοπούλου
Επιμέλεια σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης
πισκόπηση τύπου | 18.02.2010
"H ελληνική κρίση δεν είναι απλώς ένα ‘ατύχημα’ οικονομικής πολιτικής"
Με τίτλο «Η ελληνική τραγωδία» και υπότιτλο: «Η ΕΕ πρέπει να ξαναδημιουργηθεί: πρέπει να θυσιάσει ή το ευρώ ή την εθνική κυριαρχία εν ονόματι της οικονομικής πολιτικής», η γερμανική εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit σχολιάζει στην πρώτη σελίδα το δίλημμα της ΕΕ και την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα:
«Η ελληνική κρίση είναι κάτι παραπάνω από ένα ‘ατύχημα’ οικονομικής πολιτικής. Αυτό που ζούμε σήμερα ξεπερνάει την απλή διαχείριση μιας οικονομικής κρίσης. Στην πραγματικότητα όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, και η γερμανική, βρίσκονται ενώπιον μιας παρόμοιας πρόκλησης με εκείνη της διάσωσης των τραπεζών το 2008: Τότε η καγκελάριος με τον υπουργό Οικονομικών εγγυήθηκαν ότι θα κάνουν τα πάντα για να προστατεύσουν τα χρήματα των πολιτών. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και σήμερα: όποιος στηρίξει την Ελλάδα και εμποδίσει την επόμενη κρατική χρεοκοπία, πρέπει να αλλάξει τους βασικούς κανόνες της ΟΝΕ. Η Ευρώπη είναι αναγκασμένη να ξαναδημιουργηθεί.»
Η εφημερίδα αναφέρει ότι και η Ισπανία και η Ιρλανδία και η Πορτογαλία έχουν τις ίδιες ανάγκες, τα ίδια προβλήματα με την Ελλάδα και ότι οι λαοί τους «απόλαυσαν επίσης υψηλότερο βιοτικό επίπεδο», όπως ο ελληνικός λαός, «από εκείνο που τους επέτρεπαν οι πραγματικές οικονομικές τους επιδόσεις….Τα χρόνια των παχειών αγελάδων που δημιουργούσαν την αυταπάτη μιας οικονομικής σταθερότητας πέρασαν.»
Το σχόλιο επισημαίνει ότι η σημερινή κατάσταση είναι συνέπεια της συνύπαρξης στην ΟΝΕ κρατών με οικονομίες διαφορετικών ταχυτήτων, γι’ αυτό τώρα πια η ΕΕ πρέπει να δώσει άμεσα λύση στο δίλημμα: «ή θυσιάζει την εθνική κυριαρχία για να διατηρήσει το ευρώ ή θυσιάζει το ευρώ και συρρικνώνει την ΟΝΕ σε ένα σκληρό πυρήνα πέντε ή έξι κρατών-μελών, που διαθέτουν παρόμοιες οικονομίες. Το πρώτο θα ήταν ιδιαίτερα επώδυνο, το δεύτερο όμως θα ήταν μια καταστροφή.»
Όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά
Στην ίδια εφημερίδα, Die Zeit, σε αναλυτικό ρεπορτάζ αναφέρεται ξανά το δίλημμα που αντιμετωπίζει τώρα η ΕΕ και η ΟΝΕ: «Από τη στιγμή που η καγκελάριος υποσχέθηκε αλληλεγγύη στους Έλληνες το Σύμφωνο Σταθερότητας έχει ήδη ξεπεραστεί. Τώρα Βερολίνο, Βρυξέλλες και Παρίσι αναζητούν μια νέα βάση για την ΟΝΕ και τρόπους βοήθειας προς την Ελλάδα.»
«Διότι πρόκειται για ένα κλασικό δίλημμα: εάν η ευρωζώνη αρνηθεί τη βοήθεια προς τους Έλληνες, διακυβεύει την ύπαρξή της. Εάν στηρίξουν την Ελλάδα, τότε παραβιάζουν το πνεύμα των ευρωπαϊκών συνθηκών. Επειδή όμως η καγκελάριος Μέρκελ διακρίνεται όντως για τον πραγματισμό της, αποφάσισε το δεύτερο. Έτσι οι ειδικοί αναζητούν φόρμουλες για διμερείς ή ευρωπαϊκές εγγυήσεις για τα κρατικά ομόλογα ή ακόμη και παραχώρηση έκτακτου δανείου.»
Τα μέτρα της ΕΕ στην Ελλάδα δεν ενισχύουν τη δημοκρατία
Στην εφημερίδα Frankfurter Rundschau με τίτλο «ΟΝΕ ή δημοκρατία» δημοσιεύεται ανάλυση του οικονομολόγου και ομότιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου της Φραγκφούρτης Βίλχελμ Χάνκελ. Για τον Γερμανό οικονομολόγο ‘λυδία λίθος’ αυτή τη στιγμή είναι η διατήρηση της δημοκρατίας και όχι η διατήρηση της ευρωζώνης ως έχει:
«Ποιος πιστεύει σοβαρά ότι μπορεί να διατηρήσει τους δημοκρατικούς θεσμούς, εάν επιβάλει στοπ στις μισθολογικές αυξήσεις, περικόψει ουσιαστικά τις κοινωνικές παροχές και αυξήσει δραστικά τους φόρους, χωρίς να βγουν στο δρόμο οι πολίτες; Και μόνον η εξαγγελία τέτοιων δραστικών μέτρων μπορεί να οδηγήσει τους πολίτες σε κινητοποιήσεις μέχρι και σε γενική απεργία. Το χειρότερο όμως είναι ότι οι ‘συμπαραστάτες’ της Ελλάδας από τις Βρυξέλλες αγνοούν πλήρως τις καταστροφικές επιπτώσεις των κυρώσεών τους στην οικονομική ανάπτυξη και τον προϋπολογισμό της χώρας.
Κανονικά θα έπρεπε να είναι σημαντικότερη για τις Βρυξέλλες και τους ευρωκράτες η διατήρηση της δημοκρατίας σήμερα στην Ελλάδα και αύριο σε άλλες χώρες με παρόμοια προβλήματα από τον αριθμό των χωρών - μελών της ΟΝΕ. Δηλαδή για να λυθεί με σύνεση το πρόβλημα της Ελλάδας και των άλλων χωρών που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, πρέπει οι χώρες αυτές να επιστρέψουν στο εθνικό τους νόμισμα….Ασφαλώς θα παραμείνουν στην ΕΕ, αλλά θα αλλάξουν θέση: από μέλη της ευρωζώνης θα γίνουν υποψήφια μέλη της και εκεί θα προετοιμαστούν για την επανένταξή τους στην ευρωζώνη.
Μόνον με μια συρρίκνωση στο σκληρό πυρήνα της η ευρωζώνη μπορεί να διατηρηθεί και να ξεπεράσει την κρίση. Διαφορετικά καταστρέφονται και τα δύο: και η δημοκρατία στην Ευρώπη και η ΟΝΕ.»
Μοναδική διέξοδος: αξιόπιστα σχέδια της ΕΕ
Τέλος η ελβετική εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung με τίτλο «Εκείνο που χρειάζεται το ευρώ είναι αξιόπιστα σχέδια διεξόδου από την κρίση» υπογραμμίζει: «Η περίπτωση της Ελλάδας πρέπει να έχει αποσαφηνίσει ότι τώρα πια δίνεται αλλού βαρύτητα: μόνον τα αξιόπιστα σχέδια διεξόδου από την κρίση μπορούν να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των χωρών - μελών της ΟΝΕ προς την Ένωση και το ευρώ.
Εάν αποτύχει αυτή η προσπάθεια, τότε οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν στην ΟΝΕ θα είναι μονίμως υψηλά ασφάλιστρα κινδύνου για τα κρατικά ομόλογα των αδύναμων κρίκων της ΟΝΕ. Κάτι που δεν σημαίνει μόνον νέα χρέη και δανεισμό, αλλά επιδρά αρνητικά και στα επιτόκια, τις επενδύσεις και εν τέλει και στην οικονομική ανάπτυξη των συγκεκριμένων χωρών, αλλά και της ευρωζώνης.»
Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου
Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου
